مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٣٢٦ - انتقال خلافت به عثمان و گفتار ابوسفیان به بنیأمیه تلقّفوها تلقُّفَ الکُرَة و اعتراض عمار و مقداد

هو الّذی یحکم بینهم. و أمّا مَن لزم الجماعةَ فمِنهم سعدُ بن أبی‌وقّاص و أبوأیّوب الأنصاریّ و أُسامةُ بن زید و محمّدُ بن مَسْلَمَة فی عشرة آلافٍ من أصحاب رسول الله صلّی الله علیه و آله و سلّم. و التّابعین قالوا جمیعًا: نتولّی عثمانَ و علیًّا، و لا نتبرّأ منهما، و نشهد علیهما و علی شیعتِهما بالإیمان، و نرجو لهم و نخاف علیهم. و أمّا الحروریّةُ فقالوا: نشهد علی المُرجئةِ بالصّواب، ثمّ خلطوا بعد ذلک، و کفّروا کلَّ مَن خالفهم.[١]

انتقال خلافت به عثمان و گفتار ابوسفیان به بنی‌أمیه: تلقّفوها تلقُّفَ الکُرَة و اعتراض عمار و مقداد

در کتاب شیعه در اسلام سبط، جلد ١، صفحه ٥٢ در پاورقی گوید:

مسعودی در مروج الذّهب، جلد ١، صفحه ٤٣٩ گوید: و قد کان عمّار حین بُویع عثمان بلغه قولُ أبی‌سفیان صَخرِ بن حَربٍ فی دار عثمانَ عقیبَ الوقت الّذی بُویع فیه عثمانُ، و دخل دارَه و معه بنی‌أُمَیّة!

فقال أبوسفیان: أفیکم أحدٌ مِن غیرکم و قد کان أعمَی [عَمِیَ]؟ قالوا: لا! قال: یا بنی‌أُمَیَّه! تلقّفوها تلقُّفَ الکُرَة! فوَالّذی یَحلِف به أبوسفیان، مازِلتُ أرجُوها لکم! و لَتَصیرَنَّ إلی صبیانکم وِراثَةً. فانتَهَره عُثمانُ و ساءه ما قال!

و نَمَی هذا القولُ إلی المهاجرین و الأنصار و غیرُ ذلک من الکلام، فقام عمّارٌ فی المسجد فقال: یا مَعشَرَ قریش! أمّا إذا صَرَفْتم هذا الأمرَ عن أهل بیتِ نبیّکم هاهنا مرّةً و هاهنا مرةً فما أنا بآمِنٍ أن ینزِعَه اللهُ فیَضَعُه فی غَیرِکم، کما نَزَعْتموه مِن أهله و وضعتموه فی غیرِ أهله.

[١]ـ جنگ ٢٣، ص ٨٥.