لبنان و فلسطين حضور داريم، بگوييد: چون مسلمانيم! نسبت به اصل فايده مسلمانى تشكيك مى‌كنند و به دنبال آن، تئوريسين‌هاى آنان القاء مى‌كنند كه: اسلام، يك دين شخصى است. حكومت و دين، هر كدام ميدان مستقلى براى خود دارند. هر كسى، در اختيار دين آزاد است و مسؤوليت دين و آخرت به عهده خودش مى‌باشد.
اين روزها، ريشه تئورى‌پردازهاى جدايى دين از حكومت، كاملًا خود را نشان مى‌دهد. زيرا اگر بگويند: دين و حكومت با هم آميخته‌اند، بايد بهاى سنگين آن را نيز بصيرت پرچمداران ١٧٤ غرب‌شناسى تاريخى ص : ١٧٤ بپردازند. ولى اگر بگويند: سخن غربى در اين موضوع درست است، همان سكولاريسم و جدايى دين از سياست ظاهر مى‌شود.
ب- «ايران با توسعه سلاحهاى كشتار جمعى، خود را از سرمايه‌گذارى خارجى محروم مى‌كند.» اين شبهه نيز در افراد مختلف تأثير خاص خود را دارد:
* افراد سطحى و ظاهربين، با شنيدن آن مى‌گويند: در واقع، محروم كردن كشور از سرمايه‌گذارى خارجى كار خوبى نيست! چرا ما خودمان را محروم كنيم؟
* افراد مطلع و داراى بينش صحيح با شنيدن اين شبهه مى‌پرسند: كدام سرمايه‌گذارى؟ در كجا و توسط چه كسى سرمايه‌گذارى شده است؟ كدام كشور است كه دست از اصول خود برداشته باشد و آمريكائى‌ها در آن سرمايه‌گذارى كرده باشند؟
كره‌جنوبى را به افلاس و ورشكستگى كشاندند. دويست ميليارد دلار براى آن كشور بدهى بوجود آوردند. كارخانه‌هاى كره جنوبى را به ٣٠ يا ٤٠ درصد قيمت خريدند. اگر ارزش كارخانه‌اى يكصد ميليون دلار بود، طلب‌كارهاى آمريكايى كه قرار است در آن كشور سرمايه‌گذارى كنند و در آن بهشت موعود! بسازند، آن را به سى ميليون دلار خريدند و به ثروت ملى كره جنوبى چوب حراج زدند! از شگردهاى رسانه‌هاى غربى در القاى شبهه اين است كه: هيچگاه براى مصاحبه به سراغ افراد مطلع به مسائل آن كشور نمى‌روند. بلكه فرد دلخواهى را در گوشه‌اى از دنيا نشان مى‌كنند و با استفاده از عناوين خاصى، براى مرعوب كردن مردم، اين چنين با او مصاحبه مى‌كنند:
«با آقاى دكتر ...، استاد دانشگاه هلسينكى در امور سرمايه‌گذارى آمريكايى‌ها در خارج از