تاريخ حديث شيعه در سده هاى هشتم تا يازدهم هجرى - خدايارى، علي نقى؛ پور اكبر، الياس - الصفحة ٣٠٥ - يك شرح و تعليقه نويسى بر آثار پيشينيان و جوامع ديگر

٣. ختم صحيح مسلم، از عبد القادر نادى (م ٩٢٧ ق).

٤. بغية الأقارى و المتفهم، از يحيى بن محمّد سنباطى (م ٩٥٨ ق).

٥. شرح شهاب الدين احمد بن عبد الحق (م ٩٦٢ ق).

٦. شرح على قارى هروى (م ١٠١٦ ق)، كتابى در چهار مجلّد.[١] ٧. شرح عبد الرؤوف مناوى (م ١٠٣١ ق).

د. تعليقه بر صحيح البخارى‌

١. تعليقه شمس الدين احمد بن سليمان بن كمال پاشا (م ٩٤٠ ق).[٢] ٢. تعليقه مصلح الدين مصطفى بن شعبان سرورى (م ٩٦٩ ق).[٣] ٣. تعليقه فضيل بن على جمالى (م ٩٩١ ق).[٤] ٤. تعليقه حسين كفوى (م ٩٩١ ق).[٥] ه. شرح و حاشيه‌نويسى بر «الجامع الصغير»[٦] سيوطى (م ٩١١ ق).

١. فيض القدير فى شرح الجامع الصغير، از عبد الرؤوف مناوى (م ١٠٣١ ق). اين كتاب در شش جلد در مصر، چاپ شده است.[٧] ٢. السراج المنير، از على بن احمد عزيزى شافعى (م ١٠٧٠ ق)، كه در قاهره در سه جلد، انتشار يافته است.

[١]. همان، ص ٥٤٨.

[٢]. همان، ص ٥٣٩.

[٣]. همان جا.

[٤]. همان جا.

[٥]. همان جا.

[٦]. جلال الدين سيوطى( م ٩١١ ق) تمام احاديث صحاح ستّه و آنچه را از كتب معتبر ديگر( حدود پنجاه كتاب) به دست آورد، در كتاب جمع الجوامع جمع كرد كه اين كتاب به الجامع الكبير، مشهور است. وى پس از تنظيم الجامع الكبير، به تهذيب و تلخيص آن پرداخت و آن را الجامع الصغير ناميد.

[٧]. همان، ص ٥٥٢.