ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٢٢٥ - خودپرستى و خودنمائى با بهجت و شكوفائى روح در تكاپوى عرفانى تضادّ تباه كننده دارد

و استكبار ٥٣ آيه است كه علل و نتايج وخيم آنرا بيان مى كند . و ١٣ آيه در مورد علوّ و استعلا ( برترى ) جوئى و توبيخ شديد در بارهء آن و بيان علل و نتايج آن آمده است . فقط بعنوان نمونه از ٦٦ آيه در بارهء تكبّر و استعلا دو آيه را متذكَّر مى شويم : ( وَقالَ مُوسى إِنِّي عُذْتُ بِرَبِّي وَرَبِّكُمْ مِنْ كُلِّ مُتَكَبِّرٍ ) [١] ( و موسى ( ع ) گفت : من پناه مى برم به پروردگار خودم و پروردگار شما از هر متكبّرى ) .
( تِلْكَ الدَّارُ الآخِرَةُ نَجْعَلُها لِلَّذِينَ لا يُرِيدُونَ عُلُوًّا فِي الأَرْضِ . . . ) [٢] ( ما آن سراى ابديّت را براى كسانى قرار مى دهيم كه در روى زمين استعلا ندارند و برترى نمى طلبند ) حكما و شعراى ما با برخوردارى از ديدگاه اسلامى در انسانسازى ، عاليترين و سازنده ترين مضامين را براى دور كردن مردم از خودپرستى و خود محورى سروده‌اند . خدا پاداششان بدهد . از عاليترين نمونه‌هاى اين مضامين چند بيت زير است :
< شعر > مى رود هر روز در حجرهء برين تا ببيند چارقى با پوستين ز ان كه هستى سخت مستى آورد عقل از سر شرم از دل مى برد < / شعر > مولوى < شعر > نردبان خلق اين ما و من است عاقبت زين نردبان افتادن است هر كه بالاتر رود ابله تر است كاستخوان او بتر خواهد شكست تا جان به تن ببينى مشغول كار خود باش هر قبله اى كه بينى بهتر ز خودپرستى < / شعر > [١]

[١] . غافر آيهء ٢٧ .
[٢] . القصص آيهء ٨٣ .
[١] . غافر آيهء ٢٧ .