جمال آفتاب و آفتاب هر نظر؛ شرحى بر ديوان حافظ - سعادت پرور، على - الصفحة ٢٢٧ - غزل ٣٢٨ اى دل غلام شاه جهان باش و شاه باش

بندگى و پيروى حضرتش را پيشه كن، و وى را عملًا مشايعت بنما؛ سپس چون مردان راه خدا به مجاهده و رياضات و غيره بپرداز، تا به مقصد والاى انسانيت راه يابى. در حديثى است كه:

٢٣٩١

«إنَّ لِلا إلهَ إلّااللَّهُ شُرُوطاً، وَإنّى وَذُرِّيَّتى مِنْ شُرُوطِها.»

[١]: (همانا براى لا اله الّا اللَّه شرطهايى است، براستى كه من و نَسْلَمْ از جمله آن شروط هستيم.- نيز:

٢٣٩٢

«أنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ، وَمَعى عِتْرَتى عَلَى الحَوْضِ فَلْيَأْخُذْ أحَدُكُمْ بِقَوْلِنا، وَيَعْمَلْ بِعَمَلِنا.»

[٢]: (من با رسول اللَّه [٦‌] هستم و عترت و فرزندانم در كنار حوض با من هستند، پس گفتار ما را فرا گيريد و بدان عمل نماييد.) حديث گذشته در ذيل دو بيت ابتداى غزل نيز شاهد خوبى است بر اين معنى.

[١] ( ١، ٢) غرر و درر موضوعى، باب علىّ( ع)، ص ٢٧٣.

[٢] ( ١، ٢) غرر و درر موضوعى، باب علىّ( ع)، ص ٢٧٣.