آماده كرده و تحليل مى‌كردند و سپس به عراقى‌ها مى‌رساندند كه: الآن تجمع نيروهاى ايرانى در كدام منطقه از مرز و به چه شكلى هست. استعداد آنان چقدر است تا عراقى‌ها براى مقابله آماده شوند. پس آمريكايى‌ها عليه ما به‌طور مستقيم و غير مستقيم فعاليت نظامى داشتند. كارشكنى‌هاى اقتصادى كرده‌اند و اموال ما را نيز توقيف نمودند. اكنون نيز كار فرهنگى و تبليغاتى شديدى را عليه ما انجام مى‌دهند. راديو آمريكا دائم عليه ايران كار كرده است. اخيراً راديويى مخصوص براندازى ايران در كشور چك تأسيس كرده‌اند. در كويت نيز ايستگاه راديويى ايجاد نموده‌اند.
پس همه قراين نشان مى‌دهد كه آمريكايى‌ها دنبال اعاده سلطه خودشان بر اين كشورند. حتى آمريكايى‌ها مى‌گويند: دنيا يك دنياى تك قدرتى و تك ابرقدرتى است و در قضيه كُزوو و در جاهاى ديگر نيز در عمل نشان دادند. الآن هم به‌طور صريح مى‌گويند و انكار هم نمى‌كنند. تئورى‌هاى برژنسكى تئوريسين حكومت آمريكا براساس همين تفكّر است. او مى‌گويد: «بايد يك نفر بزرگ‌تر دنيا باشد و آن هم آمريكا است.» حتّى نسبت به روسيه گفته است كه اين كشور بزرگ است و بايد به سه قسمت تقسيم شود.
يك قسمت اروپايى كه تا كوه‌هاى اورال امتداد پيدا مى‌كند و يك قسمت آن منطقه سيبرى، از اورال تا نزديكى شرق دور است و يك قسمت هم شرق دور. اين طراحى براى اين است كه آمريكا تنها قدرت دنيا باشد. در چنين شرايطى، ما بايد تصميم خودمان را بگيريم. بعضى اين سخنان و تحليل‌ها را قبول ندارند. به‌نظر بنده، اين افراد يا آدم‌هاى سطحى هستند كه درباره اوضاع سياسى دنيا اطلاعات كافى ندارند و يا تجاهل مى‌كنند. البته بعضى نيز ضمن اعتراف به اهداف آمريكا از برقرارى رابطه با ما، عدم امكانات پيشرفته و محدود بودن آن در كشور و نيز از كشورهاى جهان سوم بودن ايران را عاملى در برقرارى رابطه با آمريكا مى‌دانند. اين سخنان همانند حرفى است كه يكى از وزراى فتحعلى شاه قاجار در زمان جنگ با روس‌ها زد. او معتقد بود: نمى‌توان با كشور بزرگى چون روسيه جنگيد. امّا علماى آن عصر چون مرحوم سيّد محمّد مجاهد و ملّا محمّد نراقى فتواى جهاد دادند و ضربه سنگينى به روس‌ها وارد آمد. وقتى از آن وزير فتحعلى شاه (ظاهراً قائم‌مقام اوّل بود) درباره جنگ ايران با روس نظرخواهى كردند، گفت: به نظر من مملكتى كه ٣٠ كرور ماليات مى‌گيرد، با مملكتى كه ٦٠٠ كرور ماليات‌