تاريخ حديث شيعه در سده هاى هشتم تا يازدهم هجرى - خدايارى، علي نقى؛ پور اكبر، الياس - الصفحة ٢٧١ - عوامل رويكرد به حديث در دوره صفوى

فصل يكم: كليّات‌

عوامل رويكرد به حديث در دوره صفوى‌

عوامل سياسى- اجتماعى رويكرد به حديث در اين دوره را مى‌توان بدين‌گونه دسته‌بندى كرد:

١. حكومت صفويه، بر اساس نظر داعيان آن حكومت، مبتنى بر دين و مذهب بوده و طبيعت اين نوع حكومتى، داشتن مستنداتى از متون دينى است. لذا اهمّيت دادن به علوم دينى در سايه توجّه به علما، از اولويت‌هاى اصلى اين حكومت بوده است.

٢. عملكرد حاكمان صفوى، دليل ديگر روآورى به علم حديث در اين دوره است. پادشاهان صفوى، علاوه بر اقدامات غير مستقيم، خود نيز در پى مطالعه كتب دينى و حديثى برآمدند و از اين طريق، خواستند در بين علما و مردم، دلْ‌گرمى ايجاد نمايند. براى نمونه، شركت شاه عبّاس صفوى در درس شيخ بهايى و مباحثه و اظهار نظر ايشان در بحث «عاقله»، خود، نمونه‌اى از تشويق مردم به علم بوده است.[١] در باب توجّه حاكمان صفوى به نشر و گسترش علم، محمّد تقى مجلسى‌

[١]. جامع عبّاسى، ص ٤٥٣.