شود. عده‌اى از شما در زمان عثمان زمين‌ها و نهرهاى آب را تصاحب كرديد و كنيزكانى نازك‌بدن به‌دست آورديد و از زهد و دنيازدگى كه پيامبر صلى الله عليه و آله به ما آموخت، غافل شديد! هر كس در راه خدا جهاد نمود و به پيشرفت اسلام كمك كرد، به طور حتم پاداش خود را در قيامت خواهد ستاند.» اما چون عدالت حضرت به مذاق دنيازدگان و منفعت طلبان دور از معنويت خوش نيامد و راه سوء استفاده آنان از بيت‌المال مسدود شد، عليه مولا شورش كردند و جنگ‌هاى: جمل، صفين و نهروان را به حضرت تحميل نمودند. ولى حضرت كه هدفى جز برقرارى عدل و رسيدگى به محرومان جامعه و اجراى احكام دين نداشت، هرگز تسليم خواسته‌هاى باطل فريب خوردگان دنيازده نشد و تا آخرين لحظه عمر شريف خود در راه خدا وهمايت از سيره رسول الله صلى الله عليه و آله ايستادگى كرد.
٥- واگذارى مسؤوليت به افراد متعهد و متخصص: از امورى كه توجه به آن براى حاكم دينى بسيار ضرورى است، گماشتن افرادكاردان و لايق در مسؤوليت‌هاى حكومتى است. حضرت على عليه السلام نيز در گماردن افراد براى حكومت، به توان و اعتقاد شخص تكيه مى‌كرد. از اين رو، بسيارى از افراد نالايق كه به طمع رسيدن به مقام و جايگاه با حضرت بيعت كرده بودند، پس از نسپردن مسوؤليت به اينان، درصدد جنگ با آن حضرت برآمدند و رو در روى حضرت قرار گرفتند. اما اميرمؤمنان على عليه السلام معتقد بود كه افراد طمّاع و به ظاهر مقدس، كه قصد سوء استفاده از مسؤوليت حكومت را دارند، نبايد در گردونه حكومت جاى گيرند. از اين رو، حضرت سعى كرد كه افراد متعهد و لايق را بر مناطق مسلمان نشين حاكم نمايد. زيرا افراد نالايق حق حاكميت بر مردم را ندارند و در صورت پذيرش مسؤوليت، به خدا و رسول خيانت مى‌ورزند. پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله فرمود: «مَنْ تَقَدَّمَ عَلَى الْمُسْلِمينَ وَ هُوَ يَرى‌ انْ فَهيمَ مَنْ هُوَ افْضَلٌ هُوَ خائِنٌ» «١» كسى كه در پذيرش مسؤوليت بر مسلمانان پيشى گيرد، در حالى كه بداند از او بهتر براى اين منصب وجود دارد، خائن است. پس انسانى كه توانايى پذيرش مسؤوليت در حكومت دينى را از حيث: اجتماعى، فرهنگى، اقتصادى و نظامى ندارد، نبايد آن را بپذيرد.