مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٢١٥ - کتاب عبیدالله بن أبیرافع و کتاب ربیعة بن سمیع و کتاب عبدالله بن حرّ فارسی و کتاب أصبغ بن نباته

بعد از تدوین قرآن، مصحف أمیرالمؤمنین و کتاب سلمان و کتاب أبوذر و کتاب أبورافع بود

[المراجعات]:

و قد جاء فی روایة الصّفار عن عبدالملک قال: «دعا أبوجعفر بکتاب علیٍّ، فجاء به جعفرٌ مثلَ فَخِذِ الرّجل مطویًّا، فإذا فیه: ”إنّ النّساءَ لیس لهنّ مِن عَقارِ الرّجل إذا تُوُفِّیَ عنهنّ شیءٌ.“ فقال أبوجعفر: ”هذا والله خطُّ علیٍّ و إملاءُ رسول الله صلّی الله علیه و آله و سلّم“». و اقتدی بأمیرالمؤمنین ثُلّةٌ[١] مِن شیعته، فألّفوا علی عهده منهم: سلمان الفارسی و أبوذر الغفاری، فیما ذکره ابن‌ُشهرآشوب، حیث قال: أوّلُ مَن صنّف فی الإسلام علیُّ‌ بن أبی‌طالب، ثمّ سلمانُ الفارسیّ، ثمّ أبوذر. اه‌[٢].[٣]

کتاب عبیدالله بن أبی‌رافع و کتاب ربیعة بن سمیع و کتاب عبدالله بن حرّ فارسی و کتاب أصبغ بن نباته

[المراجعات]:

و منهم أبورافع مولی رسولِ الله صلّی الله علیه و آله و سلّم و صاحبُ بیتِ مالِ أمیرالمؤمنین علیهالسّلام، و کان مِن خاصّةِ أولیائه و المستبصرین بشأنه، له کتابُ السّنن و الأحکام و القضایا، جَمَعَه مِن حدیثِ علیٍّ خاصّةً، فکان عند سَلَفِنا فی الغایةِ القُصوی مِن التّعظیم، و قد رَوَوه بطرقهم و أسانیدهم إلیه. و منهم علیُّ بن أبی‌رافع ـ و قد وُلِدَ کما فی ترجمته من الإصابة علی عهدِ النّبیّ فسمّاه علیًّا ـ له کتابٌ فی

[١]ـ [أی: جماعة الناس. (محقّق)]

[٢]ـ المراجعات، ص ٤١٢.

[٣]ـ جنگ ٢٠، ص ١٣٨.