سر انجام پس از گذشت ١٠ ماه پيروزى انقلاب اسلامى، اين سير با همه تنش‌ها و چالش‌ها و بحران‌ها، تحت هدايت امام به نقطه مطلوب رسيد و قانون اساسى به همه پرسى مردم گذاشته شد و به تصويب رسيد.
معرفى اصول قانون اساسى‌ قانون اساسى داراى يك مقدمه است كه جزو و اسناد انقلاب اسلامى‌است و اهداف حكومت اسلامى‌و روند انقلاب را تحليل مى‌كند، به همين خاطر، جزو اصول قانون نيست. ولى جزو قانون اساسى هست و از اسنادى است كه در فهم قانون اساسى به ما كمك مى‌كند.
قانون اساسى در ابتدا داراى ١٢ فصل بود كه در بازنگرى، دو فصل به آن اضافه شده و در ١٤ فصل و ١٧٧ اصل به تصويب رسيده است. فصل اول با عنوان «كليات» داراى ١٤ اصل مى‌باشد و مبناى كلى براى بقيه اصول بشمار مى‌آيد و هر كدام از اصول كلى، درتصويب بعضى از اصول ديگر نقش داشته است.
فصل دوم شامل مقررات شكلى مانند: زبان، خط، تاريخ، پرچم كشوراست.
فصل سوم راجع به حقوق ملت است.
فصل چهارم به امور مالى واقتصادى مى‌پردازد.
فصل پنجم‌درباره حق حاكميت ملت و قواى ناشى از آن است.
فصل ششم درباره قوه مقننه است.
فصل هفتم راجع به شوراها است.
فصل هشتم درباره رهبرى و شوراى رهبرى است.
فصل نهم امور مربوط به قوه مجريه است.
فصل دهم مربوط به سياست خارجى است.
فصل يازدهم امور قوه قضائيه است.
فصل دوازدهم مسائل مربوط به صدا و سيما است.
فصل سيزدهم درباره شوراى عالى امنيت ملى است.
فصل چهاردهم مربوط به بازنگرى در قانون اساسى است.