مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ١٤٤ - هر کس بغضِ علی را داشته باشد فرزند پدرش نیست
از سرلشگران مهمّ بوده است، و ابن شهر آشوب در معالم العلماء گفته است: من مقتصدی المادحین لأهل البیت علیهم السّلام؛ و داستان مفصّلی را از او، یعقوبی در تاریخ خود، جلد ٣، صفحه ٢١٣ دربارۀ متوکّل یاد کرده است (صفحه ٦ و ٧ الغدیر).
و یکی دیگر از شعرای مادح أمیرالمؤمنین علیه السّلام، زینبا بن إسحاق الرسعنی الموصلی نصرانی است، و او گفته است:
|
عَدِیٌّ و تَیمٌ لا أُحاولُ ذِکرَها |
بسُوءٍ و لکنّی محبٌّ لهاشمِ |
|
|
وما تَعترینی فی علِیٍّ و رهطِهِ |
إذا ذُکِرُوا فی الله لَوْمةُ لائمِ |
|
|
یَقولون ما بالَ النَّصاری تُحِبُّهم |
و أهلُ النُّهی من أعْرُبٍ و أعاجمِ |
|
|
فقلتُ لهم إنِّی لأحسِبُ حُبَّهم |
سَرَی فی قلوب الخَلق حتَّی البَهائمِ[١] ِ |
و در صفحه ٨ و ٩ چند شعر از بعضی از نصاری و از ابو یعقوب نصرانی و از عبدالمسیح انطاکی در قصیدۀ علویۀ او که ٥٥٩٥ بیت است؛ و از بولس سلامة قاضی امّت مسیح در بیروت در قصیدهای به نام عیدالغدیر که ٣٠٨٥ بیت است نقل کرده است.
در جلد ٣ الغدیر، صفحه ١٩ به مناسبتی این مصراع را ذکر کرده است:
|
حَسَدوا الفَتی إذ لم یَنالوا فضلَه |
فالنّاسُ اعدآءٌ لـه و خُصومٌ |
|
|
کـضرائر الحسنآء قلنَ لوَجْهِها |
حَسَدًا و بغضًا إنّه لَدَمِیمُ[٢]و[٣] |
هر کس بغضِ علی را داشته باشد فرزند پدرش نیست
در الغدیر، جلد ٣، صفحه ٢٥ گوید:
«تقول عائشة: ”ما رأیتُ أحدًا قطُّ أفضَلَ مِن فاطمة غیرُ أبیها.“» (أخرجه
[١]ـ امام شناسی، ج ٥، ص ١٥٥.
[٢]ـ همان مصدر، ج ١٢، ص ٤١٣.
[٣]ـ جنگ ١٥، ص ١٠٩.