برنامه سعادت (ترجمه کشف المحجة لثمرة المهجة) - سید بن طاووس - الصفحة ١٠١ - فصل نود و پنجم

گفتم: بشهادت قرآن آنان در حال حيات پيغمبر ٦ كه حال خوف و رجاء و نزول وحى باسرار آنان بود، در موارد عديده، كارهائى كردند كه مستحق طعن و مذمت هستند، كه قابل انكار نيست، و هر گاه مخالفت آنان در حال حيات آن حضرت كه حالت خوف و رجاء و نزول وحى بوده است جايز و ممكن باشد، بعد از آن حضرت كه خوف و رجائى نبوده و وحى منقطع شده، بطريق اولى ممكن و جايز خواهد بود، و دواعى براى مخالفت قوى‌تر خواهد بود:

گفت: در كجا قرآن است؟

گفتم: اما در حالت خوف، خداوند در باره آنان ميفرمايد: وَ يَوْمَ حُنَيْنٍ إِذْ أَعْجَبَتْكُمْ كَثْرَتُكُمْ فَلَمْ تُغْنِ عَنْكُمْ شَيْئاً وَ ضاقَتْ عَلَيْكُمُ الْأَرْضُ بِما رَحُبَتْ ثُمَّ وَلَّيْتُمْ مُدْبِرِينَ‌ (سوره توبه (٩) آيه ٢٥ يعنى- و روز حنين هنگامى كه بشگفت آورد شما را بسيارى شما، پس كفايت نكرد از شما چيزى را، و تنگ شد بر شما زمين با فراخيش پس برگشتيد پشت‌كنندگان) كه اهل تاريخ روايت نموده‌اند كه: بجز هشت نفر با آن حضرت باقى نماندند، على ٧، و عباس، و فضل بن عباس، و ربيعة، و ابو سفيان، پسران حارث بن عبد المطلب، و اسامة بن زيد، و عبيدة بن ام ايمن، و بروايتى ايمن بن ام ايمن.

اما در حالت امن، خداوند ميفرمايد: وَ إِذا رَأَوْا تِجارَةً أَوْ لَهْواً انْفَضُّوا إِلَيْها وَ تَرَكُوكَ قائِماً قُلْ ما عِنْدَ اللَّهِ خَيْرٌ مِنَ اللَّهْوِ وَ مِنَ التِّجارَةِ وَ اللَّهُ خَيْرُ الرَّازِقِينَ‌ (سوره جمعه (٦٣) آيه ١١ يعنى- و چون ببينند تجارتى يا لهوى را متفرق شده و ميروند بسوى آن و ميگذارند ترا ايستاده (در حال خطبه نماز جمعه) بگو آنچه نزد خدا است بهتر است از لهو و از تجارت و خدا است بهترين روزى دهندگان) كه مورّخين ذكر كرده‌اند كه: آن حضرت در روز جمعه بخواندن خطبه نماز جمعه مشغول بود كه خبر آوردند كه شترانى زينت شده (با مال التجاره) براى بعضى از صحابه وارد شده است، بشنيدن اين خبر