بصيرت پرچمداران - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٩
ذرّيه صالح و عادل او، وارث همه مواهب ويژهاى بودند كه خداوند به حضرت ابراهيم عليه السلام عطا نمود. مهمترين عامل پيروزى امام راحل قدس سره و بزرگترين عامل موفقيت مقام معظم رهبرى در گرايش و پيروى مردم از آنان نيز در همين است كه از خود چيزى نمىگويند؛ هر چه مىگويند از دستورهاى دين و خداوند است كه آن را بهخوبى تشخيص دادهاند و به آنها باور دارند و بدانها عمل مىكنند و به مردم نيز ابلاغ مىنمايند؛ مردم نيز چنين كسانى را از دل دوست دارند و به رهبرى برمىگزينند.
تمرّد شيطان از دستور خداوند بنابراين، رژيم ارباب و رعيتى براى هميشه ممنوع است، اما تا آنجا كه به ذات اقدس اله نرسد. اگر به مرز وحى و دين الهى رسيد، نمىتوان گفت خدا نظرش اين است ولى من نظرم اين نيست؛ اين، شيطنت است و كار شيطان نيز همين بود. جرم شيطان اين نبود كه سجده نكرد. براى يك گناه، يك موجود، رجيم ابدى نمىشود. خيلى از افراد نماز نمىخوانند، ولى از درگاه الهى رجم ابدى نمىشوند. استاد حكيم الهى قمشهاى قدس سره فرمود:
جرمش اين بود كه در آينه عكس تو نديد ورنه بر بوالبشرى ترك سجود اين همه نيست جرم شيطان اين بود كه در مقابل خدا ايستاد؛ خدا فرمود: سجده كن! شيطان گفت: به نظر من، نه! اين كار كفرِ تنها نيست، بلكه استكبار نيز هست. كفر، قابل تحمل است ولى استكبار، قابل تحمل نيست. كفر آن است كه كسى بگويد من فلان مطلب دينى را قبول ندارم و چنين گويندهاى اهل نُكول است، ولى استكبار علاوه بر آن، ادعاى اثباتى هم دارد و مىگويد: من، ربّ و پروردگار هستم و من به تشخيص خود عمل مىكنم! جمهوريّت و اسلاميّت از اين رو، بايستى مواظب باشيم كه سقف جمهوريت را اينگونه مطرح نكنند كه معاذ اللَّه جمهوريت حاكمباشد و اسلاميت محكوم؛ و ياآنكه ازبابِ «نُؤْمِنُ بِبَعْضٍ وَ نَكْفُرُ بِبَعْضٍ» «١» گاهى نظر دين عمل بشود و گاهى هواهاى نفسانى و آراء ناقص بشرى حاكم باشد.
حضرت امير مؤمنان عليه السلام به مالك اشتر قدس سره فرمود: «فَانَّ هذَا الدّينَ قَدْ كانَ أَسيراً في أَيْدِي