برنامه سعادت (ترجمه کشف المحجة لثمرة المهجة) - سید بن طاووس - الصفحة ٩٣ - فصل هشتاد و نهم
بىزار و بمرگش خوشحال خواهد بود.
و بر آنان لازم بود كه در مقام اداء، حقوق آن حضرت برآيند و مخصوصا روز وفات آن حضرت را اهميت دهند، و مسلمانان تماما خاكنشين، بلكه خاكسترنشين گردند، و لباس سياه بر تن نموده و از خوردن و آشاميدن خوددارى نمايند، و مرد و زن در گريه و نوحهسرائى و سوگوارى شركت نمايند، و روزى باشد كه مثل آن در عالم سابقه نداشته باشد.
آيا عذر ايشان در طلب دنيا و رياست و ترك اداء حق اين مصيبت بزرگ چه خواهد بود؟ و در كدام شرع و نزد كدام عقل جايز است كه چنين روزى براى بدست آوردن حطام دنيا بنزاع و جدال بپردازند؟ آه اين چه فضيحت و نكبتى بود كه دلها از آن خون و چشمها گريان است.
و شگفتآور چيزى كه من در كتب مخالفين ديده، و (طبرى) در كتاب خود ذكر كرده است اينست كه پيغمبر ٦ روز دو شنبه وفات كرد و تا شب چهارشنبه بخاك سپرده نشد، و در روايتى است كه از وفات تا دفن آن حضرت سه روز فاصله بوده است، و ابراهيم ثقفى در جزء چهارم از كتاب (المعرفه) گويد: پيغمبر اكرم ٦ پس از سه روز دفن شد؛ براى اينكه مردم بامر خلافت ابو بكر و جدال و نزاع در آن مشغول بودند، و پدرت على ٧ نه، توانست كه از آن حضرت مفارقت نمايد، و نه، توانست كه قبل از نماز خواندن آنان بر آن حضرت ويرا دفن نمايد؛ زيرا كه اگر اين كار را ميكرد ايمن نبود كه او را بقتل رسانند، يا نبش قبر نموده و حضرتش را از قبر بيرون آورند، و بگويند: آن حضرت در غير وقتى كه بايد دفن شود دفن شده، يا در غير مكانى كه بايد دفن شود دفن شده است.
خداوند جل جلاله از رحمت و عنايت خود دور نمايد آنان را، كه آن حضرت را بر بستر مرگ واگذاشته و بولايتى كه اصل و اساس نبوت و رسالت آن حضرت بود پرداخته، و آن را