تاريخ حديث شيعه در سده هاى هشتم تا يازدهم هجرى - خدايارى، علي نقى؛ پور اكبر، الياس - الصفحة ١٦٣ - ٥ مجموع الغرائب

كتاب، گلچينى از آثار پيشينيان را در بر گرفته كه برخى گزيده‌ها در حدّ يك يا دو صفحه است. كفعمى، ابتدا به نام كتاب مورد نظر، تصريح كرده و سپس، گزيده آن را مى‌آورد. اهمّيت كتاب، بيشتر از آن روست كه اصل بسيارى از مصادر مورد استفاده كفعمى از ميان رفته و تنها گزارش برگزيده‌اى از آنها در اين كتاب در دسترس است.

برخى از گزينش‌ها از كتاب‌هاى حديثى بوده است.

منابع حديثى يا مرتبط با حديث كفعمى عبارت‌اند از:

١. كشف المحجة، از ابن طاووس،[١] ٢. مطالع الأنوار فى فضائل الأئمّة الأنوار (احتمالًا الأبرار)، از ابوجعفر محمّد بن حامد بن عبد الوهاب،[٢] ٣. شرح نهج البلاغة، از ابن ابى الحديد،[٣] ٤. الأمالى، شيخ طوسى،[٤] ٥. الذريعة إلى مكارم الشريعة، از راغب اصفهانى،[٥] ٦. مكارم الأخلاق، از طبرسى،[٦] ٧. مصادقة الإخوان، از صدوق،[٧] ٨. كتاب ابن فهد (احتمالًا عدّة الدّاعى)،[٨] ٩. الرسالة التكليفية، از شهيد اول،[٩] ١٠. عقاب الأعمال، از صدوق،[١٠] ١١. فتح الأبواب، از سيّد بن طاووس،[١١] ١٢. مجموعة ورّام،[١٢] ١٣. التمحيص، از ابن شعبه حرّانى،[١٣] ١٤. قضاء حقوق المؤمنين، از سديد الدين ابو على بن طاهر صورى‌[١٤]

[١]. مجموع الغرائب، ص ١٥٥.

[٢]. همان، ص ١٥٧.

[٣]. همان، ص ١٥٨.

[٤]. همان، ص ١٦٤.

[٥]. همان، ص ١٦٨.

[٦]. همان، ص ١٧٠.

[٧]. همان، ص ١٧٩.

[٨]. همان، ص ١٨٠.

[٩]. همان، ص ١٨١.

[١٠]. همان، ص ١٨٢.

[١١]. همان، ص ١٨٤.

[١٢]. همان، ص ٢٤٠ و ٤١٩.

[١٣]. همان، ص ٢٤١. برخى كتاب را از ابن همام اسكافى دانسته‌اند

[١٤]. همان، ص ٢٤٤.