منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٦

ترجمه آيات

١ .«روزى كه هر انسانى آنچه را كه از خير و شر انجام داده است در برابر خود حاضر و آماده مى بيند».

٢ .«روزى كه چهره هايى سفيد و چهره هايى سياه مى شود».

٣ .«از قيامت مى پرسند كه استقرار آن در چه وقت است».

٤ .«روزى كه مال و فرزند سودى نمى بخشد».

٥ .«نزديك شد قيامت، براى آن ظاهر كننده اى جز خدا نيست».

٦ .«رستاخيز نزديك شد».

٧ .«آن رخ دهنده چيست، آن رخ دهنده؟ و چه دانى كه آن رخ دهنده چيست؟».

٨ .«وقتى آن مصيبت بزرگ بيايد».

٩ .«روزى كه پنهان ها آشكار مى گردد».

١٠ .«حادثه كوبنده، تو چه مى دانى كه آن حادثه كوبنده چيست؟».

تفسير آيات

بحث پيرامون«معاد» و اعتقاد به حيات مجدّد، پاسخ به يكى از سه پرسشى است كه پيوسته بشر متفكر با آن دست به گريبان بوده، و خواهان حلّ آن بوده و مى باشد. اين سه پرسش بر محور مبدأ و آغاز خلقت، هدف آفرينش، و سرانجام زندگى انسان، دور مى زند. و گاهى به اين صورت خود را مطرح مى كند، كه انسان از خود مى پرسد:

١. انسان و جهان چگونه به وجود آمده اند؟

٢. هدف از آفرينش آن دو چيست؟

٣. سرانجام جهان كجا است و سرنوشت انسان پس از مرگ چگونه است؟