مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٣٢٢ - با وجود جنایات بیشمار عثمان، بخاری در صحیح خود از او نقل روایت میکند

عَلِمَ ذلک بالوحی، فلم یقُل له شیئًا؛ لأنّه فَعَلَ فِعلًا حلالًا، غیرَ أنّ المصیبةَ لمتبلُغ منه مَبلغًا یَشغَله حتّی حَرُمَ ما حَرُمَ مِن ذلک بتعریضٍ غیر صریحٍ (الروض الأُنف، مجلّد ٢، صفحة ١٠٧).

أقول: در اُسد الغابة در ترجمۀ أبوطلحة آورده است: هو زیدُ بن سهل بن الأسود بن حرام أنصاریٌّ خزرجیٌّ شهد العقبةَ و بدرًا، و له یومُ أُحُد مقامٌ مشهود، کان یَقِی رسولَ الله صلّی الله علیه و آله و سلّم بنفسه، و یرمی بین یدیه، و یتطاول بصدرِه؛ لیَقِیَ رسولَ الله صلّی الله علیه و آله و سلّم و یقول: نَحرِی دون نَحرِک، و نفسی دون نفسک، و کان رسولُ الله یقول: ”صوتُ أبی‌طلحة فی الجیش خیرٌ مِن مائة رجلٍ.“

و آخی رسولُ الله بینه و بین أبی‌عبیدة بن الجرّاح، و شهد المشاهدَ کلّها مع رسول الله، و کان زوجُ أُمِّ سلیم أُمِّ أنس بن مالک[١].[٢]

با وجود جنایات بی‌شمار عثمان، بخاری در صحیح خود از او نقل روایت می‌کند

[الفصول المهمّة] صفحه ١١٥:

و قوله مِن حدیث: و مَن عَمِلَ عملًا لیس علیه أمرُنا فهو رادٌّ، و قوله تعالی: (ادْعُوهُمْ لِآبَائِهِمْ هُوَ أَقْسَطُ عِنْدَ اللَّهِ)،[٣] و کان فعلُه هذا أوّلَ عملٍ جاهلیٍّ عُمِل به فی الإسلام علانیةً، فلم یقدح مع ذلک عند الجمهور فی عدالتِه، و لمیمنع محمّدَ بن

[١]ـ اُسد الغابة، ج ٥، ص ١٨١ (با اختلاف).

[٢]ـ جنگ ١٥، ص ١٢٢.

[٣]ـ سوره الأحزاب (٣٣) صدر آیه ٥.