مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٦٣ - تفسیر معنای اللَّطیف از امام رضا علیهالسّلام

مِن عَمَله، و الکافِرَ یُعرَفُ کُفرُه بِإنکارِه. أیُّها النّاس! دینَکم [دینَکم]؛ فَإنّ السَّیِّئةَ فیه خَیرٌ مِن الحَسَنةِ فی غیرِه، و إنّ السَّیِّئةَ فیه تُغفَرُ، و إنّ الحَسَنةَ فی غیرِه لا تُقبَلُ[١]“.»[٢]

[تفسیر معنای اللَّطیف از امام رضا علیهالسّلام]

در یکی از ابواب توحید اصول کافی چنین وارد است که:

«فتح بن زید الجرجانی از حضرت رضا علیهالسّلام پرسید که خداوند در قرآن مجید فرموده: (هُوَ اللَّطِيفُ الْخَبِيرُ)؛[٣] معنی (اللَّطِيفُ) چیست؟ حضرت رضا علیه السّلام فرمودند:

«یا فتحُ! إنّما [قلنا:] اللَّطیفَ لِلخَلقِ اللَّطیفِ و لعِلمِه بالشّی‌ءِ اللَّطیفِ. أ وَ لا تَرَی ـ وفّقک الله و ثبّتک ـ إلی أثَرِ صُنعِه فی النَّباتِ اللَّطیفِ و غَیرِ اللَّطیفِ و مِن الخَلقِ اللَّطیفِ و مِن الحَیَوانِ الصِّغارِ و مِن البَعوضِ و الجِرجِسِ و ما هو أصغَرُ مِنها ما لا یَکاد تَستَبینُه العُیونُ؟ بَل لا یَکاد یُستَبانُ لصِغَرِه الذَّکَرُ مِن الأُنثَی و المُحدَثُ [الحدث] المَولودُ مِن القَدیمِ. فلَمّا رَأیْنا صِغَرَ ذلک مِن [فی] لُطفِه و اهتِداءَه لِلسِّفادِ[٤] و الهَرَبَ مِن المَوتِ و الجَمعَ لِما یُصلِحُه و ما فی لُجَجِ البِحارِ و ما فی لِحاءِ[٥] الأشجارِ و المَفاوِزِ[٦] و القِفارِ و إفهامَ بَعضِها عَن بَعضٍ مَنطِقَها و ما یَفهَمُ بهِ أولادُها عنها و نَقلَها الغِذاءَ إلیها ثُمّ تَألیفَ ألوانِها حُمرَةٍ مع صُفرَةٍ و بَیاضٍ مع حُمرَةٍ و أنّهُ ما لا تَکادُ عُیونُنا

[١]ـ بحارالأنوار، ج ٦٥، ص ٣١١.

[٢]ـ جنگ ١، ص ٨٦.

[٣]ـ سوره الأنعام (٦) ذیل آیه ١٠٣؛ سوره الملک (٦٧) ذیل آیه ١٤.

[٤]ـ [لسان العرب: السِّفاد: «نزوُ الذکر علی الأنثی»؛ مجامعت در حیوان را گویند. (محقّق)]

[٥]ـ [لحاء الشجر: قِشر الشجر. (محقّق)]

[٦]ـ [للمفاوز معانٍ متعدّدة و الظاهر أنَّ المراد منها هنا الفلاة لا ماءَ فیها. (محقّق)]