برنامه سعادت (ترجمه کشف المحجة لثمرة المهجة) - سید بن طاووس - الصفحة ٥٧ - فصل پنجاه و ششم

شد كه نيست اين افتضاح و رسوائى مگر بسبب مخالفت نمودن مسلمانان با دليل و برهان.

اى فرزندم محمد اين آيه شريفه در غدير خم نازل شده است، روزى كه رسول خدا ٦ جدت على بن ابى طالب ٧ را بامامت نصب نمود، و در حضور جمع كثيرى بآن تصريح و تنصيص فرمود، چنان كه تمام اهل فضل و دانش از مسلمانان روايت نموده‌اند، و متعصبان در مقام ستر و اخفاء آن برآمدند، و حال اينكه جا داشت قدر آن را بدانند و از اعياد مهم بزرگش شمارند؛ زيرا كه خداوند در اين روز دين خود را كامل نموده، و نعمت را بر امت تمام كرده است، و اسلام را براى ما دين مرضى و پسنديده قرار داده است.

و من در كتاب (طرائف) از كتب صحاح آنان نقل كرده‌ام كه بعضى از يهوديان گفتند: اگر چنين روزى در توراة ما بود هر آينه آن را بزرگ شمرده و از اعياد مذهبى خود قرار ميداديم.

و از آن جمله است اينكه: اى فرزندم محمد، كه خدايت بزره‌هاى نگه دارنده حفظ فرمايد و بعنايات كافيه خود رعايتت نمايد، بر تمام اهل اسلام لازم بود كه اعتقاد و ايمان داشته باشند باينكه جدت محمد ٦ امت خود را بكسى كه قائم مقام و جانشين او است وصيت و سفارش نموده، و با ذكر صفات كماليه او ويرا معين فرموده و بآنان معرفى كرده است، بطورى كه هيچ گونه طعن و نقصى در آن راه ندارد، اما تعصب امت كار را بجائى رسانيد كه نصوص وصيت و امامت كه از خصايص كامله نبوت است و بحد تواتر رسيده است تكذيب نمودند، و بطعن در صفات كامله آن حضرت رضايت داده، و بنقص ترك وصيتى كه از صفات كامله آن حضرت است ملتزم شدند، و اين نيست مگر از روى تعصب و مكابره و عناد.

و از آن جمله است اينكه: اگر فرض كنيم كه خبر وفات جدت محمد ٦ قبل از اختلاف مسلمانان در اينكه آن حضرت امام و جانشين بعد از خود را معين فرموده است يا نه، با اينكه گفتار آن حضرت بعالميان رسيده است كه فرموده است:

«كلكم راع و كلكم مسئول عن رعيته»

بگوش عقلاء عالم ميرسيد، آيا هيچ يك از آنان كه در مدينه حاضر نبودند