انتخابات اين شرط بصيرت پرچمداران ٣٦٠ پرسش و پاسخ ص : ٣٥٣ را وضع كرده است و مجلس نيز آن را تصويب نموده است. ثانياً در همه جاى دنيا اين قانون وجود دارد و جايى نيست كه براى انتخاب شونده، شرطى وجود نداشته باشد. اگرچنين نباشد، يك تبعه خارجى هم مى‌آيد در كشور ديگرى نامزد مى‌شود. پس شرط، لازمه انتخابات صحيح است.
ممكن است اين شرايط، از حيث: سن، سواد، تبعيت، مخالف نبودن با نظام سياسى كشور و ... باشد. به هر حال، اين شرايط معقول و در همه جا هم وجود دارد. البته اصل برائتِ نامزدهاى انتخاباتى در نظارت جارى نمى‌شود. و براى حذف آن شرايط، بايد از طريق مجلس اقدام شود.
نظر ديگر مى‌گويد: «شرط باشد، ولى بررسى نشود. زيرا اصل بر برائت است! چرا مى‌گوييد: شما سواد داريد يا نداريد؟ اصل برائت مى‌گويد: همه با سواد هستند!» اين بيان نيز مغلطه‌اى بيش نيست. زيرا معناى «اصل برائت» اين نيست كه هر كس هر چه ادعا كرد، ملزم به پذيرش آن باشيم. اگر شخصى گفت: من پزشك هستم، ما هم بدون داشتن مدرك، سخن او را بپذيريم. آن اصل برائت، در جايى قابل استناد است كه دليل وجود نداشته باشد. پس بايد صلاحيت‌ها را احراز كرد و اگر بخواهيم اصلى را عملى كنيم، بايد «اصل عدم» را جارى كنيم نه اصل برائت را! يعنى اصل اين است كه هيچ كس اين شرايط را ندارد مگر آن را اثبات بكند، فرض اين است كه فردى داراى مدرك ليسانس نيست، براى استخدام، بايد مدرك ليسانس خود را ارائه كند. يا اينكه كسى كه مى‌خواهد ازدواج كند، اول در مورد شخص تحقيق خواهد كرد. مگر اينكه به طور دقيق او را بشناسد. در اينجا هرگز گفته مى‌شود كه: «تحقيق نكنيد. زيرا اصل بر برائت است و او انسان خوبى است!» بنابراين، تحقيق و تأييد صلاحيت امرى لازم وضرورى است و واگذارى پست‌هاى اداره كشور، نياز به تأييد صلاحيت دارد. و هرگز تحقيق و سخن درباره تأييد صلاحيت فرد، تفتيش عقايد نيست و بايد اين كار انجام گيرد. زيرا تا زمانى كه شخص در معرض يك وظيفه ومسؤوليت اجتماعى قرار، نگيرد، كسى با او كارى نداردو. اما اگر مسؤوليت حساسى مثل نمايندگى مجلس را بپذيرد، بايد شرايط خود را از قبيل: سواد، تبعه ايران و ... خود را ثابت كند.