وى و ديگران در منطقه، در برابر سياست‌هاى آمريكائى‌ها و عربستان شده است و جالب‌تر آنكه در ماههاى اخير، توافقنامه‌اى تحت عنوان «مقابله با توسعه نفوذ وهابيت» بين روسيه، ازبكستان و تاجيكستان امضاء شد كه براى ما بشارت خوبى بود. در اين جريان، سياست روس‌ها فعال بود و حماقت طالبان نيز مؤثر افتاد و در نتيجه اين قسمت از سياست آمريكا، عربستان و پاكستان توسط ايران، متحدين شمال افغانستان، روسيه و آسياى مركزى خنثى شد. از اين رو، در شرايط كنونى، اگر خواسته باشد شانس سياست آمريكايى‌ها از طريق طالبان به نتيجه‌اى برسد، ضعيف‌تر از هر روز ديگر است.
پرسش و پاسخ‌ ١- آيا تجزيه عراق، بويژه شمال آن را تا چه اندازه معتبر مى‌دانيد، واكنش ايران چه خواهد بود؟
پاسخ: اگر شرايط فعلى تغيير نكند، احتمال تجزيه قوى است. اما بستگى دارد به اينكه حاكميت بغداد در اختيار چه كسى باشد. اگر حاكم فرد مطيعى مثل آقاى چلبى باشد، ممكن است در يكپارچه ماندن عراق توافق كنند. طرح غربى‌ها نيز چنين است. اما اگر صدام در حاكميت عراق باقى بماند، بعيد است كه دو مرتبه اجازه دهند تا كردها با آن همه ادعاى استقلال‌طلبى، به حالت اوليه بازگردند. واكنش ايران است كه از تماميت ارضى عراق حمايت كند. اما اين واكنش به‌معنى ناديده گرفتن واقعيت نيست زيرا بطور حتم، ما نمى‌خواهيم در شمال عراق، در كنار صدام جنگ كنيم. مواضع سياسى خود را اعلام كرديم. اما وظيفه ما تمام نشده است. موضعگيرى اوليه اين بود كه عراق تجزيه نشود. اما تنها يك موضعگيرى بود. اقدام ديگرى انجام نداديم و نمى‌دهيم و مصلحت نيز نمى‌باشد كه دست به اقدام بزنيم. به اميد چه كسى به صدام كمك كنيم؟ بويژه آنكه در بخشى از سياست‌هاى عراقى‌ها، ترور مراجع نجف را مشاهده مى‌كنيم. اين اقدام نشان مى‌دهد كه اينان به هيچ صراطى مستقيم نيستند. حتى در حالت احتضار نيز، از هر اقدامى عليه ارزشهاى ما دريغ ندارند. ترور مرجع و عالم دينى كهنسال به وسيله عوامل حكومت، با هدف متلاشى كردن حوزه عمليه نجف، اقدام بسيار شقاوت آميزى است.
ديدگاه آنان نسبت به شيعه و جمهورى اسلامى اين‌گونه است و ما نيز سابقه خوبى از