مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ١٢٧ - راجع به عمل خیر و عکس العمل آن

راجع به عمل خیر و عکس العمل آن

در بحارالأنوار، طبع حروفی، جلد ٨، صفحه ١٠٥ گوید:

«و رَوَی العیّاشی بإسناده عن الحسین بن سعید، عن عثمان بن عیسی،عن علیّ بن سالم، قال: سَمِعتُ أباعبدالله علیهالسّلام یقول: ”آیةٌ فی کتابِ الله مُسَجَّلَةٌ.“

قلت: ما هی؟! قال: ”قوله [قول الله] تعالی: (هَلْ جَزَاءُ الْإِحْسَانِ إِلَّا الْإِحْسَانُ)[١] جَرَت فی الکافرِ والمُؤمنِ و البَرِّ والفاجرِ. ومَن صُنِعَ إلیه معروفٌ فعلیه أنْ یُکافِئَ به. و لیس المُکافَأةُ أن تَصنَع کما صُنِعَ حتّی تُربِیَ، فإن صَنَعْتَ کما صُنِعَ کان له الفضلُ بالابتداء.“

در بحارالأنوار، طبع حروفی، جلد ٨، صفحه ٣٠٦ از کافی[٢] (فروع، جلد ٢، صفحه ١٨٣) از عدّة، از برقی، از محمّد بن عیسی، از حسین بن سعید، از بصیر، غلام حضرت صادق علیهالسّلام، از موفّق، غلام حضرت ابوالحسن موسی بن جعفر علیهالسّلام، روایت می‌کند که:

«قال: کان مولای أبوالحسن علیهالسّلام إذا أمَرَ بِشِرآءِ البَقل، یَأمُرُ بالإکثارِ منه ومن الجِرجِیر، فَنشتَری [فنشری] له. و کان یقول علیه السّلام: ”ما أحمقَ بعضَ النّاس یقولون: إنَّه یَنبُتُ فی وادِی جهنَّمَ، و اللهُ عزّوجلّ یقول: (وَقُودُهَا النَّاسُ وَالْحِجَارَةُ)،[٣] فکیف یَنبُتُ البَقلُ؟“

در لغت‌نامۀ دهخدا جِرجیر را به معنای تره تیزک آورده است.

در بحارالأنوار، طبع حروفی، جلد ٨، صفحه ٣٥٢ از تفسیر منسوب به

[١]ـ سوره الرّحمن (٥٥) آیه ٦٠.

[٢]ـ الکافی، ج ٦، ص ٣٦٨.

[٣]ـ سوره البقرة (٢) قسمتی از آیه ٢٤.