پاسخ: صحيح است. ولى به لحاظ اهميت موضوع عدالت، ورع را نيز مطرح مى‌كنند.
البته در بعضى از تعابير فقها، ورع نيامده است و بيشتر همان عدالت را ذكر مى‌كنند.
١٨- با توجه به اينكه برخى از ائمه معصومين عليهم السلام در سنين طفوليت به امامت رسيدند، شرط بلوغ براى مجتهد چگونه توجيه مى‌شود؟
پاسخ: اين بحث، در دايره عالَم امكان است. آنان فوق مقوله اين بحث هستند و سنخ بحث فرق مى‌كند.
١٩- آيا جايز است خمس و زكاة را به ساير مراجع، غير از مقام معظم رهبرى داد. ساير مراجع بدون اذن و مجوز رهبر مى‌توانند در خمس و زكات تصرف نمايند؟
پاسخ: خير! از نظر فقهى، وجوه شرعيه و بريّه، اعم از واجبات، صدقات و مستحبات بايستى به رهبرى جامعه پرداخت شود. زيرا در نظام اسلامى، مسؤوليت اداره جامعه اسلامى را به رهبر داده‌اند. پرداخت اين وجوه به غير رهبرى، مثل اين است كه انجام مأموريتى را به يگانى بدهند ولى بودجه و امكانات مورد نياز آن مأموريت را در اختيار يگان ديگرى قرار دهند.
خداوند سبحان كه رهبرى و اداره جامعه را به عهده رهبرى و امام المسلمين نهاده است، پشتوانه مالى آن، ثروتهاى عمومى، يعنى: خمس و زكات و صدقات است كه بايستى در يك مركزيت و بيت‌المال گردآورى شود تا رهبر در جهت مصارف عامه برنامه‌ريزى كند.
بنابراين، اصل پاسخ اين پرسش منفى است ولى امام المسلمين اگر صلاح بداند به بعضى در موارد خاص اجازه تصرف مى‌دهد. همچنانكه سيره امام راحل قدس سره به تبعيت از سيره هزار ساله شيعه اين‌گونه بوده‌است. امروز نيز تدبير مقام معظم رهبرى همين سيره است.
٢٠- چه كسى در مقام تشخيص است. آيا كسى كه اعلم بودن كسى را تشخيص مى‌دهد، اعلم است يا نه؟
پاسخ: لازم نيست كسى كه تشخيص مى‌دهد، خودش اعلم باشد. كسى‌كه مى‌تواند قدرت تشخيص اجتهاد را بدهد، قدرت تشخيص اعلم را نيز دارد.
٢١- اگر اعلم نباشد، بر چه مبنايى قدرت تشخيص اعلم را دارد؟
پاسخ: شما در كارهاى نظامى تخصص داريد. ممكن است اعلم نباشيد ولى اعلم را