ولى ما چون تنها به فكر امام راحل قدس سره اعتماد كرديم، نسبت به تقويت مبانى فكرى خود سستى و كوتاهى نموديم. اكنون بايستى اين كوتاهى را جبران كنيم. ديگران فرصت را غنيمت شمرده‌اند و به پرورش شبهات مختلف پرداخته‌اند. بيست سال كار كردند و امروز نتيجه آن را درو مى‌كنند. در مقابل، بيست سال كوتاهى كرديم و در اين جنبه‌ها ضعيف شديم و اكنون آسيب‌پذيرى خود را مشاهده مى‌كنيم. بايد زودتر به خود آييم و كوتاهى‌هاى گذشته را جبران كنيم.
٤- آيا آنچه كمونيست‌ها پيش‌بينى مى‌كنند، همان است كه در زمان حضرت مهدى (عجل الله تعالى فرجه الشريف) تحقق مى‌يابد؟
پاسخ- براساس پيش‌بينى‌هايى كه در قرآن و روايات شده است، ما در انتظار عصرى هستيم كه در آن حكومت عدل حاكم خواهد شد. در زمان ظهور حضرت ولى عصر (عجل الله تعالى فرجه الشريف)، بساط ظلم اجتماعى برچيده مى‌شود.
ستمگران مجال آن نمى‌يابند كه يكّه تاز ميدان زندگى باشند و بدين ترتيب، حكومت عدل جهانى برقرار خواهد شد. اما كمونيست‌ها مى‌گويند: بشر به‌طور طبيعى به شرايطى خواهد رسيد كه ديگر نيازى به حكومت نخواهد داشت. بنابراين، ميان دو ديدگاه تشيع و كمونيستى تفاوت بسيار است.
٥- لطفاً توضيح دهيد چگونه مى‌توان سياست را بر اخلاق مبتنى كرد؟
پاسخ- در نظام اسلامى همواره، به دو عامل: «دولت» و «تربيت اخلاقى» تكيه مى‌شود. آنچه پيامبر و امامان معصوم عليهم السلام و ساير پيامبران الهى، توانستند دولتى ايجاد كنند، بر اين دو پايه استوار بود. پيامبران الهى، چندان موفقيتى در تشكيل حكومت نداشتند. پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله نيز كه حكومت داير كرد، پس از رحلت آن حضرت، در آن انحراف ايجاد شد. امير مؤمنان عليه السلام، در چند سال حكومت خود، همواره در جنگ بود.
پس از آن نيز، حكومت حق برقرار نگشت. بنابراين، عوامل دولت و تربيت اخلاقى، به‌تنهايى تعيين كننده نيستند. عامل تربيت اخلاقى بايد در كنار برقرارى حكومت اسلامى گسترش يابد و با تكيه بر قدرت قانون الهى، قوانين اجرا شود.
در زمان حكومت عدل امام مهدى (عجل الله تعالى فرجه الشريف) نيز در اجراى قوانين، از اعمال قدرت بى‌نياز نخواهيم بود. اين طبيعت انسان است ولى بايستى عامل‌