«تمام مخالفين نظام و مخالفين اسلام.» در يك مقطع تابلوى ملى‌گراها و در مقطعى هم تابلوى نهضت آزادى بالا مى‌رود. چنان كه در مقطعى پلوراليست‌ها بودند و در مقطعى هم تابلوى گروه‌هاى ديگر. به هر حال، در شرايط مختلف، تابلوهاى متفاوتى بالا مى‌رود. ولى «هويّت» اصلى در اين جريان همچنان وجود دارد.
نقشه اصلى جريان موازى كنونى‌ جريان موازى كنونى سعى مى‌كند ما را در عرصه تئورى و عمل به‌ميدانى بكشاند كه خود آن ميدان را تعيين كرده است و نمى‌گذارد كه ما در ميدانى كه خودمان تعيين مى‌كنيم، با آنان درگير شويم.
متأسفانه مسأله‌اى كه اين روزها مغفول مانده اين است كه اگر ما باورهاى اصيل اسلامى و الهى خود را كنار گذاريم، هيچ دليلى نداريم كه با ليبرالها كنار نياييم! حتّى اگر كنار نياييم، كارى نابخردانه نموده‌ايم.
البته آنان نمى‌گويند: نماز نخوانيد و يا روزه نگيريد. بلكه در پى اين هستند كه ما به بعضى معتقدات خود پايبند نباشيم و مسائلى چون: جهاد و مبارزه با ظلم براى ما ارزش نباشد و مسلمانى، تنها به خواندن نماز باشد. به ياد داريد كه رهبر معظم انقلاب اسلامى خطاب به مسؤولان كشور فرمود: شما اگر اين مبانى اصيل را نداشته باشيد، در بقيّه موارد كه غرب از شما بهتر مى‌تواند كار كند! براى تبيين موضوع، نمونه‌اى را ذكر مى‌كنم. در رژيم طاغوت، در زندان بحثى درگرفته بود: بچه مسلمان‌ها يك حكومت ايده‌آلى را ترسيم مى‌كردند و منافقين و چپى‌ها نيز هركدام حكومت ايده‌آل ديگرى را براى خود ترسيم مى‌كردند. در اتاقى كه نشسته بوديم، يكى از اعضاى گروه‌هاى چپ با يكى از منافقين با هم بحث مى‌كردند.
بعد از بحث بسيار، از من خواستند كه سخن آنان را قضاوت كنم. عضو چپى‌هاى ماركسيست مى‌گفت: «آن حكومت ايده‌آلى كه تو دنبال آن هستى، ما هم همان را مى‌گوييم. اما كجاى اين حكومت نماز و روزه دارد؟ فقط فرق ما در اين است كه من مى‌گويم از اين طريق مى‌توانيم به حكومت برسيم ولى تو به راه ديگرى معتقد هستى.
پس ما فقط در تاكتيك با هم تفاوت داريم». من گفتم: «آن حكومتى كه اين (منافق) ترسيم‌