مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ١٥٠ - أشعار شافعی و صاحب بن عُبّاد بر آنکه مُبغض علی در نطفهاش خلل است
روایات وارده از طریق عامّه بر آنکه مبغض علیّ اولاد زناست
فَنْجکِرْدِی در ٤٣٣ متولّد و در ٥١٣ وفات کرده است. و از اشعار اوست:
|
إذا ذکرتَ الغُرَّ مِن هاشمٍ |
تنافَرَت عنک الکِلابُ الشّاردِةُ |
|
|
فقُل لمَن لامَک فی حُبِّه: |
خانَتْک فی مَولودِک الوالدةُ[١] |
مرحوم أمینی به دنبال این رباعی دوازده روایت با اسناد صحیح و قویّ از طریق عامّه آورده است که همگی به خوبی و روشنی دلالت دارند بر اینکه هرکس محبّت علی را در دل نداشته باشد، و یا بغض او را داشته باشد، مادرش به او خیانت کرده است، و او از نطفۀ صحیح منعقد نشده است. این روایات دارای مضامین عجیب و قابل ملاحظهای است و در صفحات ٣٢٢ تا ٣٢٤ از الغدیر، جلد ٤ آمده است.[٢]
أشعار شافعی و صاحب بن عُبّاد بر آنکه مُبغض علی در نطفهاش خلل است
[الغدیر، جلد ٤، صفحه ٣٢٤]:
و قد رَوَی شیخُ الإسلام الحمّوئی فی فرائده فی الباب الثانی و العشرین مِن طریق أبیالحسن الواحدی بإسناده، و الزرندی فی نظم دُرَر السمطین عن الربیع بن سلمان، قال: قیل للشّافعیّ: إنّ قومًا لا یَصبِرون علی سماعِ فضیلةٍ لأهل البیت، فإذا أراد أحدٌ أن یذکرَها یقولون: هذا رافضیٌّ! قال: فأنشأ الشافعیُّ یقول:
|
إذا فی مجلسٍ ذَکَروا علیًّا |
و سِبطَیه و فاطمةَ الزَّکیَّة |
|
|
فأجری بعضُهم ذکری سواهم |
فأیقِنْ أنَّه لَسَلَقْلَقِیَّة |
[١]ـ الغدیر، ج ٤، ص ٣٢١.
[٢]ـ جنگ ١٥، ص ٢٢٧.