برنامه سعادت (ترجمه کشف المحجة لثمرة المهجة) - سید بن طاووس - الصفحة ١٠٢ - فصل نود و پنجم

آن حضرت را ترك نموده و براى تماشاى شتران شتافتند، در حالتى كه براى آنان در اين كار نفعى نبود، پس چه گمان برى به آنان، در وقتى كه بخلافت رسند و اميد نفع و رياست در كار باشد.

و در باره سوء صحبت آنان خداوند فرموده است: وَ لَوْ كُنْتَ فَظًّا غَلِيظَ الْقَلْبِ لَانْفَضُّوا مِنْ حَوْلِكَ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَ اسْتَغْفِرْ لَهُمْ وَ شاوِرْهُمْ فِي الْأَمْرِ.

(سوره آل عمران (٣) آيه ١٥٣ يعنى- اگر بودى بدخوى سخت دل هر آينه پراكنده ميشدند از حوالى تو پس در گذر از ايشان و طلب مغفرت كن براى ايشان و مشورت كن با آنان در كار) كه اگر در سوء صحبتشان معذور بودند، خداوند نميفرمود: فَاعْفُ عَنْهُمْ وَ اسْتَغْفِرْ لَهُمْ‌.

و در صحيح مسلم و بخارى معارضه كردن آنان با رسول اكرم مذكور است، كه از آن جمله است معارضه كردن با آن حضرت در غنيمت هوازن هنگامى كه بمؤلفة القلوب زيادتر عنايت فرمود، و معارضه كردن با آن حضرت هنگامى كه اهل مكه را عفو فرمود، و هنگامى كه از ترس معارضه و مخالفت آنان خانه كعبه را بحال خود باقى گذاشت و بحالتى كه در زمان ابراهيم ٧ بود بر نگرداند، و معارضه كردن با آن حضرت هنگامى كه در تنزيه و تبرئه صفوان بن المعطل در قضيه قذف عايشه خطبه ميخواند بحدى كه آن حضرت نتوانست خطبه را تمام نمايد. آيا ميدانى كه تمام اينها در صحيح مسلم و بخارى است؟ گفت:

تمام اينها صحيح و درست است.

گفتم: و خداوند در باره انفاق قليلى از مال دنيا در شأن ايشان فرموده است:

يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذا ناجَيْتُمُ الرَّسُولَ فَقَدِّمُوا بَيْنَ يَدَيْ نَجْواكُمْ صَدَقَةً سوره مجادله (٥٨) آيه ١٣ يعنى اى كسانى كه ايمان آورديد چون راز گوئيد با رسول پس مقدم داريد قبل از رازتان صدقه را) و تو خود ميدانى كه از نجوى كردن و حديث نمودن با آن حضرت براى صدقه دادن گرده نانى و كمتر از آن امتناع ورزيده و خوددارى نمودند،