ميدان «خاكسترى گرگ و ميش» است و به‌قول تبليغات‌چى‌ها، در اين حالت بسيارى از كارها را مى‌توان انجام داد و كسى هم كسى را نمى‌شناسد.
در اين باره، به ماهنامه «پَر»، متعلق به بنيادى در آمريكا اشاره مى‌كنم. در آن موقع، ميان شاملو و يكى از نويسندگان فدايى، كه در داخل گروهك‌ها بود، مقايسه خوبى كرد و حرف او منطقى بود. اگر چه حق نبود! در آن نشريه آمده است: «مادام كه ما مى‌خواهيم اهداف و فعاليت‌هاى‌مان را از طريق گروه‌هاى سياسى، و درگير با نظام انجام دهيم، ضربه‌پذير هستيم. زيرا اين گروه‌ها ضربه‌پذير هستند و اگر با نظام درگير شوند، عناصر ما از دست مى‌روند. از اين رو، اينكار را در عرصه‌هاى ديگرى كه آسيب‌پذير نباشد، بايد انجام دهيم.
پس از ابلاغ اين طرح، خط «كارى» شروع مى‌شود و همانطور كه مجله «پَر» اين را نوشت، صدرالدين الهى در آن جلسه اين را مطرح كرد. البته منظورم اين نيست كه وى در آن جلسه، اين برنامه را ريخته باشد. بلكه در واقع برنامه‌اى كه جهت اجرا به او ابلاغ شده است را اعلام مى‌كند.
بنابراين، از همان زمان مشاهده مى‌شود كه بسيارى از ارزش‌ها مورد تعرض واقع مى‌شود و به اين ترتيب سعى مى‌كنند كه به هر جايى يك نوك بزنند و در حقيقت، در حال انجام تست و بدست آوردن حساسيت جامعه و نظام هستند و اين جريان تاكنون ادامه دارد.
نهضت آزادى، جريان موازى انقلاب‌ امروز جريان موازى در كشور، به سمت يك گروه مخالف نظام، يعنى: نهضت آزادى بيشتر نزديك است. كار اين جريان موازى ساختن بسترى است كه بعضى از ظواهر جريان اصيل را دارد. اما عنصر اصلى در آن جريان وجود ندارد. امروزه برخوردها بسيار ظريف‌تر است. علت انتخاب نهضت آزادى همان است كه صدرالدين الهى در جلسه سال ٦٨ به آن اشاره كرد و گفت: «نهضت آزادى داخل كشور ماند و كار كرد. دليل اينكه عده‌اى نهضت آزادى را مطرح مى‌كنند، اين است كه: اين نهضت، ظاهر اسلامى دارد.» شناسنامه و هويت اين جريان موازى را اگر بخواهيد معرفى كنيد، بايد بنويسيد كه: