ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٢٤٦ - بجاى پرداختن به افراط در برهم زدن لابلاى خود در جاذبهء كمال قرار بگيريم

( وَاكْتُبْ لَنا فِي هذِه ) [١] بيست و هشت - براى تكميل معرفت در بارهء هستى و دريافت عظمت آن ، حتما بايد در ملكوت آسمانها و زمين نظاره كرد . اين نظاره و تأمّل كه دريافت عظمت هستى را نتيجه مى دهد ، يكى از اساسىترين دلائل عظمت نفس انسانى است كه مى تواند براى انسان مطرح گردد .
( أَ وَلَمْ يَنْظُرُوا فِي مَلَكُوتِ السَّماواتِ وَالأَرْضِ ) [٢] بيست و نه - نتيجه تقوى و خويشتندارى از آلودگىها اينست كه خداوند متعال در درون شخص متّقى و وارسته از آلودگىها ، عامل نورانى بوجود مى آورد كه بوسيلهء آن حقّ از باطل ، نيك از بد تمييز داده مى شود .
( يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنْ تَتَّقُوا الله يَجْعَلْ لَكُمْ فُرْقاناً ) [٣] سى - خداوند متعال با كلمات خود ( با كارهائى كه انجام مى دهد و با آياتى كه مى فرستد ، حقّ را روشن مى سازد و حقّ را در موقعيّت خود تثبيت مى نمايد ( وَيُحِقُّ الله الْحَقَّ بِكَلِماتِه ) [٤] سى و يك - آيات فراوانى در قرآن مجيد و احاديث بسيارى در منابع معتبر حديث آمده است كه خداوند متعال به هيچ كس اعمّ از فرد و گروه ظلم نمى كند و موقعيّت هيچ كس را از وضع مطلوب تغيير نمى دهد ، مگر اين كه خود آنان بخواهند . آيات و روايات مربوط به اين كه خداوند بهيچ كس ستمى روا نمى دارد ، مطابق مضمون آن دليل بديهى عقل است كه مى گويد : ظلم يا ناشى از نياز است و يا جهل ، و هيچ يك از آن دو در بارهء خداوند سبحان قابل تصوّر

[١] . الأعراف ١٥٦
[٢] . الأعراف ١٨٥
[٣] . الأنفال ٢٩
[٤] . يونس ٨٢