برنامه سعادت (ترجمه کشف المحجة لثمرة المهجة) - سید بن طاووس - الصفحة ٢٩١ - ترجمه كتاب

آنچه را در بر دارد از فضل عظيم منيف است، كه در هر سال آن روز را عيد قرار داده، و خداوند جل جلاله باحياء رسوم آن روز، و شكر و حمد واهب شموس و اقمار و نجوم آن مشرف و موفقم فرموده است.

فصل (١) و چون وقت تشرف فرزندم محمد باين فضل و شرف رسيد و بانوار عقل و خرد منور گرديد، و آن در روز پنجشنبه نهم ماه محرم سال ششصد و پنجاه و نه بود، كه من با عائله‌ام در ضيافت و جوار ابواب ربانيه علويه عاليه (نجف اشرف) بوديم، و در آن روز فرزندم محمد پانزده سال تمام از سنين عمرش گذشته بود، و خداوند متعال جل جلاله اقبال و انعام خود را بر ما و او تمام نمود، منجم معتبريرا در خانه خود در جوار مشهد مولاى ما على صلوات اللَّه عليه حاضر نموده كه وقت و ساعت ولادت او را معين نمايم، و آن بعد از گذشتن دو ساعت و پنج دقيقه از روز مذكور بود، و حسب المقدور شكر خداوند جل جلاله را بجا آورده كه اين فرزند را باين مقام رسانده، و بانعام و اكرامى كه براى او اختيار نموده دلالت و راهنمائيمان فرموده است.

پس از آن او را مخاطب قرار داده و جملاتى بدين مضمون براى او بيان نمودم:

همانا انسان ضعيف قبل از تشرف بتكليف در حال سخيف، و پستى است كه مزبله را ماند كه مجمع ابوال و عذرات و اوساخ و قذارات، و زيادى مو و ناخن و آب بينى و دهان است، و مباشر برطرف كردن عذره است از خود بدست خود، و حمل‌كننده آنست هر جا كه برود، و مجمع خونهاى متفرقى است كه اگر هر يك از لوازم اين امور تغيير نمايد بهلاكت خواهد رسيد.

و چون خداوند جل جلاله ويرا بشرف معرفت خود مشرف نمايد، و اهليت و قابليت خدمت و طاعت خود عنايتش فرمايد، و به آن چه از نعمت و مملكت خود بوى بذل فرموده تمكنش دهد، مثل او تقريبا مثل عبدى را ماند كه بنده بزرگترين پادشاهان و بهترين‌