مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ١٨٢ - بحث کلامی در خطب١٧٢٨ غدیریّ١٧٢٨ رسول اکرم صلّی الله علیه و آله
خطبه سیّدالشّهداء علیهالسّلام در زمین مِنَی و عید معزّالدوله دیلمی دربارۀغدیر
[المراجعات] صفحه ١٧٣:
٥ـ و لسیّدالشّهداء أبیعبدالله الحسین علیهالسّلام مَوقفٌ (علی عهد معاویة) حَصْحَصَ فیه الحقُّ، کمَوقفِ أمیرالمؤمنین فی الرَّحَبَة، إذ جمع النّاس (أیّام المَوسم بعرفات) فأشاد بذِکر جدِّه و أبیه و أُمِّه و أخیه، فلم یسمَع سامعٌ بمثله بلیغًا حکیمًا یستعبد الأسماعَ، و یَملِک الأبصارَ و الأفئدةَ. جَمَعَ فی خطابه فأوعی، و تتبَّع فاستقصی، و أدّی یوم الغدیر حقَّه، و وفّاه حسابَه. فکان لهذا المَوقف العظیم أثرُه فی اشتهار حدیثِ الغدیر و انتشارِه.[١]
صفحه ١٧٤، (پاورقی ١):
قال ابنالأثیر فی عدّة حوادث سنة ٣٥٢ من کامله: و فیها فی ثامن عشر ذی الحجّة أمَرَ معزُّالدولة بإظهار الزّینةِ فی البلد (بغداد)، و أُشعِلَتِ النّیران بمجلس الشّرطة، و أُظهِر الفرحُ، و فُتِحتِ الأسواقُ باللّیل، کما یُفعَل لیالی الأعیاد. فَعَلَ ذلک فرحًا بعید الغدیر، یعنی: غدیرَ خُمّ، و ضُرِبت الدّبادبُ و البوقاتُ، و کان یومًا مشهودًا. [انتهی] بلفظه فی صفحة ١٨١ من الجزء الثامن مِن تاریخه[٢].[٣]
بحث کلامی در خطبۀ غدیریّۀ رسول اکرم صلّی الله علیه و آله
[المراجعات] صفحه ١٧٨:
[١]ـ المراجعات، ص ٢٧٠.
[٢]ـ همان مصدر، ص ٢٧١ (تعلیقه).
[٣]ـ جنگ ٢٠، ص ٧٧.