مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٢٩٦ - آتش سوزی درب منزل صدیقه طاهره

[اقیلونی اقیلونی؛ فلست بخیرکم و علیٌ فیکم]

مالک بن نویره را به جرم تشیّع، و عدم إقرار به خلافت ابوبکر کشتند

[بشارة الشّیعة] صفحه ١٢٥:

و ذلک لأنَّه لمّا استتمّ الأمرُ لأبی‌بکر صعد المنبر و قام خطیبًا، فقام إلیه جماعة من المهاجرین و الأنصار، فأنکروا علیه أشدَّ الإنکار، و ذکّروه حدیث یوم الغدیر، فقال: أیّها النّاس! اقیلونی اقیلونی؛ فلست بخیرکم و علیٌ فیکم. فقام إلیه عمر و قال له: و الله، ما أقَلناکَ، و لایلی هذا الأمر أحدٌ غیرُک. و کان فی جملة مَن أنکر علیه مالکُ بن نویرة حین دخل المدینة و رآه علی المنبر، فتعجَّب مِن نَبذِهم حدیثَ یوم الغدیر مع تلک التأکیدات، فخافوا أن یصیبهم مِن قِبَلِه فَتقٌ؛ إذ کانت له قبیلة و کان من شَجعان العرب یُعَدُّ بمائة فارس. فلمّا رحل إلی أهله بعثوا إلیه خالدَ بن الولید فی جیش؛ لیأخُذَ منه زکوةَ ماله، فأخذ من خالد العهودَ و المواثیقَ علی أن لا یتعرّض له بمکروهٍ، فیعطیه الزکاةَ. فلمّا جنَّ علیهم اللیلُ و نام مالکٌ و أصحابُه، فقتلوهم غدرًا، و دخل بإمرأته فی لیلته، و طبخ رأسه فی ولیمة عِرسه، و سَبی حریمَه، و سمّاهم أهل الردّة افتراءً و کذبًا. فلمّا رأی الناس أمثال ذلک منهم، دخلوا تحت سلطنتهم الجائرة الجابرة، کما کانت النّاس یدخلون تحت سلطان الملوک الجبابرةِ، و ما بقی إلّا شِرذِمَةٌ قَلیلون، و کانوا خائفین متّقین.[١]

[آتش سوزی درب منزل صدیقه طاهره]

[بشارة الشّیعة] صفحه ١٢٥:

و ذلک کإضرامِهم النّارَ فی دار سیّدة النّساء؛ لیُجبروا علی البیعة زوجَها، و کانت هی فیها مع جماعةٍ من أهلِها، و منعِها فدکَ و العوالی مع ادّعائها النّحلةَ و إیتانها بالشّهود،

[١]ـ جنگ ٢٣، ص ٣٤٥.