مطلع انوار
(١)
آیاتی در لزوم تبعیّت از اسلام و هدایت خداوند
٣١ ص
(٢)
آیات و روایاتی در ترغیب انسان به لقاء الله و توجّه به آخرت
٣٢ ص
(٣)
آیاتی پیرامون خلقت انسان و مقام خلیفة اللهی او
٣٥ ص
(٤)
آیاتی که به خداوند جلّ و علا نسبت مکر و کید و خدعه و استهزاء داده شده است
٣٧ ص
(٥)
آیاتی پیرامون اینکه هر مطلبی غیر از خداوند ضایع و نابود است
٣٨ ص
(٦)
لقاء الله و ابتغاء وجهه تعالی
٤١ ص
(٧)
آیات دالّه بر حصر حیات و علم و قدرت و عزّت در خدا
٤٢ ص
(٨)
روایتی از أمیرالمؤمنین علیه السّلام در فضیلت قرائت آیة الکرسی
٤٣ ص
(٩)
آیات دالّه بر اینکه سعادت انسان رهین عقل یا تبعیّت از عاقل است
٤٤ ص
(١٠)
کتمان اسرار الهی توسط أمیرالمؤمنین علیه السّلام مگر برای افراد فهیم به کتاب الله
٤٥ ص
(١١)
آیاتی در ردّ ملحدین و مشرکین
٤٥ ص
(١٢)
أنّ اللهَ أجلُّ و أعلَی و أَعظمُ من أن یُبْلَغَ کُنْهُ صِفتِهِ
٤٩ ص
(١٣)
خطبههائی راجع به توحید
٥٠ ص
(١٤)
حدیث ذعلب هل رَأیتَ رَبَّک؟
٥٥ ص
(١٥)
یا داودُ! أبلِغْ أهلَ أرضِی أنّی حَبیبٌ لمَن أحَبَّنی
٥٦ ص
(١٦)
فَطوبی لمَن خَلَقتُه للخَیرِ و أجرَیتُ الخَیرَ علی یَدَیه
٥٧ ص
(١٧)
إنّ لِله تَعالی شَرابًا لأولیائِه إذا شَرِبوا سَکِروا
٥٧ ص
(١٨)
فرازی از دعای عرفه
٥٨ ص
(١٩)
لا یَزالُ العَبدُ یَتَقرَّبُ إلیَّ بالنَّوافل حتّی أُحِبُّه
٥٨ ص
(٢٠)
تُریدُ و أُریدُ، و إنّما یکون ما أُریدُ
٥٩ ص
(٢١)
اجر و پاداش گوینده سُبحانَ الله، لا إلهَ إلاّ اللهُ، الحَمدُ لله
٥٩ ص
(٢٢)
و کلّ ما مَیَّزتُموهُ بأوهامِکم فی أدقِّ مَعانِیه مخلوقٌ مصنوعٌ مثلُکم
٦٠ ص
(٢٣)
راجع به آنکه خداوند خالق اعمال است
٦٠ ص
(٢٤)
إنّ الله خَلَقَ العقلَ من نورٍ مخزونٍ مکنونٍ فی سابقِ علمِه الّذی لم یطّلع علیه نبیٌّ مرسَلٌ و لا مَلَکٌ مقرّب
٦١ ص
(٢٥)
قال أمیرالمؤمنین علیه السّلام إنّ المؤمنَ أخذَ دینَه عن ربِّه
٦٢ ص
(٢٦)
تفسیر معنای اللَّطیف از امام رضا علیهالسّلام
٦٣ ص
(٢٧)
حدیث شریف ما نَظَرتُ إلی شیءٍ إلّا ورأیتُ اللهَ قبلَه و بعدَه و معه
٦٤ ص
(٢٨)
روایت امام صادق علیه السّلام درباره تعداد حَمَله عرش
٦٥ ص
(٢٩)
دربارۀ صفات خدا و تفسیر اولی الألباب و علوم ائمّه علیهم السّلام
٦٦ ص
(٣٠)
احادیث منتخبه از حضرات معصومین علیهم السّلام در معرفة الله
٦٨ ص
(٣١)
حدیث وارد از حضرت أمیرالمؤمنین درباره حقیقت
٧١ ص
(٣٢)
راجع به روایت کلمة لا إله إلاّ الله
٧٢ ص
(٣٣)
روایاتی توحیدی مناسب إلهیّات بالمعنی الأخصّ
٨١ ص
(٣٤)
در نمازی که در آن حقیقة الوجود به خداوند اطلاق شده است (ت)
٨٢ ص
(٣٥)
کلام أمیرالمؤمنین علیه السّلام دربارۀ ذات أقدس پروردگار
٨٣ ص
(٣٦)
قال الصّادق علیه السّلام العُبُودیّةُ جَوهَرةٌ کُنهُها الرّبوبیّةُ
٨٤ ص
(٣٧)
حدیث اعرفوا منازل شیعتنا بقدر ما یُحسنون من روایاتهم عنّا
٨٤ ص
(٣٨)
اشعاری حکمی و عرفانی از بزرگان عرفاء
٨٥ ص
(٣٩)
مزیّت انبیاء بر سایرین در جلوات حقّ است
٨٩ ص
(٤٠)
بحثی پیرامون جبر و تفویض از کتاب طهارة
٩٠ ص
(٤١)
إنَّه تعالی لیس بجسمٍ
٩١ ص
(٤٢)
حنابله قائل به جسمیّت الله میباشند
٩٢ ص
(٤٣)
حنابله و ابن تیمیّة قائل به فَوقیّت خدا در جهت هستند
٩٢ ص
(٤٤)
نقل الخلاف فی مسائل العدل
٩٣ ص
(٤٥)
إمامیّه و معتزله میگویند قُبح و ظُلم استناد به بندگان دارد
٩٤ ص
(٤٦)
اشاعره میگویند جمیع أفعال از حَسَن و قبیح به خدا نسبت دارد
٩٤ ص
(٤٧)
أشاعره میگویند خداوند تکلیفِ به محال میکند، بلکه جمیع تکالیف او به محال میباشد
٩٦ ص
(٤٨)
نزاهةُ النّبیّ صلّی الله علیه و آله و سلّم عن دَناءَةِ الآباء و عَهْرِ الأُمّهات
٩٧ ص
(٤٩)
اشاعره میگویند جایز است پیغمبران اولاد زنا باشند و خودشان اهل هرگونه فسق و فجور
٩٧ ص
(٥٠)
معتزله نیز چون صدور گناه را از پیغمبران جایز میدانند، باید ملتزم به جواز فساد آباء أنبیا گردند
٩٨ ص
(٥١)
تعریف عشق به خداوند
٩٩ ص
(٥٢)
فصل اوّل آیاتی در باب معاد
١٠١ ص
(٥٣)
آیاتی که دلالت دارد بر آنکه انسان عین اعمال خود را در روز قیامت ملاحظه و مشاهده میکند
١٠٥ ص
(٥٤)
آیاتی که موت و جان گرفتن را به خداوند و ملک الموت و ملائکه نسبت داده است
١٠٧ ص
(٥٥)
آیات و روایات دالّه بر اینکه اعمال زشت انسان عین آتش است
١٠٩ ص
(٥٦)
آیات دالّه بر آنکه خداوند سبحانه نعمتی را بر مردم تغییر نمیدهد مگر آنکه خود مردم تغییر دهند
١١١ ص
(٥٧)
آیات دالّه بر آنکه در روز قیامت مشرکین انکار شرک خود را در دنیا میکنند
١١١ ص
(٥٨)
است
١١٢ ص
(٥٩)
تردّد پروردگار در قبض روح مؤمن
١١٣ ص
(٦٠)
حدیثی در بازگشت هر چیز به هم سنخ خود
١١٤ ص
(٦١)
لِیَمیزَ اللهُ الخَبیثَ مِنَ الطَّیِّبِ
١١٥ ص
(٦٢)
آیات و روایاتی راجع به موت
١١٥ ص
(٦٣)
روایتی از امام صادق علیهالسّلام در کیفیّت قبض روح
١٢٣ ص
(٦٤)
شعر معروف یا حار همدان من یمت یرنی من مؤمن أو منافق قبلا
١٢٤ ص
(٦٥)
راجع به عمل خیر و عکس العمل آن
١٢٧ ص
(٦٦)
مواقف القیامة و زمان المکث فیها
١٢٨ ص
(٦٧)
نهی پیغمبر اکرم از استحمام و استشفاء به چشمههای آب گرم
١٢٩ ص
(٦٨)
نهی امام صادق علیه السّلام از پوشیدن لباس اهل نار
١٢٩ ص
(٦٩)
عدم خوف مؤمن از مرگ، و حضور ائمّه علیهم السّلام وقت احتضار
١٣٠ ص
(٧٠)
کیفیّت وصیّت
١٣١ ص
(٧١)
حدیث إنَّ اللهَ تعالی عَلِمَ أنَّه یکون فی آخِرِ الزَّمانِ أقوامٌ مُتَعَمِّقون
١٣٥ ص
(٧٢)
حدیث سَیأتی علَی النّاسِ زَمانٌ یُستَحَلُّ السُّحتُ
١٣٥ ص
(٧٣)
حدیث لیأتینّ علی الناس زمانٌ لا یسلم لذی دینٍ دینُه
١٣٦ ص
(٧٤)
حدیث امام صادق علیهالسّلام به مفضّل راجع بعدم سکونت در شهر طهران
١٣٧ ص
(٧٥)
مردم آخرالزّمان یرکعون للرّغیف و یسجدون للدّراهم، حَیَاریَ سُکَاری، لامسلمین و لا نصاری
١٣٨ ص
(٧٦)
راجع به فَدَک
١٤٣ ص
(٧٧)
مسیحیانی که در دوران تاریخ درباره أمیرالمؤمنین علیه السّلام شعر گفتهاند
١٤٣ ص
(٧٨)
هر کس بغضِ علی را داشته باشد فرزند پدرش نیست
١٤٤ ص
(٧٩)
أحادیث رسول الله صلّی الله علیه و آله و سلّم در شأن شیعه علی بن أبیطالب علیه السّلام
١٤٦ ص
(٨٠)
مفاد حدیث ثقلین وجود امام تا روز قیامت است
١٤٩ ص
(٨١)
روایات وارده از طریق عامّه بر آنکه مبغض علیّ اولاد زناست
١٥٠ ص
(٨٢)
أشعار شافعی و صاحب بن عُبّاد بر آنکه مُبغض علی در نطفهاش خلل است
١٥٠ ص
(٨٣)
بحث کلامی علاّمه امینی در هفت مورد با مخالفان با شیعه
١٥٢ ص
(٨٤)
طیّ الأرض برای کسانی که عامّه نقل کردهاند
١٥٣ ص
(٨٥)
حدیث ردّ الشّمس
١٥٤ ص
(٨٦)
سنّتهائی که بعد از رسول خدا گذاشته شده است
١٥٤ ص
(٨٧)
المحدّث فی الاسلام
١٥٦ ص
(٨٨)
دربارۀ علم غیب امام
١٥٦ ص
(٨٩)
نقل الجنائز إلی المشاهد
١٥٧ ص
(٩٠)
جنائزی که بعد از دفن منتقل شدهاند
١٥٧ ص
(٩١)
سلام رسول الله بر مردگان به لفظ السّلام علیکم
١٦٠ ص
(٩٢)
زیارة المشاهد و التوسّل و التبرّک بها
١٦٠ ص
(٩٣)
مطالب وارده از عامّه در زیارت اهل قبور
١٦٤ ص
(٩٤)
ردِّ علماء مذاهب أربعه بر ابن تیمیّه در زیارت اهل قبور
١٦٥ ص
(٩٥)
گفتار علماء عامّه دربارۀ زیارت اهل قبور
١٦٦ ص
(٩٦)
نهی مروان حکم از گذاردن صورت بر روی قبر رسول الله
١٧١ ص
(٩٧)
گفتار رسول الله دربارۀ بنیالعاص و بنیاُمیَّة
١٧٢ ص
(٩٨)
فتوای احمد حنبل راجع به بوسیدن ضریح رسول الله
١٧٣ ص
(٩٩)
کلام صاحب شفاء قاضی عیّاض راجع به زیارت قبر رسول الله
١٧٤ ص
(١٠٠)
حدیث بریده إذا التَقَیتم فعلیٌّ علی النّاس
١٧٥ ص
(١٠١)
علی إمام البررة، أبوالأزهر نیشابوری از اعیان شیعه بوده است
١٧٦ ص
(١٠٢)
من أراد أن ینظر إلی نوح فی عَزمِه، الخ را بیهقی و احمد روایت کردهاند
١٧٨ ص
(١٠٣)
محیی الدّین عربی گوید إنّ عَلیًّا جامعُ أسرار الأنبیاء أجمعین
١٧٨ ص
(١٠٤)
تأکیدهای رسول خدا در استحکام وصایت بر خلافت أمیرالمؤمنین علیهالسّلام
١٧٩ ص
(١٠٥)
روایت أنس و پیسی او به واسطه انکار به دعای مولی الموالی
١٨١ ص
(١٠٦)
خطبه سیّدالشّهداء علیهالسّلام در زمین مِنَی و عید معزّالدوله دیلمی دربارۀ غدیر
١٨٢ ص
(١٠٧)
بحث کلامی در خطبۀ غدیریّۀ رسول اکرم صلّی الله علیه و آله
١٨٢ ص
(١٠٨)
تفسیر یکایک از عبارات خطبۀ غدیر و شاهد از آن
١٨٣ ص
(١٠٩)
بحث در جملات و الفاظ خطبۀ غدیر که منظور رسول اکرم نمیتواند غیر از خلافت باشد
١٨٦ ص
(١١٠)
اعتراف شیخ سلیم بِشری بر دلالت حدیث غدیر بر خلافت
١٨٨ ص
(١١١)
اسباب متنوّعهای که علماء را از ولایت و خلافت منصرف کرد (حدیث غدیر)
١٨٩ ص
(١١٢)
علّت اینکه أمیرالمؤمنین علیه السّلام که ابن عمّ بود ارث برد و عمّ ارث نبرد
١٩٢ ص
(١١٣)
إنّ علیًّا یَقضِی دَینی و یُنجِزُ عِداتی و خَیرُ مَن أترُکُ بَعدی
١٩٤ ص
(١١٤)
از خصائص علیّ علیهالسّلام تزویج سیّدۀ نساء العالمین با اوست
١٩٥ ص
(١١٥)
مات رسول الله و رأسه فی حِجْر عَلِیٍّ علیهالسّلام
١٩٦ ص
(١١٦)
إنّ علیًّا کان أقرَبُ العهدِ برسول الله
١٩٨ ص
(١١٧)
مراد از حدیث لا تجتمع أُمّتی علی الخطاء و لا تجتمع علی الضّلال
١٩٩ ص
(١١٨)
أمیرالمؤمنین علیه السّلام بعد از تسلّط خلافت غاصب، قدرت بر مخالفت نداشت
٢٠١ ص
(١١٩)
تنها سبب تبعیّت حضرت از آنها حفظ بیضۀ اسلام بود در وقت خطر حتمی
٢٠١ ص
(١٢٠)
خطبههای حضرت در مظلومیّت و ربوده شدن حقّ او
٢٠٢ ص
(١٢١)
اعلان و اعلام حضرت به مظلومیّت خود و غصب جائرانه دستگاه جائر
٢٠٤ ص
(١٢٢)
خطبۀ فاطمة الزّهراء سلام الله علیها در مسجد پس از رحلت رسولالله صلّی الله علیه و آله
٢٠٥ ص
(١٢٣)
قضایای تاریخی دالّه بر خلافت أمیرالمؤمنین علیهالسّلام
٢٠٧ ص
(١٢٤)
٢٠٨ ص
(١٢٥)
شیعه در زمان خود ائمّه علیهمالسّلام اهتمام کافی به ضبط اقوال آنان داشته است
٢٠٩ ص
(١٢٦)
غیر شیعه اهتمام به ضبط أقوال ائمّه خود نداشتند؛ أقوال آنها بعد از مرگشان مشهور شد
٢١١ ص
(١٢٧)
به طور یقین در قرن اوّل از عامّه کتابی تدوین نشد
٢١٢ ص
(١٢٨)
اوّلین مؤلّف کتاب در اسلام أمیرالمؤمنین علیه السّلام بود
٢١٣ ص
(١٢٩)
بعد از تدوین قرآن، مصحف أمیرالمؤمنین و کتاب سلمان و کتاب أبوذر و کتاب أبورافع بود
٢١٥ ص
(١٣٠)
کتاب عبیدالله بن أبیرافع و کتاب ربیعة بن سمیع و کتاب عبدالله بن حرّ فارسی و کتاب أصبغ بن نباته
٢١٥ ص
(١٣١)
کتاب سلیم بن قیس هلالی در قرن اوّل؛ و کتب مدوّنۀ در قرن دوّم از اصول أربعمائة
٢١٦ ص
(١٣٢)
کتابهای مدوّنه در قرن دوّم از کثرت و عظمت همانند کتاب أبان بن تغلب شگفتآور است
٢١٨ ص
(١٣٣)
اصحاب تألیف شیعه أبوحمزه ثمالی، محمّد بن مسلم، زرارة، أبوبصیر، و برید بن معاویه عجلی
٢٢٠ ص
(١٣٤)
کلام شهرستانی در توصیف حضرت صادق علیه السّلام هو ذو علم غزیر فی الدّین، الخ
٢٢٢ ص
(١٣٥)
از فتاوای حضرت صادق علیه السّلام در عهد او چهارصد أصل که چهارصد مؤلّف داشت نوشته شد
٢٢٣ ص
(١٣٦)
هشام بن حکم از اعاظم مصنّفین شیعه بوده است و نسبت تجسیم خدا به او دادن، از دشمنی است
٢٢٤ ص
(١٣٧)
کلام شهرستانی در ابطال نسبت تجسیم به هشام و اعتراف به آنکه وی از اعاظم موحّدان است
٢٢٥ ص
(١٣٨)
کثرت مؤلّفات در زمان حضرت امام کاظم تا حضرت عسکری علیهمالسّلام
٢٢٧ ص
(١٣٩)
اسامی بسیاری از مؤلّفین که در این ازمنه تألیف کتاب نمودهاند
٢٢٨ ص
(١٤٠)
مذهب شیعه اثناعشریّه به تواتر قطعی در اصول و فروع مذهب آل رسولالله است
٢٢٩ ص
(١٤١)
روایت مجعولۀ ما ترکناه فهو صَدَقَة
٢٣٠ ص
(١٤٢)
علی را به جرم صلابت در دین، و به علّت عشقشان به حکومت کنار زدند
٢٣١ ص
(١٤٣)
شیعه بخصوصهم از جمیع مسلمین، اجتنابش از گناه بیشتر است
٢٣٣ ص
(١٤٤)
خطای بعض مذاهب را مثل خطابیّه و ناووسیّه، نباید به شیعه نسبت داد
٢٣٤ ص
(١٤٥)
شیعه به جز مرتدّین از صحابه، جمیع آنها را که اهل ایمانند محترم میشمارد
٢٣٥ ص
(١٤٦)
سنّیها فقط به جهت مخالفتِ مشابهت با شیعه، سنّت رسول الله را ترک مینمایند
٢٣٧ ص
(١٤٧)
نزاع بر سر خلافت و کنار گذاشتن أمیرالمؤمنین نتیجه خُلق توحّش بود
٢٣٨ ص
(١٤٨)
قُریش چون علی را شدید در عمل به حقّ، و عدم تساهلش را یافتند؛ به وسیله ابوبکر او را کنار زدند
٢٣٩ ص
(١٤٩)
برای نجات مسلمین باید علم از محدوده تقلید خارج شده؛ امّا نباید سیاست از دین جدا شود
٢٤١ ص
(١٥٠)
دائرة المعارف انگلیسی برای أطفال خودشان حوادث تورات و انجیل را به زبان روز و علم بیان میکند
٢٤٢ ص
(١٥١)
رأی احمد امین در لزوم أخذ تمدّن غرب، آنچه مفید است نه آنچه مضرّ
٢٤٣ ص
(١٥٢)
انتقاد احمد امین از جمود مسلمین در مظاهر حیات مادّی
٢٤٤ ص
(١٥٣)
قال حذیفة قال النبیّ صلّی الله علیه و آله فی أصحابه اثنا عشر منافقًا
٢٤٥ ص
(١٥٤)
تقیّه نزد شیعه، عین حکم عقل و فطرت به وجوب احتراز از خطر است
٢٤٩ ص
(١٥٥)
مصادیقی از عناد و تعصّب عامّه در برابر حقّ
٢٥٠ ص
(١٥٦)
درباره حدیث عشره مبشّره
٢٥١ ص
(١٥٧)
الرّوایات الواردة فی الحَثِّ علی التّقیّة بمضامین عالیةٍ
٢٥١ ص
(١٥٨)
1ـ ابوبکر
٢٨١ ص
(١٥٩)
بیعةُ أبیبکرکانت فَلتَةً، مخالفة أمیرالمؤمنین و جمیع بنیهاشم
٢٨١ ص
(١٦٠)
بیعت حضرت پس از رحلت حضرت صدّیقه بود ـ بحث عبّاس با ابوبکر
٢٨٢ ص
(١٦١)
مساعدت أمیرالمؤمنین به ابوبکر برای حفظ کیان اسلام از روی ضرورت بوده است
٢٨٣ ص
(١٦٢)
روایات دالّه بر وجوب سمع و طاعت ولو لعبد حَبَشِیّ ولو لعبدٍ مجدع الأطراف
٢٨٤ ص
(١٦٣)
مصالح و مقتضیاتی که أمیرالمؤمنین علیه السّلام بر اساس آن با ابوبکر بیعت نمود
٢٨٦ ص
(١٦٤)
سعد بن عباده أبداً بیعت نکرد و در زمان خلیفه دوّم او را در شام ترور کردند
٢٨٧ ص
(١٦٥)
رسول خدا برای تصفیۀ جوّ مدینه ترتیب لشگر اسامه داد و عمر و ابوبکر و وجوه مهاجرین را در آن نهاد
٢٨٨ ص
(١٦٦)
روایات وارده در جیش اسامه و داستان أیاس بن معاویه و خلیفه مهدی (ت)
٢٨٨ ص
(١٦٧)
پس از رسول خدا عمر از ریاست اسامه نهی کرد، ابوبکر اسامه را فرستاد و پیروز شد
٢٩٠ ص
(١٦٨)
تنفیذ جیش اُسامه برای تثبیت ولایت أمیرالمؤمنین علیه السّلام بود
٢٩١ ص
(١٦٩)
تخلّف متخلّفین از جیش برای درهم کوبیدن ولایت آن حضرت بود
٢٩٢ ص
(١٧٠)
امر رسول اکرم به قتل حرقوص بن زهیر و تخلّف ابوبکر و عمر
٢٩٣ ص
(١٧١)
امر رسول اکرم به قتل اوّل قرن یطلع فی اُمّتی رأس الخوارج حرقوص و تخلّف ابوبکر و عمر
٢٩٤ ص
(١٧٢)
مالک بن نویره را به جرم تشیّع، و عدم إقرار به خلافت ابوبکر کشتند
٢٩٦ ص
(١٧٣)
آتش سوزی درب منزل صدیقه طاهره
٢٩٦ ص
(١٧٤)
2ـ عمر
٢٩٩ ص
(١٧٥)
عبارت عمر لا أتحمّلها حیًّا و میّتًا
٢٩٩ ص
(١٧٦)
ادّعای عامّه بر عمر در أثناء خطبه یا سَارِیَة! الجَبَل الجَبَل!
٢٩٩ ص
(١٧٧)
تواریخ قطعی عامّه برآنند که عُمَر خانه أمیرالمؤمنین علیهالسّلام را تهدید به آتش زدن نمود
٣٠٠ ص
(١٧٨)
مواردی که عمر و بعضی از مسلمین بر پیامبر ایراد گرفتهاند
٣٠١ ص
(١٧٩)
مواردی که عمر صریحاً اعتراف به غصب حقّ حضرت کرده است
٣٠٣ ص
(١٨٠)
بدعتهائی را که عُمَر در شریعت رسول الله نهاد
٣٠٤ ص
(١٨١)
اعتراض عمر به قسمت کردن رسول الله
٣٠٦ ص
(١٨٢)
صلاة تراویح از بدعتهای مُسَلَّمۀ عمر است
٣٠٨ ص
(١٨٣)
منع کردن عمر از آوردن دوات و قلم
٣٠٩ ص
(١٨٤)
مدارک واقعۀ قرطاس و قلم
٣١٠ ص
(١٨٥)
٣١١ ص
(١٨٦)
راجع به قول عمر إن الرّجل لیهجر
٣١٢ ص
(١٨٧)
قدغن شدن کتابت احادیث پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله و سلّم
٣١٥ ص
(١٨٨)
اوّلین کسانی که اجتهاد در مقابل نصّ نمودند
٣١٧ ص
(١٨٩)
بدعتهای عمر بعد از رسول خدا صلّی الله علیه و آله و سلّم
٣١٨ ص
(١٩٠)
3ـ عثمان
٣٢١ ص
(١٩١)
در مرگ رقیّه، رسول الله أبوطلحه انصاری را به جای عثمان در قبر وارد کردند
٣٢١ ص
(١٩٢)
با وجود جنایات بیشمار عثمان، بخاری در صحیح خود از او نقل روایت میکند
٣٢٢ ص
(١٩٣)
نماز تمام در سَفَر از بدعتهای عثمان است
٣٢٣ ص
(١٩٤)
احمد امین جنایات عثمان را یکایک میشمارد و از اتهام به شیعه عملاً توبه میکند
٣٢٤ ص
(١٩٥)
حقّ، کلام علی است استأثر عثمان فأسآءَ الأثرة و جزعتم فأسأتم الجزع
٣٢٥ ص
(١٩٦)
انتقال خلافت به عثمان و گفتار ابوسفیان به بنیأمیه تلقّفوها تلقُّفَ الکُرَة و اعتراض عمار و مقداد
٣٢٦ ص
(١٩٧)
کلام کفرآمیز ابوسفیان به عثمان
٣٢٨ ص
(١٩٨)
اختلاف مذاهب و عقائد قبل از قتل عثمان
٣٢٩ ص
(١٩٩)
4ـ عایشه
٣٣٠ ص
(٢٠٠)
حقد عایشه بر ماریۀ قبطیّه و حضرت صدّیقۀ طاهره سلام الله علیها
٣٣٠ ص
(٢٠١)
مطالبی راجع به خروج عایشه
٣٣١ ص
(٢٠٢)
خطبه خواندن عایشه برای مردم بصره در دعوت به جنگ با أمیرالمؤمنینعلیه السّلام
٣٣٢ ص
(٢٠٣)
شروع جنگ جَمَل و تشنه شدن حضرت و عسل طائفیّ به او دادن
٣٣٣ ص
(٢٠٤)
کُندی محمّد بن حنفیّة، صاحب رایت، و گرفتن حضرت رایت را از او و خود حملهور شدن
٣٣٤ ص
(٢٠٥)
اسیر شدن عایشه و مروان و آزاد کردن و فرستادن حضرت، عایشه را به مدینه با چهل زن
٣٣٥ ص
(٢٠٦)
امر حضرت به عدم جواز اسارت اهل قبله و أن لا یجهزوا جریحًا و لاتقتلوا مُدبرًا
٣٣٥ ص
(٢٠٧)
حدیث مجعول عایشه بر اینکه رسول خدا وصیّت نکرد
٣٣٧ ص
(٢٠٨)
عایشه بر ضدّ أمیرالمؤمنین علیه السّلام اعمال غرض میکرده است
٣٣٨ ص
(٢٠٩)
خدیجه و صفیّه بنت حُیَیّ از عایشه و حفصه بهتر بودهاند
٣٣٩ ص
(٢١٠)
فألقت عصاها و استقرّ بها النّوی
٣٤٠ ص
(٢١١)
عایشه جنگ جمل اصغر و اکبر را برای درهم شکستن ولایت أمیرالمؤمنین برپا کرد
٣٤١ ص
(٢١٢)
عایشه وصیّت رسول خدا را انکار میکند
٣٤٢ ص
(٢١٣)
عامّه حسن و قبح عقلی را انکار میکنند عایشه گرفتار احساسات نفس است
٣٤٣ ص
(٢١٤)
عایشه به ماریه نسبت زنا داد و دربارۀ عثمان و علیّ و فاطمه و حسنین دچار اغراض شخصی بود
٣٤٥ ص
(٢١٥)
بخاری تفسیر دو زن را در سورۀ تحریم، عایشه و حفصه بیان میکند
٣٤٦ ص
(٢١٦)
انکار حسن و قبح عقلی را ملاحده و زنادقه هم نمیکنند تا چه رسد به شرایع الهیّه
٣٤٧ ص
(٢١٧)
حدیث انکار عایشه وصیّت رسول خدا را با احادیث دیگر معارض است
٣٤٩ ص
(٢١٨)
احادیث مجعولۀ عایشه
٣٥٠ ص
(٢١٩)
ایرادهایی که خدا و رسول خدا بر عایشه دارند
٣٥١ ص
(٢٢٠)
احادیث مجعولۀ عایشه، جلالت و شرافت اُمّ سلمة
٣٥٢ ص
(٢٢١)
خطبه أمیرالمؤمنین علیه السّلام بعد از تحکیم حکمین و ترغیب مردم به جهاد
٣٥٧ ص
(٢٢٢)
لعن أمیرالمؤمنین علیهالسّلام معاویه را در نماز صبح
٣٥٨ ص
(٢٢٣)
ملاقات سعد بن وقّاص با معاویة و حدیث منزلة
٣٥٩ ص
(٢٢٤)
رشوه معاویه به سمره برای جعل حدیث
٣٦٢ ص
(٢٢٥)
یَمَن و قبیلۀ همدان شیعۀ خالص بودند
٣٦٣ ص
(٢٢٦)
معاویه، بُسر بن أرطاة را به یمن فرستاد و فجایع وی در آنجا تاریخ را سیاه نموده است
٣٦٤ ص
(٢٢٧)
الآن در یَمَن بر قبر دو طفل شهید عبیدالله بن عبّاس به دست بُسر، مسجد بنا نمودهاند
٣٦٥ ص
(٢٢٨)
طلب نمودن عثمان ابوذر را از معاویه
٣٦٦ ص
(٢٢٩)
مکتوب بودن اسماء علی و حسنین علیهم السّلام تحت قبّه مسجد أُموی
٣٦٧ ص
(٢٣٠)
معاویه با مهارتی بینظیر، خلافت را تبدیل به امپراطوری و استبداد نمود
٣٦٧ ص
(٢٣١)
راجع به متوکّل و مجالس تغنّی او علیه اهلبیت
٣٦٨ ص
(٢٣٢)
راجع به متوکّل و هدایای او به شعرایِ مخالفِ اهل بیت
٣٦٩ ص
(٢٣٣)
اشعار ردّ اهل البَیْت در محضر متوکّل؛ خصائص رسول الله
٣٧٠ ص
(٢٣٤)
أمیرالمؤمنین أوّل من آمَنَ و صَلَّی
٣٧٠ ص
(٢٣٥)
أُعطِیتُ خمسًا لم یُعطَهُنَّ نبیٌّ قبلی
٣٧١ ص
(٢٣٦)
قطع متوکّل زبان شاعر اهلبیت ابن عمّار برقی
٣٧٢ ص
(٢٣٧)
إنَّ بنیأُمَیّة یَنزُون علی مِنبره نَزوَ القِرَدَة
٣٧٢ ص
(٢٣٨)
نامۀ ابوسفیان به رسول الله در غزوۀ خندق
٣٧٣ ص
(٢٣٩)
کیفیّت اسلام آوردن ابوسفیان از روی اجبار و اضطرار
٣٧٣ ص
(٢٤٠)
گفتار ابوسفیان در روز بیعت ابوبکر
٣٧٤ ص
(٢٤١)
مناقب و فضایل مختصّۀ أمیرالمؤمنین و مخالفت سردمداران حکومت غاصبه
٣٧٥ ص
(٢٤٢)
دولت بنیاُمیّه و بنیعبّاس، برای ابقاء حکومت خود در پردۀ تسنّن، از خون شیعیان نهرها جاری کردند
٣٧٦ ص
(٢٤٣)
سلطان سلیم و عثمانیّون برای توسعه خاک و نفوذ در پردۀ دین، شیعه را قتل عام مینمودند
٣٧٧ ص
(٢٤٤)
٣٧٨ ص
(٢٤٥)
اتّهامات شهاب الدّین بن عبدربّه به شیعه
٣٨١ ص
(٢٤٦)
عدول علمای عامّه تبعاً لرؤسائهم از اهل بیت، امر سیاسی بوده است
٣٨٢ ص
(٢٤٧)
در نزد هر شخص منصفی، لزوم تبعیّت از أئمّه اهلبیت حتمی است
٣٨٣ ص
(٢٤٨)
بخاری و مسلم، احادیث صحیحهای که مذاهبشان را واژگون میکند نمیپذیرند
٣٨٥ ص
(٢٤٩)
مادر انس بن مالک (بنت ملحان) از اعاظم بانوان اسلام بوده است
٣٨٧ ص
(٢٥٠)
احادیث ابن حنبل در تفوّق أمیرالمؤمنین علیه السّلام
٣٨٨ ص
(٢٥١)
آماده سازی جیش اسامه توسط پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله و سلّم
٣٩٠ ص
(٢٥٢)
کتب سیر عامّه اتّفاق دارند بر تخلّف ابوبکر و عمر از جَیْش اُسَامَه (ت)
٣٩٠ ص
(٢٥٣)
پاسخ دندان شکن أیاس بن معاویه به مَهدیّ خلیفۀ عبّاسی در کم بودن سِنَّش (ت)
٣٩٠ ص
(٢٥٤)
محل شهادت زید بن حارثه و جعفر بن أبیطالب
٣٩٠ ص
(٢٥٥)
نتائج فتوای شیخ نوح سُنّی مذهب به قتل و إسارت شیعه، توبه بکنند یا نکنند
٣٩١ ص
(٢٥٦)
گفتار لا سُنَّة و لا شیعة دامی است از طرف معاندین شیعه برای إلغاء تشیّع و انحصار مذهب در عامّه
٣٩٢ ص
(٢٥٧)
رؤساء معتزله مانند عمرو بن عبید، برای دفاع از عقیده، همچون سایر أدیان، فلسفۀ دعوت ساختند
٣٩٣ ص
(٢٥٨)
و الأشاعرة مع الأسف لم یعتمدوا علی العقل مثلهم فصاروا کأکثر المحدّثین
٣٩٤ ص
(٢٥٩)
ظهور کتب السِّتَّة للعامّة فی عصر أتباع أتباع التّابعین
٣٩٥ ص
(٢٦٠)
الأخبار الواردة فی جواز کتابة العلم عن رسول الله
٣٩٩ ص
(٢٦١)
فوائد الکتابة لاتُعَدّ و لا تُحصی لولا الکتابة لکان العالم خالیًا عن العلم
٤٠١ ص
(٢٦٢)
الحفظ لایقوم مقام الکتابة و لا یؤثّر أثره
٤٠١ ص
(٢٦٣)
الأقوال و الحکایاة الواردة فی منافع الکتاب
٤٠٣ ص
(٢٦٤)
الأشعار و الحِکَم الواردة فی فضائل الکتاب
٤٠٤ ص
(٢٦٥)
الکتاب آنس أنیسٍ فی الحضر و السفر لیس له أذیَّة و لا ملالٌ
٤٠٥ ص
(٢٦٦)
الحکایاة الواردة فی عدم حسن استعارة الکتاب ولا إعارته
٤٠٦ ص
(٢٦٧)
الحِکَم و الأمثال الواردة فی وجوب حفظ الکتاب و إعظامه
٤٠٧ ص
(٢٦٨)
الأثار تدلّ علی وجود الکتابة قُبَیْل الاسلام عند العرب
٤٠٨ ص
(٢٦٩)
کانت العرب تُطلِق اسمَ الکامل علی مَن یجیّد الکتابةَ و الرِّمایةَ و السِّباحةَ
٤٠٩ ص
(٢٧٠)
قوله إنّا أُمَّةٌ أُمِّیَّةٌ، لا نَکتُب و لا نَحسَبُ الشَّهرُ هکذا
٤١٠ ص
(٢٧١)
ما ذکره المؤرّخون من أسماءِ کُتّاب رسول الله صلّی الله علیه و آله لم یکن علی سبیل الحَصر
٤١١ ص
(٢٧٢)
وجودُ مساجد و کتاتیبَ فی زمان الرّسول صلّی الله علیه و آله یتعلّم فیها الصّبیان و متعلّموا القراءة و الکتابة
٤١٢ ص
(٢٧٣)
حلقات تعلیم القرآن و الکتابة ربما بلغت به آلاف من الصّبیان
٤١٣ ص
(٢٧٤)
ما روَی العامَّة عن رسول الله صلّی الله علیه و آله من منع کتابة الحدیث
٤١٤ ص
(٢٧٥)
أمر رسولُ الله بالکتابة لعبدالله عمرو بن عاص
٤١٥ ص
(٢٧٦)
الأحادیث الواردة عن الرّسول الأَمرة بالکتابة مثل قیِّدوا العلمَ بالکتاب
٤١٦ ص
(٢٧٧)
القضایا المختلفة الّتی أمَرَ النّبیّ صلّی الله علیه و آله فیها بالکتابة
٤١٧ ص
(٢٧٨)
أمر النّبیّ فی وَجَعِه الّذی تُوفِّی فیه ایتُونی بکتابٍ أکتُب لکم کتابًا لاتضلّوابعده
٤١٨ ص
(٢٧٩)
الوجوه الّتی جمع بها علماء العامّة بین الأخبار الدّالّة علی جواز الکتابة و المانعة عنها
٤١٨ ص
(٢٨٠)
أمیرالمؤمنین علیّ بن أبیطالب و ابنه الحسن علیهما السّلام کانا یحثّان علی تعلّم القرآئة و الکتابة
٤٢١ ص
(٢٨١)
الشّعبی یقول إذا سمعتم منّی شیئًا فاکتبوه و لو فی حائطٍ
٤٢٢ ص
(٢٨٢)
عمر بن عبدالعزیز کتب إلی البلاد بتدوین الحدیث و إحیاء السُّنَّة
٤٢٣ ص
(٢٨٣)
أمَرَ عمرُ بن عبدالعزیز ابنَ شهاب الزُّهریّ بجمع السُّنن و شارک العلماء فی مناقشةِ بعض ما جمعوه
٤٢٤ ص
(٢٨٤)
طلب عمر بن عبدالعزیز مع قصر مدّة خلافته من أبیبکر بن حزم أن یجمعالأحادیث
٤٢٥ ص
(٢٨٥)
قاسم بن محمّد بن أبیبکر أحدُ الفقهاء السّبعة فی المدینة و عالمُ أهلِ زمانه
٤٢٦ ص
(٢٨٦)
ابن شهاب الزّهری یقول أمَرَنا عمرُ بن عبدالعزیز بجمع السُّنن فکتبناها دفترًا دفترًا
٤٢٧ ص
(٢٨٧)
عن أبیجعفر علیهالسّلام وُجِد فی قائم سیف رسول الله صحیفة فیها مکتوب الخ
٤٢٨ ص
(٢٨٨)
اشتهر فی زمان الرّسول کتابٌ أمر کُتّابه بتدوینه فی السَّنةِ الأُولی من الهجرة
٤٢٩ ص
(٢٨٩)
کتُبٌ و صحائفُ کانت فی عصر بعض الصّحابة
٤٣٠ ص
(٢٩٠)
صحیفة أمیرالمؤمنین علی بن أبیطالب و کتاب عبدالله بن مسعود و سعد بن عبادة
٤٣١ ص
(٢٩١)
کتاب أبیرافع مولی رسول الله صلّی الله علیه و آله و کتاب أسماء بنتعُمَیس
٤٣٢ ص
(٢٩٢)
کتب رسولُ الله فیها بعضَ الأحکام کتبها إلی أقوام
٤٣٣ ص
(٢٩٣)
طَعَن المغیرةُ بن مقسم الضَّبیِّ فی الصّحیفة الصّادقة
٤٣٥ ص
(٢٩٤)
عبدالله بن عمرو بن العاص أصاب زاملتین عن أهل الکتاب یوم الیرموک
٤٣٦ ص
(٢٩٥)
دفاع الخطیب محمّد عجّاج عن عبدالله بن عمرو بأنّه صحابیّ (کیف یعقل إسناد ما هو عن غیر الرسول إلیه) عجیبٌ
٤٣٨ ص
(٢٩٦)
صحیفة جابر بن عبدالله الأنصاریّ
٤٣٩ ص
(٢٩٧)
ترجمة أحوال جابر بن عبدالله و صحیفتِه و جلوسِه فی المسجد و تعلیمِه النّاسَ الأحادیثَ
٤٣٩ ص
(٢٩٨)
رسائل و نُسَخ و أحادیثی که نزد حضرت صادق علیهالسّلام بوده است
٤٤٠ ص
(٢٩٩)
ترجمة حال زید بن علی بن الحسین و قیامه و خروجه علی هشام بن عبدالملک
٤٤٢ ص
(٣٠٠)
کتاب و مُسْنَد زید بن علیّ بن الحسین مسمّی به مجموع فقهیّ
٤٤٢ ص
(٣٠١)
راوی کتاب زید (مجموع فقهی) أبوخالد واسطی هاشمی است
٤٤٣ ص
(٣٠٢)
کتاب مجموع فقهی یا انشاء زید است و یا تحریر أبوخالد راوی از زید
٤٤٤ ص
(٣٠٣)
کتاب مجموع فقهی زید بن علی بن الحسین سی سال قبل از مُوَطَّأ مالک بوده است
٤٤٥ ص
(٣٠٤)
محتویات کتاب مجموع فقهیّ لزید بن علیّ بن الحسین
٤٤٦ ص
(٣٠٥)
ردّ صبحی صالح المستشرقین فی کتابه
٤٤٨ ص
(٣٠٦)
المستشرق (شبرنجر) یدّعی أنّ الحدیث کتب فی عهدٍ مبکّرٍ
٤٤٩ ص
(٣٠٧)
جولد تسیهر یدّعی وضعَ الحدیث لکلٍّ مِن الحزبین المتخاصمین
٤٥٠ ص
 
٠ ص
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص
٣٢٧ ص
٣٢٨ ص
٣٢٩ ص
٣٣٠ ص
٣٣١ ص
٣٣٢ ص
٣٣٣ ص
٣٣٤ ص
٣٣٥ ص
٣٣٦ ص
٣٣٧ ص
٣٣٨ ص
٣٣٩ ص
٣٤٠ ص
٣٤١ ص
٣٤٢ ص
٣٤٣ ص
٣٤٤ ص
٣٤٥ ص
٣٤٦ ص
٣٤٧ ص
٣٤٨ ص
٣٤٩ ص
٣٥٠ ص
٣٥١ ص
٣٥٢ ص
٣٥٣ ص
٣٥٤ ص
٣٥٥ ص
٣٥٦ ص
٣٥٧ ص
٣٥٨ ص
٣٥٩ ص
٣٦٠ ص
٣٦١ ص
٣٦٢ ص
٣٦٣ ص
٣٦٤ ص
٣٦٥ ص
٣٦٦ ص
٣٦٧ ص
٣٦٨ ص
٣٦٩ ص
٣٧٠ ص
٣٧١ ص
٣٧٢ ص
٣٧٣ ص
٣٧٤ ص
٣٧٥ ص
٣٧٦ ص
٣٧٧ ص
٣٧٨ ص
٣٧٩ ص
٣٨٠ ص
٣٨١ ص
٣٨٢ ص
٣٨٣ ص
٣٨٤ ص
٣٨٥ ص
٣٨٦ ص
٣٨٧ ص
٣٨٨ ص
٣٨٩ ص
٣٩٠ ص
٣٩١ ص
٣٩٢ ص
٣٩٣ ص
٣٩٤ ص
٣٩٥ ص
٣٩٦ ص
٣٩٧ ص
٣٩٨ ص
٣٩٩ ص
٤٠٠ ص
٤٠١ ص
٤٠٢ ص
٤٠٣ ص
٤٠٤ ص
٤٠٥ ص
٤٠٦ ص
٤٠٧ ص
٤٠٨ ص
٤٠٩ ص
٤١٠ ص
٤١١ ص
٤١٢ ص
٤١٣ ص
٤١٤ ص
٤١٥ ص
٤١٦ ص
٤١٧ ص
٤١٨ ص
٤١٩ ص
٤٢٠ ص
٤٢١ ص
٤٢٢ ص
٤٢٣ ص
٤٢٤ ص
٤٢٥ ص
٤٢٦ ص
٤٢٧ ص
٤٢٨ ص
٤٢٩ ص
٤٣٠ ص
٤٣١ ص
٤٣٢ ص
٤٣٣ ص
٤٣٤ ص
٤٣٥ ص
٤٣٦ ص
٤٣٧ ص
٤٣٨ ص
٤٣٩ ص
٤٤٠ ص
٤٤١ ص
٤٤٢ ص
٤٤٣ ص
٤٤٤ ص
٤٤٥ ص
٤٤٦ ص
٤٤٧ ص
٤٤٨ ص
٤٤٩ ص
٤٥٠ ص
٤٥١ ص

مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٤٤ - آیات دالّه بر اینکه سعادت انسان رهین عقل یا تبعیّت از عاقل است

کَنزٍ تحت العَرشِ، و لَم یُؤتَها نَبیٌّ کانَ قَبلِی“. قال علیٌّ علیهالسّلام: ”فَما بِتُّ لیلةً قطُّ مُنذ سَمِعتُها مِن رَسولِ اللهِ صلّی الله علیه و آله إلّاَ‌ قَرأتُها“. الحدیث.»[١]

المیزان، مجلّد ٢، صفحة ٣٥٤: «فی تفسیر العیّاشی[٢] عن الصّادق علیهالسّلام قال: ”قال أبوذر: یا رَسولَ الله! ما أفضلُ ما أُنزل علیک؟ قال: آیةُ الکُرسیّ. ما السّماواتُ السبعُ و الأرضون السبعُ فی الکُرسیّ إلا کحَلقةٍ مُلقاةٍ بأرضِ فَلاةٍ. ثمّ قال: و إنّ فضلَ العَرش علی الکُرسیّ کفضلِ الفَلاةِ علی الحَلقةِ“»[٣].[٤]

[آیات دالّه بر اینکه سعادت انسان رهین عقل یا تبعیّت از عاقل است]

آیاتی که دلالت دارد بر آنکه سعادت ابدی انسان رهین عقل یا تبعیّت از ذیعقل است و به عبارة اُخری: یا استقلال در تشخیص طریق و هدایت الهی و یا تقلید از بصیر راه و ولیّ امر:

١. (أَفَلَمْ يَسِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَتَكُونَ لَهُمْ قُلُوبٌ يَعْقِلُونَ بِهَا أَوْ آذَانٌ يَسْمَعُونَ بِهَا فَإِنَّهَا لَا تَعْمَى الْأَبْصَارُ وَلَكِنْ تَعْمَى الْقُلُوبُ الَّتِي فِي الصُّدُورِ) سوره الحجّ (٢٢) آیه ٤٦.

٢. (وَقَالُوا لَوْ كُنَّا نَسْمَعُ أَوْ نَعْقِلُ مَا كُنَّا فِي أَصْحَابِ السَّعِيرِ) سوره الملک (٦٧) آیه ١٠.

٣. (إِنَّ فِي ذَلِكَ لَذِكْرَى لِمَنْ كَانَ لَهُ قَلْبٌ أَوْ أَلْقَى السَّمْعَ وَهُوَ شَهِيدٌ) سوره ق (٥٠) آیه ٣٧.[٥]


[١]ـ المیزان فی تفسیر القرآن، ج ‌٢، ص ٣٣٧.

[٢]ـ التّفسیر(عیّاشی) ج ١، ص ١٣٧.

[٣]ـ المیزان فی تفسیر القرآن، ج ٢ ص ٣٣٦.

[٤]ـ جنگ ٥، ص ٩٣.

[٥]ـ جنگ ٥، ص ٩٤.