مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ١١٥ - آیات و روایاتی راجع به موت

ثمّ قال: ”أخبِرْنی یا إبراهیمُ عن الشّمس إذا طَلَعَت و بَدَأ شعاعُها فی البُلدان: أهو بائنٌ مِن القُرص؟“ قلتُ: فی حالِ طلوعِه بائنٌ. قال: ”ألیس إذا غابَتِ الشّمسُ اتّصَل ذلک الشعاعُ بالقُرصِ حتّی یَعودَ إلیه؟“ قلت: نَعَم قال: ”کذلک یَعودُ کلُّ شیءٍ إلی سِنخِه و جَوهرِه و أصلِه. فإذا کان یومُ القیامة نَزَعَ اللهُ عزّوجلّ سِنخَ النّاصب و طِینتَه مع أثقالِه و أوزارِه مِن المُؤمن، فیُلحِقُها کُلَّها بالنّاصب، و یَنزِعُ سنخَ المؤمن و طِینتَه مع حسناتِه و أبواب بِرِّه و اجتهادِه من النّاصب، فیُلحِقُها کلَّها بالمُؤمن“ الحدیث.»[١]

[لِیَمیزَ اللهُ الخَبیثَ مِنَ الطَّیِّبِ]

و در جلد ٩، صفحه ٨٧ از المیزان در ذیل آیۀ: (لِيَمِيزَ اللَّهُ الْخَبِيثَ مِنَ الطَّيِّبِ)[٢] اشاره به حدیث ابراهیم لیثی فرموده‌اند.

اصل این روایت در علل الشرایع است و آخرین روایت از روایات این کتاب است و بسیار مفصّل و حاوی مطالب عالیه است و برای بحث لحوق در معاد بسیار مناسب است[٣].[٤]

آیات و روایاتی راجع به موت

١. سوره الأنفال (٨) آیه ٥٠:

(وَلَوْ تَرَى إِذْ يَتَوَفَّى الَّذِينَ كَفَرُوا الْمَلَائِكَةُ يَضْرِبُونَ وُجُوهَهُمْ وَأَدْبَارَهُمْ وَذُوقُوا عَذَابَ الْحَرِيقِ).

[١]ـ جنگ ٦، ص ١١٢.

[٢]ـ سوره الأنفال (٨) صدر آیه ٣٧.

[٣]ـ علل الشرایع، ج ٢، ص ٦٠٦؛ بحارالأنوار، ج ٥، ص ٢٢٨.

[٤]ـ جنگ ٦، ص ١١٢.