تاريخ حديث شيعه در سده هاى هشتم تا يازدهم هجرى - خدايارى، علي نقى؛ پور اكبر، الياس - الصفحة ٢٦ - ٢ على بن يوسف حلى(زنده در ٧٠٣ ق)

آثار فقهى گران‌سنگى مانند: شرائع محقّق حلّى، آثار فقهى علّامه حلّى و پسرش و المهذّب البارع ابن فهد حلّى پيداست؛ امّا به بركت حضور عالمان ذوفنون متعدّد، دانش‌هاى كلام و حديث نيز در اين حوزه از رونق خاصّى برخوردار است. اينك به معرّفى اجمالى حديث‌پژوهان حوزه حلّه مى‌پردازيم.

١. سيّد هبة اللَّه موسوى (زنده در ٧٠٣ ق)[١]

سيّد هبة اللَّه بن ابى محمّد حسن موسوى، عالم و محدّث معاصر علّامه حلّى است. از زندگى وى، اطّلاع چندانى در دست نيست. شيخ حرّ عاملى درباره او گفته: «كان عالماً صالحاً عابداً له كتاب" الرائق من أزهار الحدائق"».[٢] نويسنده رياض العلماء نيز پس از تأكيد بر دانش و فضل و طبقه سيّد هبة اللَّه، به معرّفى كتاب او پرداخته است.[٣] از سيّد هبة اللَّه، يك اثر چاپ شده و يك اثر ناياب مى‌شناسيم. المجموع الرائق من أزهار الحدائق، شامل مباحث كلامى، فقهى و حديثى، تنها كتاب چاپ شده اوست كه جلد نخست آن را به سال ٧٠٣ هجرى به پايان برده است. التاج الشرفى فى معجزات النبى، نام ديگر اثر اوست كه از سرنوشت آن، اطّلاعى در دست نيست.[٤]

٢. على بن يوسف حلّى (زنده در ٧٠٣ ق)[٥]

رضى الدين على بن يوسف بن مطهّر حلّى، برادر علّامه حلّى، فقيه و محدّث قرن‌

[١]. ر. ك: رياض العلماء، ج ٥، ص ٣٠٥؛ الحقائق الراهنة، ص ٢٣٦؛ خاتمة مستدرك الوسائل، ج ١، ص ٣٧٧؛ فهرس التراث، ج ١، ص ٦٩٤.

[٢]. أمل الآمل، ج ٢، ص ٣٤١( ش ١٠٥١).

[٣]. رياض العلماء، ج ٥، ص ٣٠٥.

[٤]. همان جا.

[٥]. رياض العلماء، ج ٤، ص ٢٩٤؛ أمل الآمل، ج ٢، ص ٢١١؛ روضات الجنّات، ج ١٤، ص ٣٤٤، الحقائق الراهنة، ص ١٥٤؛ فهرس التراث، ج ١، ص ٦٩٣.