انتخاب شدند. در حالى كه برخى آثار ايشان به‌دليل محتواى مبتذل اجازه چاپ نداشت و با سانسور منتشر شده است! حاكميت چنين شرايطى مى‌تواند وجود يك استحاله در عرصه مديريت فرهنگى كشور و نگرانى دلسوزان نظام اسلامى را به‌دنبال داشته باشد.
در سال‌هاى ٦٨- ٦٩ دغدغه نيروهاى دلسوز انقلاب عملكرد بعضى از اين معاندين در ماهنامه‌هايى چون: آدينه و دنياى سخن بود. امّا اگر امروز چاره انديشى نشود و اين‌ها به روزنامه‌هاى دولتى ما يعنى: روزنامه ايران، همشهرى و مناطق آزاد تبديل گردد و كسانى كه منتسب به دولت‌اند و در عرصه اجرايى آن حضور دارند و در روزنامه خرداد و صبح امروز مطالبى شبيه آنان بنويسند، نگرانى و مشكلات جدى را به‌دنبال خواهد داشت.
همين سه روز پيش اعلام شد كه به پنجاه نفر از بانوان نام‌آور ايران جايزه اعطاء گرديد.
اين مراسم توسّط وزير فرهنگ و ارشاد اسلامى به كمك مركز امور مشاركت زنان رياست جمهورى برگزار شد و مدير اجرايى آن را خانم شجاعى مشاور رئيس جمهور به عهده داشت. متأسفانه هيچ روزنامه‌اى خبر اعطاى اين جوايز را منتشر نكرد و هيچ كسى نيز آن را پيگيرى ننمود. بنده ويژه‌نامه آن را ديده‌ام اسامى بعضى افرادى كه در اين جشنواره موفّق به دريافت جايزه شده‌اند، عبارتند از: ١- خانم منصوره حسينى (نگارگر و نقّاش) كه اوّلين نمايشگاه خود را سال ٤٤ در سفارت انگليس در ايران برگزار كرد.
دوّمين نمايشگاه را در اصفهان در حضور شمس پهلوى يا اشرف پهلوى برگزار كرد. بعد از انقلاب نيز هيچ‌گونه تابلو و نقّاشى و فعّاليتى از ايشان در خدمت به انقلاب و جنگ و اسلام نبوده و عملكرد او در راستاى همان تفكّر رژيم گذشته بوده است. ٢- خانم نوين افروز (آهنگساز) سال‌ها در اتريش بود و اخيراً وارد ايران شد و جايزه گرفت! ٣- خانم پرى صابرى (فيلم‌ساز) كه مصاحبه‌هاى او در سال ٦٤ در كيهان لندن خارج از كشور موجود است. بعد از آمدن به ايران نيز توليداتى چون منيژه، سهراب و اسفنديار و ... داشته است اين موارد با حمايت‌هاى دولتى و بخش ميراث فرهنگى صورت گرفته است.
پيشينه تهاجم فرهنگى عليه انقلاب اسلامى‌ چنانچه بخواهيم پيشينه اين وضعيت را مطرح كنيم، بايستى اشاره‌اى به ملاقات مقام معظّم رهبرى با دانشجويان و اساتيد در دانشگاه تهران نماييم. معظّم له تحليلى از جريان‌