برنامه سعادت (ترجمه کشف المحجة لثمرة المهجة) - سید بن طاووس - الصفحة ٩٦ - فصل نود و دويم

و بعد از نقل چنين روايات چگونه ادعا ميكنند كه ميان آنان اتفاق بوده و اختلافى نداشته‌اند؟ البته چنين ادعائى مكابره در دين، و از قبيح‌ترين افتراء و كذب و بهتان است.

فصل نود و دويم‌

و اى فرزندم محمد كه خدايت از آنچه ترا از ساحتش دور نمايد حفظ فرمايد، و آنچه ترا بحضرتش نزديك نمايد بتو عنايت نمايد، بدان كه: پدرت على ٧ احتياج بنص و تصريح بر امامت و رياست بر مسلمين ندارد؛ زيرا كه آن حضرت داراى صفات و كمالاتى است كه در نزد صاحبان فهم و معرفت خارق عادت است، پس همان اوصاف و كمالات آن حضرت نص صريح است بر اينكه مردم بعد از جدت محمد ٦ تابع و رعيت او هستند، و قبلا هم اشاره شده كه مثل پدرت على ٧ چه احتياجى بنص دارد؟ هيهات هيهات كه بتوانند نور او را خاموش نمايند، در حالتى كه آيتى است از خداوند مالِكِ يَوْمِ الدِّينِ‌، و معجزه‌ايست از رسول رب العالمين براى آنچه در او وديعه نهاده بود از اسرار باهره براى تمام عالمين.