برسد به اينكه فردى ادعا كند: در اسلام همجنس‌بازى جايز است. زيرا من قرائتى از قرآن دارم كه اين‌گونه اقتضاء مى‌كند! متأسفانه هم اينك چنين زمينه‌اى در حال شكل‌گيرى است و در جرايد كشور جمهورى اسلامى اين چنين مطرح مى‌شود كه: گرايش به همجنس بازى، فطرى است و سابقه ديرينه دارد و در ادبيات ما نيز نمونه‌هاى فراوانى به چشم مى‌خورد!! بنابراين، در اسلام ضروريات و قطعياتى وجود دارد كه قابل قرائت و فهم نسبى نيست بلكه فهم آن مطلق و يقينى است و هيچ شك و شبهه‌اى در آن راه ندارد.
١٢- آيا بهتر نيست شبهاتى كه در امور فكرى اسلامى مطرح مى‌شود به‌طور مشروح نوشته و پاسخ داده شود؟
پاسخ- در اين چند سال، بارها در اين خصوص كتاب نوشته شده است به شبهات آنان پاسخ داده شده است. حتى دعوت به مناظره شده ولى نپذيرفتند. شما گمان مى‌كنيد كه فقط انگيزه كسانى كه از اين افكار طرفدارى مى‌كنند، اشتباهات فكرى آنان است؟ اگر اين‌گونه فكر كنيم، هنوز انسان را به درستى نشناخته‌ايم. انسان به اندازه‌اى پيچيده است كه در واقع جا دارد تعبير الكسيس كارل مبنى بر «انسان موجود ناشناخته» را بپذيريم.
انسان به اندازه‌اى لايه‌هاى فكرى و روحى دارد كه خود او نيز آن را باور نمى‌كند. موارد عجيبى پس از پيروزى انقلاب اسلامى، مشاهده كرديم كه از آنان باور نداشتيم. ولى متأسفانه اتفاق افتاد.
١٣- آيا اسلام فقاهتى از طرح انديشه‌ها و افكار مخالف هراسان است؟
پاسخ- اين مطلب، از همان شگردهايى است كه دشمنان اسلام القا مى‌كنند و متأسفانه در داخل نيز افرادى فريب آن را مى‌خورند. يك بحث اين است كه: اگر براى انسانى درباره موضوعى، پرسشى براى او مطرح است و يا راجع به آن شك داشت و يا منكر آن بود، آيا حق دارد درباره آن، از كسى كه مى‌داند، سؤال كند؟ از نظر اسلام، طرح سؤال براى كسب آگاهى، نه تنها ممنوع نيست بلكه مجاز است و تسهيلات نيز براى او فراهم مى‌شود. قرآن كريم مى‌فرمايد:
«وَ إِنْ احَدٌ مِنَ الْمُشْرِكينَ اسْتَجارَكَ فَأَجِرْهُ حَتَّى يَسْمَعَ كَلامَ اللَّهِ ثُمَّ ابْلِغْهُ‌