سجده فرشتگان بر او مى‌فرمايد:
«فَاذا سَوَّيْتُهُ وَ نَفَخْتُ فيهِ مِنْ رُوحى‌ فَقَعُوا لَهُ ساجِدينَ» «١» چون انسان، از وجود آن روح برخوردار است، خليفة اللّه شده است. خليفة اللّه شدن انسان، به خاطر بيشتر خوردن و شهوت‌رانى كردن نيست. اگر چنين بود، برخى حيوانات بر انسان برترى داشتند.
پس زندگى اجتماعى براى رشد «انسانيت» است و عنصر اصلى آن «روح» مى‌باشد.
معنويات و اخلاق، براى رشد روح انسان اس بصيرت پرچمداران ٤٣ راه برگزيده يا قانون خدا ص : ٤٢ ت. ارزش امور اخلاقى و معنويات براى ما كمتر از ماديات نيست. تلاش و فداكارى مردم در به ثمر رساندن انقلاب اسلامى بدين منظور نبود. آنان علاوه بر تحمل ضررهاى مادى، با ارزش‌ترين سرمايه‌ها يعنى جوانان برومند خود را نثار انقلاب اسلامى كردند تا قوانين اسلام در جامعه اجراء شود و حكومت اسلامى باقى بماند نه اينكه تنها امور رفاهى مردم سر و سامان بگيرد. البته آنگاه كه اسلام بر جامعه حاكم باشد، فقر را از جامعه ريشه‌كن مى‌كند. فاصله طبقاتى، ظلم و ستم را از بين مى‌برد. اما اگر اصل اسلام به خطر بيفتد ديگر چه چيزى براى ما ارزش دارد؟
انسانى كه در راه كمال‌جويى تلاش نمى‌كند، در حقيقت اغفال شده و به دامن حيوانيت سقوط كرده است. او مصداق آيه شريفه است كه فرمود:
«اولئِكَ كَالْانْعامِ بَلْ هُمْ اضَلُّ اولئِكَ هُمُ الْغافِلُونَ.» «٢» و نيز به نقطه‌اى مى‌رسد كه:
«انَّ شَرَّ الدَّوابِّ عِنْدَ اللَّهِ الَّذينَ كَفَرُوا فَهُمْ لا يُؤمِنُونَ.» «٣» در نتيجه، از هر جنبنده‌اى پست‌تر مى‌شود. هرچند بسيار پرخور باشد و يا در ساير بخش‌هاى حيوانى قوى‌تر گردد، زيرا زندگى اجتماعى بايد در خدمت انسانيت انسان باشد. همان‌طور كه پيش از اين اشاره شد كه: اگر هدف اصلى، تأمين مصالح معنوى نباشد، دست كم بايد در عرض مصالح مادى مطرح باشد.
البته حق مطلب و نظريه اصلى ما اين است‌كه بايد ماديات، در خدمت معنويات باشد