فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ١١٠ - گفتگو (ابعاد فقهى امام خمينى(ره))
كان منكم قد روى حديثنا... فليرضوا به حكماً» اين است كه مردم براى حاكميت بايد به رواة حديث و فقها رضايت بدهند.
همچنين معناى «اللهم ارحم خلفائي» چنين مىشود كه خلفاى رسول اللّه و حكام شرع كسانى هستند كه حديث و سنت او را روايت مىكنند، امّا آنان كه از حديث و سنت پيامبر بيگانه هستند، خلفاى او نيستند.
بنابر اين روايات باب ولايت فقيه ناظر به مسائلى است كه شرط ولايت است و ناظر به مسأله نصب براى ولايت نيست.
نظريه انتخاب
نظريه دوم، نظريه انتخاب است درصورتى كه نظريه اول باطل باشد، خواه ناخواه بايد نظريه انتخاب را پذيرفت، چون راه سومى در عصر غيبت متصور نيست، مگر آن كه بگوييم حكومت لازم نيست يا به حكومتهاى ظالم مىتوان داد، كه هردوى اينها باطل است. بنابر اين راهى غير از انتخاب كه يك شيوه عقلايى است، در پيش نداريم.
اين مطلب را اجمالا در مقدمات زير توضيح مىدهيم:
مقدمه اول آن كه:درعصر غيبت چون بركسى تنصيص نشده(براى كسى نصّى نيامده) بنابر اين تمسك به نص خاص غير ممكن است.
مقدمه دوم:نصوص عامى كه در ولايت فقها آمده به دليل توضيحى كه داديم، نمىتوانند دليل نصب باشند.
مقدمه سوم:شارع حتماً در عصرغيبت حكومت و نظم را درزندگانى مسلمانان مىخواهد وراضى نيست آنان بدون نظم و حكومت زندگى كنند ـ كه كارى غير عقلايى است.
مقدمه چهارم:اسلام به نظامهاى غير اسلامى رضايت نمىدهد، چون رضايت به اين نظامها نوعى تن دادن به ظلم است. خداوند درقرآن از تن دادن به ظلم صريحاً نهى كرده است {ولا تركنوا إلى الذين ظلموا }