تاريخ حديث شيعه در سده هاى هشتم تا يازدهم هجرى - خدايارى، علي نقى؛ پور اكبر، الياس - الصفحة ١٣٤ - ٢ مشارق أنوار اليقين فى حقائق أسرار أميرالمؤمنين عليه السلام

اللَّه صلى الله عليه و آله إلا أنا...».[١] همچنان كه در شرح حال برسى گفته شد، رجال‌پژوهان و كتاب‌شناسان، به كتاب مشارق الأنوار، به ديده ترديد نگريسته و آن را افراطى و چه بسا غلوآميز دانسته‌اند.

شيخ حرّ عاملى مى‌نويسد:

و فى كتابه إفراط و ربما نسب إلى الغلو.[٢] علّامه مجلسى، در يادكرد مصادر بحار الأنوار، از دو كتاب برسى ياد كرده و درباره آنها مى‌نويسد:

بر آنچه او به تنهايى نقل كرده، اعتماد نمى‌كنم؛ چرا كه دو كتاب او مشتمل بر مطالبى است كه موهم خبط و خلط و ارتفاع (غلوّ) است.[٣] افندى نيز به تأييد سخنان شيخ حرّ عاملى و علّامه مجلسى پرداخته و مى‌نويسد:

تأمّل، كاوش و جستجو در تأليفات برسى، بيانگر كلام استاد استناد (علّامه مجلسى) و شيخ معاصر (شيخ حرّ عاملى) درباره غلوّ و ارتفاع در آثار اوست، البته نه به مرتبه الوهيت و مانند آن.[٤] نويسنده روضات الجنّات، بيش از ديگران به او تاخته است.[٥] سيّد محسن امين نيز جزو منتقدان برسى است.[٦] مامقانى، پس از نقل كلام شيخ حُرّ مى‌نويسد:

من راجع كتابه يتحقّق غاية بعيدة من الغلو منه.[٧] در اين ميان، علّامه امينى، به دفاع از برسى پرداخته و به نقدها پاسخ گفته است.[٨]

[١]. همان، ص ١٧٠.

[٢]. أمل الآمل، ج ٢، ص ١١٧.

[٣]. بحار الأنوار، ج ١، ص ١٠.

[٤]. رياض العلماء، ج ٢، ص ٣٠٧.

[٥]. روضات الجنّات، ج ٣، ص ٣٣٧.

[٦]. اعيان الشيعة، ج ٦، ص ٤٣٥.

[٧]. تنقيح المقال، ج ١، ص ٤٢٩.

[٨]. الغدير، ج ٧، ص ٣٣.