تاريخ حديث شيعه در سده هاى هشتم تا يازدهم هجرى - خدايارى، علي نقى؛ پور اكبر، الياس - الصفحة ٦٩ - ٤ عدة الداعى و نجاح الساعى

طهماسب صفوى به سال ٩٦٧ ق، انجام پذيرفته است.[١] ٢. ترجمه موسوم به مفتاح النجاح، از ملّا على بن حسن زوارى، شاگرد محقّق كَرْكى كه نويسنده، برخى ادعيه ديگر را نيز بر آن افزوده است.[٢] ٣. ترجمه ملّا محمّد مفيد بن شيخ نظام الدين قزوينى، كه آن را در سال ١٠٧٠ ق، به انجام رسانده و ملّا محمّد صادق بن رستم حجى به سال ١١٦٤ ق، آن را با نسخه اصل عدّة الداعى، مقابله و تصحيح كرده است. شيخ آقا بزرگ، نسخه‌اى از آن را در كتاب‌خانه آستان قدس ديده است.[٣] ٤. ترجمه سيّد صادق بن حسين توشخانكى، كه در سال ١٣٠١ ق، انجام پذيرفته است.[٤] ٥. ترجمه آقاى حسين غفارى كه به نام آيين بندگى و نيايش، توسّط بنياد معارف اسلامى قم، منتشر شده است.

دو تلخيص از عدّة الداعى صورت گرفته است. نخست، توسّط خود نويسنده به نام نبذة الباغى فى ما لا بدّ منه فى آداب الداعى‌[٥] كه پس از اين، معرّفى خواهيم كرد.

تلخيص ديگرى نيز به نام مختصر عدّة الداعى به محمّد جابر بن عبد الحسين ربعى نسبت داده شده است.[٦] دو تحقيق از كتاب عدّة الداعى صورت گرفته است: نخست، تحقيق آقاى احمد

[١]. الذريعة، ج ٤، ص ١١٦( ش ٥٥٢).

[٢]. همان، ج ٢١، ص ٣٥٥( ش ٥٤٣٥).

[٣]. همان، ج ٢٦، ص ١٩٩( ش ١٠٠٥).

[٤]. همان، ج ٤، ص ١١٦( ش ٥٥٣).

[٥]. همان، ج ٢٠، ص ٢٠٠( ش ٢٥٦٩) و ج ٢٤، ص ٣٦( ش ١٧٣)؛ كشف الحجب والأستار، ص ٥٧٦( ش ٣٢٣٨).

[٦]. معجم المؤلفين، ج ٩، ص ١٤٥.