مطلع انوار
(١)
آیاتی در لزوم تبعیّت از اسلام و هدایت خداوند
٣١ ص
(٢)
آیات و روایاتی در ترغیب انسان به لقاء الله و توجّه به آخرت
٣٢ ص
(٣)
آیاتی پیرامون خلقت انسان و مقام خلیفة اللهی او
٣٥ ص
(٤)
آیاتی که به خداوند جلّ و علا نسبت مکر و کید و خدعه و استهزاء داده شده است
٣٧ ص
(٥)
آیاتی پیرامون اینکه هر مطلبی غیر از خداوند ضایع و نابود است
٣٨ ص
(٦)
لقاء الله و ابتغاء وجهه تعالی
٤١ ص
(٧)
آیات دالّه بر حصر حیات و علم و قدرت و عزّت در خدا
٤٢ ص
(٨)
روایتی از أمیرالمؤمنین علیه السّلام در فضیلت قرائت آیة الکرسی
٤٣ ص
(٩)
آیات دالّه بر اینکه سعادت انسان رهین عقل یا تبعیّت از عاقل است
٤٤ ص
(١٠)
کتمان اسرار الهی توسط أمیرالمؤمنین علیه السّلام مگر برای افراد فهیم به کتاب الله
٤٥ ص
(١١)
آیاتی در ردّ ملحدین و مشرکین
٤٥ ص
(١٢)
أنّ اللهَ أجلُّ و أعلَی و أَعظمُ من أن یُبْلَغَ کُنْهُ صِفتِهِ
٤٩ ص
(١٣)
خطبههائی راجع به توحید
٥٠ ص
(١٤)
حدیث ذعلب هل رَأیتَ رَبَّک؟
٥٥ ص
(١٥)
یا داودُ! أبلِغْ أهلَ أرضِی أنّی حَبیبٌ لمَن أحَبَّنی
٥٦ ص
(١٦)
فَطوبی لمَن خَلَقتُه للخَیرِ و أجرَیتُ الخَیرَ علی یَدَیه
٥٧ ص
(١٧)
إنّ لِله تَعالی شَرابًا لأولیائِه إذا شَرِبوا سَکِروا
٥٧ ص
(١٨)
فرازی از دعای عرفه
٥٨ ص
(١٩)
لا یَزالُ العَبدُ یَتَقرَّبُ إلیَّ بالنَّوافل حتّی أُحِبُّه
٥٨ ص
(٢٠)
تُریدُ و أُریدُ، و إنّما یکون ما أُریدُ
٥٩ ص
(٢١)
اجر و پاداش گوینده سُبحانَ الله، لا إلهَ إلاّ اللهُ، الحَمدُ لله
٥٩ ص
(٢٢)
و کلّ ما مَیَّزتُموهُ بأوهامِکم فی أدقِّ مَعانِیه مخلوقٌ مصنوعٌ مثلُکم
٦٠ ص
(٢٣)
راجع به آنکه خداوند خالق اعمال است
٦٠ ص
(٢٤)
إنّ الله خَلَقَ العقلَ من نورٍ مخزونٍ مکنونٍ فی سابقِ علمِه الّذی لم یطّلع علیه نبیٌّ مرسَلٌ و لا مَلَکٌ مقرّب
٦١ ص
(٢٥)
قال أمیرالمؤمنین علیه السّلام إنّ المؤمنَ أخذَ دینَه عن ربِّه
٦٢ ص
(٢٦)
تفسیر معنای اللَّطیف از امام رضا علیهالسّلام
٦٣ ص
(٢٧)
حدیث شریف ما نَظَرتُ إلی شیءٍ إلّا ورأیتُ اللهَ قبلَه و بعدَه و معه
٦٤ ص
(٢٨)
روایت امام صادق علیه السّلام درباره تعداد حَمَله عرش
٦٥ ص
(٢٩)
دربارۀ صفات خدا و تفسیر اولی الألباب و علوم ائمّه علیهم السّلام
٦٦ ص
(٣٠)
احادیث منتخبه از حضرات معصومین علیهم السّلام در معرفة الله
٦٨ ص
(٣١)
حدیث وارد از حضرت أمیرالمؤمنین درباره حقیقت
٧١ ص
(٣٢)
راجع به روایت کلمة لا إله إلاّ الله
٧٢ ص
(٣٣)
روایاتی توحیدی مناسب إلهیّات بالمعنی الأخصّ
٨١ ص
(٣٤)
در نمازی که در آن حقیقة الوجود به خداوند اطلاق شده است (ت)
٨٢ ص
(٣٥)
کلام أمیرالمؤمنین علیه السّلام دربارۀ ذات أقدس پروردگار
٨٣ ص
(٣٦)
قال الصّادق علیه السّلام العُبُودیّةُ جَوهَرةٌ کُنهُها الرّبوبیّةُ
٨٤ ص
(٣٧)
حدیث اعرفوا منازل شیعتنا بقدر ما یُحسنون من روایاتهم عنّا
٨٤ ص
(٣٨)
اشعاری حکمی و عرفانی از بزرگان عرفاء
٨٥ ص
(٣٩)
مزیّت انبیاء بر سایرین در جلوات حقّ است
٨٩ ص
(٤٠)
بحثی پیرامون جبر و تفویض از کتاب طهارة
٩٠ ص
(٤١)
إنَّه تعالی لیس بجسمٍ
٩١ ص
(٤٢)
حنابله قائل به جسمیّت الله میباشند
٩٢ ص
(٤٣)
حنابله و ابن تیمیّة قائل به فَوقیّت خدا در جهت هستند
٩٢ ص
(٤٤)
نقل الخلاف فی مسائل العدل
٩٣ ص
(٤٥)
إمامیّه و معتزله میگویند قُبح و ظُلم استناد به بندگان دارد
٩٤ ص
(٤٦)
اشاعره میگویند جمیع أفعال از حَسَن و قبیح به خدا نسبت دارد
٩٤ ص
(٤٧)
أشاعره میگویند خداوند تکلیفِ به محال میکند، بلکه جمیع تکالیف او به محال میباشد
٩٦ ص
(٤٨)
نزاهةُ النّبیّ صلّی الله علیه و آله و سلّم عن دَناءَةِ الآباء و عَهْرِ الأُمّهات
٩٧ ص
(٤٩)
اشاعره میگویند جایز است پیغمبران اولاد زنا باشند و خودشان اهل هرگونه فسق و فجور
٩٧ ص
(٥٠)
معتزله نیز چون صدور گناه را از پیغمبران جایز میدانند، باید ملتزم به جواز فساد آباء أنبیا گردند
٩٨ ص
(٥١)
تعریف عشق به خداوند
٩٩ ص
(٥٢)
فصل اوّل آیاتی در باب معاد
١٠١ ص
(٥٣)
آیاتی که دلالت دارد بر آنکه انسان عین اعمال خود را در روز قیامت ملاحظه و مشاهده میکند
١٠٥ ص
(٥٤)
آیاتی که موت و جان گرفتن را به خداوند و ملک الموت و ملائکه نسبت داده است
١٠٧ ص
(٥٥)
آیات و روایات دالّه بر اینکه اعمال زشت انسان عین آتش است
١٠٩ ص
(٥٦)
آیات دالّه بر آنکه خداوند سبحانه نعمتی را بر مردم تغییر نمیدهد مگر آنکه خود مردم تغییر دهند
١١١ ص
(٥٧)
آیات دالّه بر آنکه در روز قیامت مشرکین انکار شرک خود را در دنیا میکنند
١١١ ص
(٥٨)
است
١١٢ ص
(٥٩)
تردّد پروردگار در قبض روح مؤمن
١١٣ ص
(٦٠)
حدیثی در بازگشت هر چیز به هم سنخ خود
١١٤ ص
(٦١)
لِیَمیزَ اللهُ الخَبیثَ مِنَ الطَّیِّبِ
١١٥ ص
(٦٢)
آیات و روایاتی راجع به موت
١١٥ ص
(٦٣)
روایتی از امام صادق علیهالسّلام در کیفیّت قبض روح
١٢٣ ص
(٦٤)
شعر معروف یا حار همدان من یمت یرنی من مؤمن أو منافق قبلا
١٢٤ ص
(٦٥)
راجع به عمل خیر و عکس العمل آن
١٢٧ ص
(٦٦)
مواقف القیامة و زمان المکث فیها
١٢٨ ص
(٦٧)
نهی پیغمبر اکرم از استحمام و استشفاء به چشمههای آب گرم
١٢٩ ص
(٦٨)
نهی امام صادق علیه السّلام از پوشیدن لباس اهل نار
١٢٩ ص
(٦٩)
عدم خوف مؤمن از مرگ، و حضور ائمّه علیهم السّلام وقت احتضار
١٣٠ ص
(٧٠)
کیفیّت وصیّت
١٣١ ص
(٧١)
حدیث إنَّ اللهَ تعالی عَلِمَ أنَّه یکون فی آخِرِ الزَّمانِ أقوامٌ مُتَعَمِّقون
١٣٥ ص
(٧٢)
حدیث سَیأتی علَی النّاسِ زَمانٌ یُستَحَلُّ السُّحتُ
١٣٥ ص
(٧٣)
حدیث لیأتینّ علی الناس زمانٌ لا یسلم لذی دینٍ دینُه
١٣٦ ص
(٧٤)
حدیث امام صادق علیهالسّلام به مفضّل راجع بعدم سکونت در شهر طهران
١٣٧ ص
(٧٥)
مردم آخرالزّمان یرکعون للرّغیف و یسجدون للدّراهم، حَیَاریَ سُکَاری، لامسلمین و لا نصاری
١٣٨ ص
(٧٦)
راجع به فَدَک
١٤٣ ص
(٧٧)
مسیحیانی که در دوران تاریخ درباره أمیرالمؤمنین علیه السّلام شعر گفتهاند
١٤٣ ص
(٧٨)
هر کس بغضِ علی را داشته باشد فرزند پدرش نیست
١٤٤ ص
(٧٩)
أحادیث رسول الله صلّی الله علیه و آله و سلّم در شأن شیعه علی بن أبیطالب علیه السّلام
١٤٦ ص
(٨٠)
مفاد حدیث ثقلین وجود امام تا روز قیامت است
١٤٩ ص
(٨١)
روایات وارده از طریق عامّه بر آنکه مبغض علیّ اولاد زناست
١٥٠ ص
(٨٢)
أشعار شافعی و صاحب بن عُبّاد بر آنکه مُبغض علی در نطفهاش خلل است
١٥٠ ص
(٨٣)
بحث کلامی علاّمه امینی در هفت مورد با مخالفان با شیعه
١٥٢ ص
(٨٤)
طیّ الأرض برای کسانی که عامّه نقل کردهاند
١٥٣ ص
(٨٥)
حدیث ردّ الشّمس
١٥٤ ص
(٨٦)
سنّتهائی که بعد از رسول خدا گذاشته شده است
١٥٤ ص
(٨٧)
المحدّث فی الاسلام
١٥٦ ص
(٨٨)
دربارۀ علم غیب امام
١٥٦ ص
(٨٩)
نقل الجنائز إلی المشاهد
١٥٧ ص
(٩٠)
جنائزی که بعد از دفن منتقل شدهاند
١٥٧ ص
(٩١)
سلام رسول الله بر مردگان به لفظ السّلام علیکم
١٦٠ ص
(٩٢)
زیارة المشاهد و التوسّل و التبرّک بها
١٦٠ ص
(٩٣)
مطالب وارده از عامّه در زیارت اهل قبور
١٦٤ ص
(٩٤)
ردِّ علماء مذاهب أربعه بر ابن تیمیّه در زیارت اهل قبور
١٦٥ ص
(٩٥)
گفتار علماء عامّه دربارۀ زیارت اهل قبور
١٦٦ ص
(٩٦)
نهی مروان حکم از گذاردن صورت بر روی قبر رسول الله
١٧١ ص
(٩٧)
گفتار رسول الله دربارۀ بنیالعاص و بنیاُمیَّة
١٧٢ ص
(٩٨)
فتوای احمد حنبل راجع به بوسیدن ضریح رسول الله
١٧٣ ص
(٩٩)
کلام صاحب شفاء قاضی عیّاض راجع به زیارت قبر رسول الله
١٧٤ ص
(١٠٠)
حدیث بریده إذا التَقَیتم فعلیٌّ علی النّاس
١٧٥ ص
(١٠١)
علی إمام البررة، أبوالأزهر نیشابوری از اعیان شیعه بوده است
١٧٦ ص
(١٠٢)
من أراد أن ینظر إلی نوح فی عَزمِه، الخ را بیهقی و احمد روایت کردهاند
١٧٨ ص
(١٠٣)
محیی الدّین عربی گوید إنّ عَلیًّا جامعُ أسرار الأنبیاء أجمعین
١٧٨ ص
(١٠٤)
تأکیدهای رسول خدا در استحکام وصایت بر خلافت أمیرالمؤمنین علیهالسّلام
١٧٩ ص
(١٠٥)
روایت أنس و پیسی او به واسطه انکار به دعای مولی الموالی
١٨١ ص
(١٠٦)
خطبه سیّدالشّهداء علیهالسّلام در زمین مِنَی و عید معزّالدوله دیلمی دربارۀ غدیر
١٨٢ ص
(١٠٧)
بحث کلامی در خطبۀ غدیریّۀ رسول اکرم صلّی الله علیه و آله
١٨٢ ص
(١٠٨)
تفسیر یکایک از عبارات خطبۀ غدیر و شاهد از آن
١٨٣ ص
(١٠٩)
بحث در جملات و الفاظ خطبۀ غدیر که منظور رسول اکرم نمیتواند غیر از خلافت باشد
١٨٦ ص
(١١٠)
اعتراف شیخ سلیم بِشری بر دلالت حدیث غدیر بر خلافت
١٨٨ ص
(١١١)
اسباب متنوّعهای که علماء را از ولایت و خلافت منصرف کرد (حدیث غدیر)
١٨٩ ص
(١١٢)
علّت اینکه أمیرالمؤمنین علیه السّلام که ابن عمّ بود ارث برد و عمّ ارث نبرد
١٩٢ ص
(١١٣)
إنّ علیًّا یَقضِی دَینی و یُنجِزُ عِداتی و خَیرُ مَن أترُکُ بَعدی
١٩٤ ص
(١١٤)
از خصائص علیّ علیهالسّلام تزویج سیّدۀ نساء العالمین با اوست
١٩٥ ص
(١١٥)
مات رسول الله و رأسه فی حِجْر عَلِیٍّ علیهالسّلام
١٩٦ ص
(١١٦)
إنّ علیًّا کان أقرَبُ العهدِ برسول الله
١٩٨ ص
(١١٧)
مراد از حدیث لا تجتمع أُمّتی علی الخطاء و لا تجتمع علی الضّلال
١٩٩ ص
(١١٨)
أمیرالمؤمنین علیه السّلام بعد از تسلّط خلافت غاصب، قدرت بر مخالفت نداشت
٢٠١ ص
(١١٩)
تنها سبب تبعیّت حضرت از آنها حفظ بیضۀ اسلام بود در وقت خطر حتمی
٢٠١ ص
(١٢٠)
خطبههای حضرت در مظلومیّت و ربوده شدن حقّ او
٢٠٢ ص
(١٢١)
اعلان و اعلام حضرت به مظلومیّت خود و غصب جائرانه دستگاه جائر
٢٠٤ ص
(١٢٢)
خطبۀ فاطمة الزّهراء سلام الله علیها در مسجد پس از رحلت رسولالله صلّی الله علیه و آله
٢٠٥ ص
(١٢٣)
قضایای تاریخی دالّه بر خلافت أمیرالمؤمنین علیهالسّلام
٢٠٧ ص
(١٢٤)
٢٠٨ ص
(١٢٥)
شیعه در زمان خود ائمّه علیهمالسّلام اهتمام کافی به ضبط اقوال آنان داشته است
٢٠٩ ص
(١٢٦)
غیر شیعه اهتمام به ضبط أقوال ائمّه خود نداشتند؛ أقوال آنها بعد از مرگشان مشهور شد
٢١١ ص
(١٢٧)
به طور یقین در قرن اوّل از عامّه کتابی تدوین نشد
٢١٢ ص
(١٢٨)
اوّلین مؤلّف کتاب در اسلام أمیرالمؤمنین علیه السّلام بود
٢١٣ ص
(١٢٩)
بعد از تدوین قرآن، مصحف أمیرالمؤمنین و کتاب سلمان و کتاب أبوذر و کتاب أبورافع بود
٢١٥ ص
(١٣٠)
کتاب عبیدالله بن أبیرافع و کتاب ربیعة بن سمیع و کتاب عبدالله بن حرّ فارسی و کتاب أصبغ بن نباته
٢١٥ ص
(١٣١)
کتاب سلیم بن قیس هلالی در قرن اوّل؛ و کتب مدوّنۀ در قرن دوّم از اصول أربعمائة
٢١٦ ص
(١٣٢)
کتابهای مدوّنه در قرن دوّم از کثرت و عظمت همانند کتاب أبان بن تغلب شگفتآور است
٢١٨ ص
(١٣٣)
اصحاب تألیف شیعه أبوحمزه ثمالی، محمّد بن مسلم، زرارة، أبوبصیر، و برید بن معاویه عجلی
٢٢٠ ص
(١٣٤)
کلام شهرستانی در توصیف حضرت صادق علیه السّلام هو ذو علم غزیر فی الدّین، الخ
٢٢٢ ص
(١٣٥)
از فتاوای حضرت صادق علیه السّلام در عهد او چهارصد أصل که چهارصد مؤلّف داشت نوشته شد
٢٢٣ ص
(١٣٦)
هشام بن حکم از اعاظم مصنّفین شیعه بوده است و نسبت تجسیم خدا به او دادن، از دشمنی است
٢٢٤ ص
(١٣٧)
کلام شهرستانی در ابطال نسبت تجسیم به هشام و اعتراف به آنکه وی از اعاظم موحّدان است
٢٢٥ ص
(١٣٨)
کثرت مؤلّفات در زمان حضرت امام کاظم تا حضرت عسکری علیهمالسّلام
٢٢٧ ص
(١٣٩)
اسامی بسیاری از مؤلّفین که در این ازمنه تألیف کتاب نمودهاند
٢٢٨ ص
(١٤٠)
مذهب شیعه اثناعشریّه به تواتر قطعی در اصول و فروع مذهب آل رسولالله است
٢٢٩ ص
(١٤١)
روایت مجعولۀ ما ترکناه فهو صَدَقَة
٢٣٠ ص
(١٤٢)
علی را به جرم صلابت در دین، و به علّت عشقشان به حکومت کنار زدند
٢٣١ ص
(١٤٣)
شیعه بخصوصهم از جمیع مسلمین، اجتنابش از گناه بیشتر است
٢٣٣ ص
(١٤٤)
خطای بعض مذاهب را مثل خطابیّه و ناووسیّه، نباید به شیعه نسبت داد
٢٣٤ ص
(١٤٥)
شیعه به جز مرتدّین از صحابه، جمیع آنها را که اهل ایمانند محترم میشمارد
٢٣٥ ص
(١٤٦)
سنّیها فقط به جهت مخالفتِ مشابهت با شیعه، سنّت رسول الله را ترک مینمایند
٢٣٧ ص
(١٤٧)
نزاع بر سر خلافت و کنار گذاشتن أمیرالمؤمنین نتیجه خُلق توحّش بود
٢٣٨ ص
(١٤٨)
قُریش چون علی را شدید در عمل به حقّ، و عدم تساهلش را یافتند؛ به وسیله ابوبکر او را کنار زدند
٢٣٩ ص
(١٤٩)
برای نجات مسلمین باید علم از محدوده تقلید خارج شده؛ امّا نباید سیاست از دین جدا شود
٢٤١ ص
(١٥٠)
دائرة المعارف انگلیسی برای أطفال خودشان حوادث تورات و انجیل را به زبان روز و علم بیان میکند
٢٤٢ ص
(١٥١)
رأی احمد امین در لزوم أخذ تمدّن غرب، آنچه مفید است نه آنچه مضرّ
٢٤٣ ص
(١٥٢)
انتقاد احمد امین از جمود مسلمین در مظاهر حیات مادّی
٢٤٤ ص
(١٥٣)
قال حذیفة قال النبیّ صلّی الله علیه و آله فی أصحابه اثنا عشر منافقًا
٢٤٥ ص
(١٥٤)
تقیّه نزد شیعه، عین حکم عقل و فطرت به وجوب احتراز از خطر است
٢٤٩ ص
(١٥٥)
مصادیقی از عناد و تعصّب عامّه در برابر حقّ
٢٥٠ ص
(١٥٦)
درباره حدیث عشره مبشّره
٢٥١ ص
(١٥٧)
الرّوایات الواردة فی الحَثِّ علی التّقیّة بمضامین عالیةٍ
٢٥١ ص
(١٥٨)
1ـ ابوبکر
٢٨١ ص
(١٥٩)
بیعةُ أبیبکرکانت فَلتَةً، مخالفة أمیرالمؤمنین و جمیع بنیهاشم
٢٨١ ص
(١٦٠)
بیعت حضرت پس از رحلت حضرت صدّیقه بود ـ بحث عبّاس با ابوبکر
٢٨٢ ص
(١٦١)
مساعدت أمیرالمؤمنین به ابوبکر برای حفظ کیان اسلام از روی ضرورت بوده است
٢٨٣ ص
(١٦٢)
روایات دالّه بر وجوب سمع و طاعت ولو لعبد حَبَشِیّ ولو لعبدٍ مجدع الأطراف
٢٨٤ ص
(١٦٣)
مصالح و مقتضیاتی که أمیرالمؤمنین علیه السّلام بر اساس آن با ابوبکر بیعت نمود
٢٨٦ ص
(١٦٤)
سعد بن عباده أبداً بیعت نکرد و در زمان خلیفه دوّم او را در شام ترور کردند
٢٨٧ ص
(١٦٥)
رسول خدا برای تصفیۀ جوّ مدینه ترتیب لشگر اسامه داد و عمر و ابوبکر و وجوه مهاجرین را در آن نهاد
٢٨٨ ص
(١٦٦)
روایات وارده در جیش اسامه و داستان أیاس بن معاویه و خلیفه مهدی (ت)
٢٨٨ ص
(١٦٧)
پس از رسول خدا عمر از ریاست اسامه نهی کرد، ابوبکر اسامه را فرستاد و پیروز شد
٢٩٠ ص
(١٦٨)
تنفیذ جیش اُسامه برای تثبیت ولایت أمیرالمؤمنین علیه السّلام بود
٢٩١ ص
(١٦٩)
تخلّف متخلّفین از جیش برای درهم کوبیدن ولایت آن حضرت بود
٢٩٢ ص
(١٧٠)
امر رسول اکرم به قتل حرقوص بن زهیر و تخلّف ابوبکر و عمر
٢٩٣ ص
(١٧١)
امر رسول اکرم به قتل اوّل قرن یطلع فی اُمّتی رأس الخوارج حرقوص و تخلّف ابوبکر و عمر
٢٩٤ ص
(١٧٢)
مالک بن نویره را به جرم تشیّع، و عدم إقرار به خلافت ابوبکر کشتند
٢٩٦ ص
(١٧٣)
آتش سوزی درب منزل صدیقه طاهره
٢٩٦ ص
(١٧٤)
2ـ عمر
٢٩٩ ص
(١٧٥)
عبارت عمر لا أتحمّلها حیًّا و میّتًا
٢٩٩ ص
(١٧٦)
ادّعای عامّه بر عمر در أثناء خطبه یا سَارِیَة! الجَبَل الجَبَل!
٢٩٩ ص
(١٧٧)
تواریخ قطعی عامّه برآنند که عُمَر خانه أمیرالمؤمنین علیهالسّلام را تهدید به آتش زدن نمود
٣٠٠ ص
(١٧٨)
مواردی که عمر و بعضی از مسلمین بر پیامبر ایراد گرفتهاند
٣٠١ ص
(١٧٩)
مواردی که عمر صریحاً اعتراف به غصب حقّ حضرت کرده است
٣٠٣ ص
(١٨٠)
بدعتهائی را که عُمَر در شریعت رسول الله نهاد
٣٠٤ ص
(١٨١)
اعتراض عمر به قسمت کردن رسول الله
٣٠٦ ص
(١٨٢)
صلاة تراویح از بدعتهای مُسَلَّمۀ عمر است
٣٠٨ ص
(١٨٣)
منع کردن عمر از آوردن دوات و قلم
٣٠٩ ص
(١٨٤)
مدارک واقعۀ قرطاس و قلم
٣١٠ ص
(١٨٥)
٣١١ ص
(١٨٦)
راجع به قول عمر إن الرّجل لیهجر
٣١٢ ص
(١٨٧)
قدغن شدن کتابت احادیث پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله و سلّم
٣١٥ ص
(١٨٨)
اوّلین کسانی که اجتهاد در مقابل نصّ نمودند
٣١٧ ص
(١٨٩)
بدعتهای عمر بعد از رسول خدا صلّی الله علیه و آله و سلّم
٣١٨ ص
(١٩٠)
3ـ عثمان
٣٢١ ص
(١٩١)
در مرگ رقیّه، رسول الله أبوطلحه انصاری را به جای عثمان در قبر وارد کردند
٣٢١ ص
(١٩٢)
با وجود جنایات بیشمار عثمان، بخاری در صحیح خود از او نقل روایت میکند
٣٢٢ ص
(١٩٣)
نماز تمام در سَفَر از بدعتهای عثمان است
٣٢٣ ص
(١٩٤)
احمد امین جنایات عثمان را یکایک میشمارد و از اتهام به شیعه عملاً توبه میکند
٣٢٤ ص
(١٩٥)
حقّ، کلام علی است استأثر عثمان فأسآءَ الأثرة و جزعتم فأسأتم الجزع
٣٢٥ ص
(١٩٦)
انتقال خلافت به عثمان و گفتار ابوسفیان به بنیأمیه تلقّفوها تلقُّفَ الکُرَة و اعتراض عمار و مقداد
٣٢٦ ص
(١٩٧)
کلام کفرآمیز ابوسفیان به عثمان
٣٢٨ ص
(١٩٨)
اختلاف مذاهب و عقائد قبل از قتل عثمان
٣٢٩ ص
(١٩٩)
4ـ عایشه
٣٣٠ ص
(٢٠٠)
حقد عایشه بر ماریۀ قبطیّه و حضرت صدّیقۀ طاهره سلام الله علیها
٣٣٠ ص
(٢٠١)
مطالبی راجع به خروج عایشه
٣٣١ ص
(٢٠٢)
خطبه خواندن عایشه برای مردم بصره در دعوت به جنگ با أمیرالمؤمنینعلیه السّلام
٣٣٢ ص
(٢٠٣)
شروع جنگ جَمَل و تشنه شدن حضرت و عسل طائفیّ به او دادن
٣٣٣ ص
(٢٠٤)
کُندی محمّد بن حنفیّة، صاحب رایت، و گرفتن حضرت رایت را از او و خود حملهور شدن
٣٣٤ ص
(٢٠٥)
اسیر شدن عایشه و مروان و آزاد کردن و فرستادن حضرت، عایشه را به مدینه با چهل زن
٣٣٥ ص
(٢٠٦)
امر حضرت به عدم جواز اسارت اهل قبله و أن لا یجهزوا جریحًا و لاتقتلوا مُدبرًا
٣٣٥ ص
(٢٠٧)
حدیث مجعول عایشه بر اینکه رسول خدا وصیّت نکرد
٣٣٧ ص
(٢٠٨)
عایشه بر ضدّ أمیرالمؤمنین علیه السّلام اعمال غرض میکرده است
٣٣٨ ص
(٢٠٩)
خدیجه و صفیّه بنت حُیَیّ از عایشه و حفصه بهتر بودهاند
٣٣٩ ص
(٢١٠)
فألقت عصاها و استقرّ بها النّوی
٣٤٠ ص
(٢١١)
عایشه جنگ جمل اصغر و اکبر را برای درهم شکستن ولایت أمیرالمؤمنین برپا کرد
٣٤١ ص
(٢١٢)
عایشه وصیّت رسول خدا را انکار میکند
٣٤٢ ص
(٢١٣)
عامّه حسن و قبح عقلی را انکار میکنند عایشه گرفتار احساسات نفس است
٣٤٣ ص
(٢١٤)
عایشه به ماریه نسبت زنا داد و دربارۀ عثمان و علیّ و فاطمه و حسنین دچار اغراض شخصی بود
٣٤٥ ص
(٢١٥)
بخاری تفسیر دو زن را در سورۀ تحریم، عایشه و حفصه بیان میکند
٣٤٦ ص
(٢١٦)
انکار حسن و قبح عقلی را ملاحده و زنادقه هم نمیکنند تا چه رسد به شرایع الهیّه
٣٤٧ ص
(٢١٧)
حدیث انکار عایشه وصیّت رسول خدا را با احادیث دیگر معارض است
٣٤٩ ص
(٢١٨)
احادیث مجعولۀ عایشه
٣٥٠ ص
(٢١٩)
ایرادهایی که خدا و رسول خدا بر عایشه دارند
٣٥١ ص
(٢٢٠)
احادیث مجعولۀ عایشه، جلالت و شرافت اُمّ سلمة
٣٥٢ ص
(٢٢١)
خطبه أمیرالمؤمنین علیه السّلام بعد از تحکیم حکمین و ترغیب مردم به جهاد
٣٥٧ ص
(٢٢٢)
لعن أمیرالمؤمنین علیهالسّلام معاویه را در نماز صبح
٣٥٨ ص
(٢٢٣)
ملاقات سعد بن وقّاص با معاویة و حدیث منزلة
٣٥٩ ص
(٢٢٤)
رشوه معاویه به سمره برای جعل حدیث
٣٦٢ ص
(٢٢٥)
یَمَن و قبیلۀ همدان شیعۀ خالص بودند
٣٦٣ ص
(٢٢٦)
معاویه، بُسر بن أرطاة را به یمن فرستاد و فجایع وی در آنجا تاریخ را سیاه نموده است
٣٦٤ ص
(٢٢٧)
الآن در یَمَن بر قبر دو طفل شهید عبیدالله بن عبّاس به دست بُسر، مسجد بنا نمودهاند
٣٦٥ ص
(٢٢٨)
طلب نمودن عثمان ابوذر را از معاویه
٣٦٦ ص
(٢٢٩)
مکتوب بودن اسماء علی و حسنین علیهم السّلام تحت قبّه مسجد أُموی
٣٦٧ ص
(٢٣٠)
معاویه با مهارتی بینظیر، خلافت را تبدیل به امپراطوری و استبداد نمود
٣٦٧ ص
(٢٣١)
راجع به متوکّل و مجالس تغنّی او علیه اهلبیت
٣٦٨ ص
(٢٣٢)
راجع به متوکّل و هدایای او به شعرایِ مخالفِ اهل بیت
٣٦٩ ص
(٢٣٣)
اشعار ردّ اهل البَیْت در محضر متوکّل؛ خصائص رسول الله
٣٧٠ ص
(٢٣٤)
أمیرالمؤمنین أوّل من آمَنَ و صَلَّی
٣٧٠ ص
(٢٣٥)
أُعطِیتُ خمسًا لم یُعطَهُنَّ نبیٌّ قبلی
٣٧١ ص
(٢٣٦)
قطع متوکّل زبان شاعر اهلبیت ابن عمّار برقی
٣٧٢ ص
(٢٣٧)
إنَّ بنیأُمَیّة یَنزُون علی مِنبره نَزوَ القِرَدَة
٣٧٢ ص
(٢٣٨)
نامۀ ابوسفیان به رسول الله در غزوۀ خندق
٣٧٣ ص
(٢٣٩)
کیفیّت اسلام آوردن ابوسفیان از روی اجبار و اضطرار
٣٧٣ ص
(٢٤٠)
گفتار ابوسفیان در روز بیعت ابوبکر
٣٧٤ ص
(٢٤١)
مناقب و فضایل مختصّۀ أمیرالمؤمنین و مخالفت سردمداران حکومت غاصبه
٣٧٥ ص
(٢٤٢)
دولت بنیاُمیّه و بنیعبّاس، برای ابقاء حکومت خود در پردۀ تسنّن، از خون شیعیان نهرها جاری کردند
٣٧٦ ص
(٢٤٣)
سلطان سلیم و عثمانیّون برای توسعه خاک و نفوذ در پردۀ دین، شیعه را قتل عام مینمودند
٣٧٧ ص
(٢٤٤)
٣٧٨ ص
(٢٤٥)
اتّهامات شهاب الدّین بن عبدربّه به شیعه
٣٨١ ص
(٢٤٦)
عدول علمای عامّه تبعاً لرؤسائهم از اهل بیت، امر سیاسی بوده است
٣٨٢ ص
(٢٤٧)
در نزد هر شخص منصفی، لزوم تبعیّت از أئمّه اهلبیت حتمی است
٣٨٣ ص
(٢٤٨)
بخاری و مسلم، احادیث صحیحهای که مذاهبشان را واژگون میکند نمیپذیرند
٣٨٥ ص
(٢٤٩)
مادر انس بن مالک (بنت ملحان) از اعاظم بانوان اسلام بوده است
٣٨٧ ص
(٢٥٠)
احادیث ابن حنبل در تفوّق أمیرالمؤمنین علیه السّلام
٣٨٨ ص
(٢٥١)
آماده سازی جیش اسامه توسط پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله و سلّم
٣٩٠ ص
(٢٥٢)
کتب سیر عامّه اتّفاق دارند بر تخلّف ابوبکر و عمر از جَیْش اُسَامَه (ت)
٣٩٠ ص
(٢٥٣)
پاسخ دندان شکن أیاس بن معاویه به مَهدیّ خلیفۀ عبّاسی در کم بودن سِنَّش (ت)
٣٩٠ ص
(٢٥٤)
محل شهادت زید بن حارثه و جعفر بن أبیطالب
٣٩٠ ص
(٢٥٥)
نتائج فتوای شیخ نوح سُنّی مذهب به قتل و إسارت شیعه، توبه بکنند یا نکنند
٣٩١ ص
(٢٥٦)
گفتار لا سُنَّة و لا شیعة دامی است از طرف معاندین شیعه برای إلغاء تشیّع و انحصار مذهب در عامّه
٣٩٢ ص
(٢٥٧)
رؤساء معتزله مانند عمرو بن عبید، برای دفاع از عقیده، همچون سایر أدیان، فلسفۀ دعوت ساختند
٣٩٣ ص
(٢٥٨)
و الأشاعرة مع الأسف لم یعتمدوا علی العقل مثلهم فصاروا کأکثر المحدّثین
٣٩٤ ص
(٢٥٩)
ظهور کتب السِّتَّة للعامّة فی عصر أتباع أتباع التّابعین
٣٩٥ ص
(٢٦٠)
الأخبار الواردة فی جواز کتابة العلم عن رسول الله
٣٩٩ ص
(٢٦١)
فوائد الکتابة لاتُعَدّ و لا تُحصی لولا الکتابة لکان العالم خالیًا عن العلم
٤٠١ ص
(٢٦٢)
الحفظ لایقوم مقام الکتابة و لا یؤثّر أثره
٤٠١ ص
(٢٦٣)
الأقوال و الحکایاة الواردة فی منافع الکتاب
٤٠٣ ص
(٢٦٤)
الأشعار و الحِکَم الواردة فی فضائل الکتاب
٤٠٤ ص
(٢٦٥)
الکتاب آنس أنیسٍ فی الحضر و السفر لیس له أذیَّة و لا ملالٌ
٤٠٥ ص
(٢٦٦)
الحکایاة الواردة فی عدم حسن استعارة الکتاب ولا إعارته
٤٠٦ ص
(٢٦٧)
الحِکَم و الأمثال الواردة فی وجوب حفظ الکتاب و إعظامه
٤٠٧ ص
(٢٦٨)
الأثار تدلّ علی وجود الکتابة قُبَیْل الاسلام عند العرب
٤٠٨ ص
(٢٦٩)
کانت العرب تُطلِق اسمَ الکامل علی مَن یجیّد الکتابةَ و الرِّمایةَ و السِّباحةَ
٤٠٩ ص
(٢٧٠)
قوله إنّا أُمَّةٌ أُمِّیَّةٌ، لا نَکتُب و لا نَحسَبُ الشَّهرُ هکذا
٤١٠ ص
(٢٧١)
ما ذکره المؤرّخون من أسماءِ کُتّاب رسول الله صلّی الله علیه و آله لم یکن علی سبیل الحَصر
٤١١ ص
(٢٧٢)
وجودُ مساجد و کتاتیبَ فی زمان الرّسول صلّی الله علیه و آله یتعلّم فیها الصّبیان و متعلّموا القراءة و الکتابة
٤١٢ ص
(٢٧٣)
حلقات تعلیم القرآن و الکتابة ربما بلغت به آلاف من الصّبیان
٤١٣ ص
(٢٧٤)
ما روَی العامَّة عن رسول الله صلّی الله علیه و آله من منع کتابة الحدیث
٤١٤ ص
(٢٧٥)
أمر رسولُ الله بالکتابة لعبدالله عمرو بن عاص
٤١٥ ص
(٢٧٦)
الأحادیث الواردة عن الرّسول الأَمرة بالکتابة مثل قیِّدوا العلمَ بالکتاب
٤١٦ ص
(٢٧٧)
القضایا المختلفة الّتی أمَرَ النّبیّ صلّی الله علیه و آله فیها بالکتابة
٤١٧ ص
(٢٧٨)
أمر النّبیّ فی وَجَعِه الّذی تُوفِّی فیه ایتُونی بکتابٍ أکتُب لکم کتابًا لاتضلّوابعده
٤١٨ ص
(٢٧٩)
الوجوه الّتی جمع بها علماء العامّة بین الأخبار الدّالّة علی جواز الکتابة و المانعة عنها
٤١٨ ص
(٢٨٠)
أمیرالمؤمنین علیّ بن أبیطالب و ابنه الحسن علیهما السّلام کانا یحثّان علی تعلّم القرآئة و الکتابة
٤٢١ ص
(٢٨١)
الشّعبی یقول إذا سمعتم منّی شیئًا فاکتبوه و لو فی حائطٍ
٤٢٢ ص
(٢٨٢)
عمر بن عبدالعزیز کتب إلی البلاد بتدوین الحدیث و إحیاء السُّنَّة
٤٢٣ ص
(٢٨٣)
أمَرَ عمرُ بن عبدالعزیز ابنَ شهاب الزُّهریّ بجمع السُّنن و شارک العلماء فی مناقشةِ بعض ما جمعوه
٤٢٤ ص
(٢٨٤)
طلب عمر بن عبدالعزیز مع قصر مدّة خلافته من أبیبکر بن حزم أن یجمعالأحادیث
٤٢٥ ص
(٢٨٥)
قاسم بن محمّد بن أبیبکر أحدُ الفقهاء السّبعة فی المدینة و عالمُ أهلِ زمانه
٤٢٦ ص
(٢٨٦)
ابن شهاب الزّهری یقول أمَرَنا عمرُ بن عبدالعزیز بجمع السُّنن فکتبناها دفترًا دفترًا
٤٢٧ ص
(٢٨٧)
عن أبیجعفر علیهالسّلام وُجِد فی قائم سیف رسول الله صحیفة فیها مکتوب الخ
٤٢٨ ص
(٢٨٨)
اشتهر فی زمان الرّسول کتابٌ أمر کُتّابه بتدوینه فی السَّنةِ الأُولی من الهجرة
٤٢٩ ص
(٢٨٩)
کتُبٌ و صحائفُ کانت فی عصر بعض الصّحابة
٤٣٠ ص
(٢٩٠)
صحیفة أمیرالمؤمنین علی بن أبیطالب و کتاب عبدالله بن مسعود و سعد بن عبادة
٤٣١ ص
(٢٩١)
کتاب أبیرافع مولی رسول الله صلّی الله علیه و آله و کتاب أسماء بنتعُمَیس
٤٣٢ ص
(٢٩٢)
کتب رسولُ الله فیها بعضَ الأحکام کتبها إلی أقوام
٤٣٣ ص
(٢٩٣)
طَعَن المغیرةُ بن مقسم الضَّبیِّ فی الصّحیفة الصّادقة
٤٣٥ ص
(٢٩٤)
عبدالله بن عمرو بن العاص أصاب زاملتین عن أهل الکتاب یوم الیرموک
٤٣٦ ص
(٢٩٥)
دفاع الخطیب محمّد عجّاج عن عبدالله بن عمرو بأنّه صحابیّ (کیف یعقل إسناد ما هو عن غیر الرسول إلیه) عجیبٌ
٤٣٨ ص
(٢٩٦)
صحیفة جابر بن عبدالله الأنصاریّ
٤٣٩ ص
(٢٩٧)
ترجمة أحوال جابر بن عبدالله و صحیفتِه و جلوسِه فی المسجد و تعلیمِه النّاسَ الأحادیثَ
٤٣٩ ص
(٢٩٨)
رسائل و نُسَخ و أحادیثی که نزد حضرت صادق علیهالسّلام بوده است
٤٤٠ ص
(٢٩٩)
ترجمة حال زید بن علی بن الحسین و قیامه و خروجه علی هشام بن عبدالملک
٤٤٢ ص
(٣٠٠)
کتاب و مُسْنَد زید بن علیّ بن الحسین مسمّی به مجموع فقهیّ
٤٤٢ ص
(٣٠١)
راوی کتاب زید (مجموع فقهی) أبوخالد واسطی هاشمی است
٤٤٣ ص
(٣٠٢)
کتاب مجموع فقهی یا انشاء زید است و یا تحریر أبوخالد راوی از زید
٤٤٤ ص
(٣٠٣)
کتاب مجموع فقهی زید بن علی بن الحسین سی سال قبل از مُوَطَّأ مالک بوده است
٤٤٥ ص
(٣٠٤)
محتویات کتاب مجموع فقهیّ لزید بن علیّ بن الحسین
٤٤٦ ص
(٣٠٥)
ردّ صبحی صالح المستشرقین فی کتابه
٤٤٨ ص
(٣٠٦)
المستشرق (شبرنجر) یدّعی أنّ الحدیث کتب فی عهدٍ مبکّرٍ
٤٤٩ ص
(٣٠٧)
جولد تسیهر یدّعی وضعَ الحدیث لکلٍّ مِن الحزبین المتخاصمین
٤٥٠ ص
 
٠ ص
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص
٣٢٧ ص
٣٢٨ ص
٣٢٩ ص
٣٣٠ ص
٣٣١ ص
٣٣٢ ص
٣٣٣ ص
٣٣٤ ص
٣٣٥ ص
٣٣٦ ص
٣٣٧ ص
٣٣٨ ص
٣٣٩ ص
٣٤٠ ص
٣٤١ ص
٣٤٢ ص
٣٤٣ ص
٣٤٤ ص
٣٤٥ ص
٣٤٦ ص
٣٤٧ ص
٣٤٨ ص
٣٤٩ ص
٣٥٠ ص
٣٥١ ص
٣٥٢ ص
٣٥٣ ص
٣٥٤ ص
٣٥٥ ص
٣٥٦ ص
٣٥٧ ص
٣٥٨ ص
٣٥٩ ص
٣٦٠ ص
٣٦١ ص
٣٦٢ ص
٣٦٣ ص
٣٦٤ ص
٣٦٥ ص
٣٦٦ ص
٣٦٧ ص
٣٦٨ ص
٣٦٩ ص
٣٧٠ ص
٣٧١ ص
٣٧٢ ص
٣٧٣ ص
٣٧٤ ص
٣٧٥ ص
٣٧٦ ص
٣٧٧ ص
٣٧٨ ص
٣٧٩ ص
٣٨٠ ص
٣٨١ ص
٣٨٢ ص
٣٨٣ ص
٣٨٤ ص
٣٨٥ ص
٣٨٦ ص
٣٨٧ ص
٣٨٨ ص
٣٨٩ ص
٣٩٠ ص
٣٩١ ص
٣٩٢ ص
٣٩٣ ص
٣٩٤ ص
٣٩٥ ص
٣٩٦ ص
٣٩٧ ص
٣٩٨ ص
٣٩٩ ص
٤٠٠ ص
٤٠١ ص
٤٠٢ ص
٤٠٣ ص
٤٠٤ ص
٤٠٥ ص
٤٠٦ ص
٤٠٧ ص
٤٠٨ ص
٤٠٩ ص
٤١٠ ص
٤١١ ص
٤١٢ ص
٤١٣ ص
٤١٤ ص
٤١٥ ص
٤١٦ ص
٤١٧ ص
٤١٨ ص
٤١٩ ص
٤٢٠ ص
٤٢١ ص
٤٢٢ ص
٤٢٣ ص
٤٢٤ ص
٤٢٥ ص
٤٢٦ ص
٤٢٧ ص
٤٢٨ ص
٤٢٩ ص
٤٣٠ ص
٤٣١ ص
٤٣٢ ص
٤٣٣ ص
٤٣٤ ص
٤٣٥ ص
٤٣٦ ص
٤٣٧ ص
٤٣٨ ص
٤٣٩ ص
٤٤٠ ص
٤٤١ ص
٤٤٢ ص
٤٤٣ ص
٤٤٤ ص
٤٤٥ ص
٤٤٦ ص
٤٤٧ ص
٤٤٨ ص
٤٤٩ ص
٤٥٠ ص
٤٥١ ص

مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٩٩ - تعریف عشق به خداوند

به، مِن غیر أن یَعلَم ما أَمَره به، و لا أرسَلَ إلیه رسولًا البتّة، بل و علی امتثال أمرِه به، و أنّ جمیعَ القبائح من عندِه تعالی، و أنّ کلَّ ما وَقَعَ فی الوجود فإنّه فعلُه تعالی، و هو حَسَنٌ؛ لأنّ الحُسنَ هو الواقعُ، و القبیحَ هو الّذی لم یَقَع.

فهذه الصّفاتُ الخَسیسة فی النّبیّ و أبوَیه تکون حَسَنَةً؛ لوقوعِها من الله تعالی، فأیُّ مانع حینئذٍ مِن البِعثة باعتبارها؟ فکیف یُمکن للأشاعرة منعُ کُفر النّبیِّ، و هو مِن الله، و کلّ ما یَفعَله تعالی فهو حَسَنٌ؟ و کذا أنواعُ المَعاصی؟ و کیف یُمکنُهم مع هذا المذهب التنزیهُ للأنبیاء؟!

نَعوذ بالله مِن مذهبٍ یُؤَدِّی إلی تحسین الکُفر، و تقبیحِ الإیمان، و جوازِ بِعثةِ مَن اجتمَعَ فیه کلُّ الرَّذائل و السَّقَطات.

و قد عَرَفتَ من هذا أنّ الأشاعرةَ فی هذا الباب قد أنکَروا الضَّروریّاتِ[١].[٢]

تعریف عشق به خداوند

هرچه گویم عشق را شرح و بیان

چون به عشق آیم خجل گردم از آن

عقل در شرحش چو خر در گل بخفت

شرح عشق و عاشقی هم عشق گفت[٣].[٤]


[١]ـ نهج الحقّ و کشف الصّدق، ص ١٦٢ الی ١٦٤.

[٢]ـ جنگ ٢٥، ص ١٧٦.

[٣]ـ مثنوی معنوی، دفتر اوّل.

[٤]ـ جنگ ١، ص ١٠٧.