روزنامه آيندگان رفتم و مشغول شدم!» متأسفانه هيچ كس به اين اكاذيب پاسخى نداد و او خود را به‌عنوان مدافع انقلاب مطرح مى‌سازد. تك تك مطالبى كه در آن دوره منتشر شده، نشان مى‌دهد كه چگونه قلم‌هاى اينان و دوستان و همراهان بهنود به جوانان و نسل انقلاب ما در آن سال‌ها آسيب رسانيد و بسيارى از نيروها را در دانشگاه‌ها و فضاى سياسى كشور تحت شعارهاى ضد امپرياليستى! و ضد ارتجاع، از انقلاب جدا مى‌كردند.
اگر چه گروهك‌هاى: منافقين، چريك‌هاى فدايى و ضدّ انقلاب بعدها به طور آشكارا با امپرياليست‌ها پيوند خورده و در عمل با بهترين سرمايه‌هاى انقلاب درگير مى‌شوند؛ ولى تبليغات آنان بعضى از جوانان را در دانشگاه‌ها تحت تأثير قرار داد. همان شعارها، امروزه در دانشگاه به شكل ديگرى تكرار مى‌شود و جوان نسل انقلاب در معرض اين آسيب قرار دارد و بعضى‌ها گول اين شعارها و عوام‌فريبى‌هاى اين جريانات را مى‌خورند.
براى اين‌كه مشابهت‌هاى فضاى كنونى با اوّل انقلاب نشان داده شود، به قسمتى از فرمايشات حضرت امام قدس سره در سال ١٣٦٠ پس از اعلاميّه معروف جبهه ملّى توجه نمائيم تا جريانات و ابعاد توطئه آن زمان بهتر شناخته شده و چگونگى از ميان رفتن اين توطئه روشن گردد:
«من در طول مدّتى كه با رژيم منحوس پهلوى مقابله كردم تكليفم خيلى روشن بود.
تشخيص داده بوديم كه آن رژيم، رژيم خلاف مصالح اسلام و مسلمين مشغول كار است. لكن مع‌الاسف الآن مقابل يك گروه‌هايى و گروهك‌هايى هستيم كه نه به‌طور صريح مى‌آيند و بگويند اسلام را قبول نداريم و قوانين اسلام را قبول نداريم و جمهورى اسلامى را قبول نداريم تا باز تكليف‌مان معلوم باشد. من دو تا اعلاميّه از جبهه ملّى كه دعوت به راهپيمايى كرده است، ديده‌ام. در يكى از دو اعلاميّه انگيزه‌اى كه براى راهپيمايى قرار داده‌اند، لايحه قصاص است. قدرت‌هاى بزرگ همه جور دارند، ملّى دارند، مذهبى دارند، معمّم هم دارند. من اجالتاً كارى ندارم كه آيا آقاى دولت رجايى يك دولت فعّال است يا نه؟ با اينها ما چه كنيم؟ با اين مقدّس‌هايى كه از اينها پشتيبانى مى‌كنند و با هم اختلاف كرده‌اند و با منافقين هم از اول اختلاف داشتند. با اين مسلمانان نماز خوان چه كنيم؟ راجع بعضى از اينها، لكن‌