مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ١٣٠ - عدم خوف مؤمن از مرگ، و حضور ائمّه علیهم السّلام وقت احتضار

از محمّد بن عطّار، از احمد بن محمّد از سهل، از محمّد بن سلیمان، از مردی، از حضرت صادق علیهالسّلام روایت کرده است که:

«قال: قلتُ له: أُصَلِّی فی قَلَنْسُوَةٍ سَوْداءَ؟! قال: ”لا تُصَلِّ فیها؛ فإنّها لباسُ أهلِ النَّار.“

و در بحارالأنوار، جلد ٨، صفحه ٢٩٨ از تفسیر عیّاشی از ابن مسکان مرفوعاً از حضرت صادق علیهالسّلام در تفسیر آیه: (فَمَا أَصْبَرَهُمْ عَلَى النَّارِ)[١] وارد است که:

قال: ”ما أصْبَرَهم علی فعلِ ما یَعلَمُون أنَّهُ یُصَیِّرُهم إلی النَّار.“»[٢]

[عدم خوف مؤمن از مرگ، و حضور ائمّه علیهم السّلام وقت احتضار]

و فی الکافی: «سُئل الصّادق علیهالسّلام:

هل یُکرَهُ المؤمنُ علی قَبضِ روحِه؟ قال: ”لا واللهِ! إنّه إذا أتَاه مَلَکُ المَوتِ لیَقبِضَ رُوحَه جَزِعَ عند ذلک، فیقول له مَلَکُ المَوتِ: یا ولیَّ اللهِ، لا تَجزَعْ! فوَالّذی بَعَثَ محَمّدًا صلّی الله علیه و آله لَأنا أبرُّ بک و أشفَقُ علیک مِن والِدٍ رحیمٍ لو حَضَرک. افتَحْ عَینَیک فانْظُرْ! قال: و یُمَثَّلُ له رسولُ اللهِ صلّی الله علیه و آله و أمیرُالمؤمنین و فاطمةُ و الحسنُ و الحسینُ و الأئمّةُ مِن ذُرّیتِهم علیهمالسّلام. فیُقال له: هذا رسولُ اللهِ صلّی الله علیه و آله و أمیرُالمؤمنین و فاطمةُ و الحسنُ و الحسینُ و الأئمّةُ علیهمالسّلام رُفَقاؤُکَ. فیَفتَحُ عَینَیهِ فیَنظُرُ، فیُنادِی رُوحَه مُنادٍ مِن قِبَلِ ربِّ العِزَّةِ فیقول: (يَا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ) إلی محَمّدٍ و أهلِ بَیتِه (ارْجِعِي إِلَى رَبِّكِ رَاضِيَةً) بالوَلایَةِ و (مَرْضِيَّةً) بالثَّوابِ (فَادْخُلِي فِي عِبَادِي) یعنی: محَمّدًا و أهلَ بَیتِه،

[١]ـ سوره البقرة (٢) ذیل آیه ١٧٥.

[٢]ـ جنگ ١٥، ص ٣٩.