پس در گرجستان، آمريكائى‌ها وسط و روس‌ها دو سوى آن را تحت نفوذ خود درآوردند. وسط گرجستان، تفليس است و دو طرفِ آقاى شواردنادزه را آبخازى و اوستيا فرا گرفته است. هر كدام، جرياناتى را به سود خود هدايت مى‌كنند آنگاه كه توسعه طلبى آمريكايى‌ها زياد شود، يك حركت نظامى در تفليس پديد مى‌آيد و در مقابل شورشى نيز در قفقاز رخ مى‌دهد.
در اوكراين نيز اين كش و واكش وجود دارد. غربى‌ها در اوكراين سرمايه‌گذارى قابل توجهى نموده‌اند. تا آن را از مجموعه كشورهاى نزديك روسيه جدا كنند. امروزه، اوكراين به غرب و بويژه به آمريكا نزديكتر از روسيه است. در اين جريان روس‌ها نيز «كريمه» را در اوكراين در دايره سياست خود دارند. هر چند وقت يكبار، آنان را تحريك مى‌كنند تا ادعاى استقلال نمايند. همچنين ابزار ديگر روس‌ها در اين منطقه را مى‌توان شير گاز دانست. اوكراين با گاز روسيه، در سال حدود چهل و چهار ميليون تن فولاد توليد مى‌كند. روس‌ها با بستن گاز، مى‌توانند اوكراين را ساقط كنند. در قفقاز شمالى، چچن اقدام به استقلال كرد و آمريكا نيز به شدت از آنان حمايت كرد.
ب- آمريكا در ازبكستان: نقطه ضعف آسياى مركزى، آقاى اسلام كريم‌اف است.
وى موجود عجيب‌الخلقه‌اى است كه به هيچ راهى استوار و مستقيم نمى‌شود. هيچ يك از دو روز او يكسان نيست. آدم كج‌خلق و بد قلقى است. با روس‌ها و ساير همسايگان خود درگير شده است. او خود را نوه امير تيمور مى‌داند. آمريكائى‌ها از نقطه ضعف او استفاده كرده و به او نزديك شده‌اند. امروزه، ازبكستان مهمترين پايگاه آمريكائى‌ها در مجموع آسياى مركزى است. حدود بيست و شش ميليون نفر از جمعيت پنجاه و پنج ميليونى آسياى مركزى در ازبكستان است. شهرهاى ازبكستان به لحاظ فرهنگى و سياسى مركزيت دارند. تاشكند، مركز آسياى مركزى است. هم‌اكنون نيز همه راه‌آهن‌ها و لوله‌هاى گاز به تاشكند ختم مى‌شود و مناطق عظيم فرهنگى و تاريخى تمدن اسلام، مثل: سمرقند و بخارا و درّه فرقانه و انديجان در ازبكستان است.
ج- آمريكا در قزاقستان: آمريكايى‌ها با قزاقستان نيز ارتباط برقرار كردند. شركت نفت شِبْرُن براى استخراج نفت تنگيز قرارداد بسته است. تنگيز ناحيه‌اى در شمال شرق درياى خزر است كه دنباله منابع نفتى آن به درياى خزر مى‌رسد. براى استخراج گاز،