جمال آفتاب و آفتاب هر نظر؛ شرحى بر ديوان حافظ - سعادت پرور، على - الصفحة ٤١٠ - غزل ٣٥٧ ز چشم بد رخ خوب تو را خدا حافظ
عَلَيْكُمْ وَ رَحْمَتُهُ، لَكُنْتُمْ مِنَ الْخاسِرِينَ»[١]: (پس اگر فضل و رحمت خدا بر شما نبود، همه از زيانكاران بوديد.- نيز: «وَ اللَّهُ يَخْتَصُّ بِرَحْمَتِهِ مَنْ يَشاءُ، وَ اللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ»[٢]: (و خدا هركس را بخواهد مختصّ رحمت خويش مى گرداند، و خدا داراى فضل و احسان بزرگ مىباشد.- همچنين: «قُلْ: بِفَضْلِ اللَّهِ وَ بِرَحْمَتِهِ، فَبِذلِكَ فَلْيَفْرَحُوا، هُوَ خَيْرٌ مِمَّا يَجْمَعُونَ»[٣]: (بگو: تنها به فضل و رحمت خدا شادمان شويد، كه آن از هرچه گرد مى آورند بهتر مى باشد.)
|
چو ذوق يافت، دلِ من به ذكرِ آن محبوب |
مراست، تحفه جانْ بخشِ غمزدا، حافظ! |
|
چون گوهر گرانبهاى ذكر و ياد دوست را يافتم و جانم از آن بهرهمند شد، دانستم كه چه تحفه جان بخش و غم زدايى بدستم افتاده، به گونه اى كه همه ناراحتيهاى خود را راحتى مى نگريستم؛ كه: «الَّذِينَ آمَنُوا وَ تَطْمَئِنُّ قُلُوبُهُمْ بِذِكْرِ اللَّهِ، أَلا بِذِكْرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ»[٤]: (... آنان كه به خدا ايمان آورده و دلهايشان به ياد خدا آرام مى گيرد. آگاه باشيد! كه دلها تنها به ياد خدا آرام مى گيرند.- همچنين:
٣٠٩٠
«ذِكْرُ اللَّهِ جَلآءُ الصُّدُورِ وَطُمَأْنينَةُ القُلُوبِ.»
[٥]: (ياد خدا، جلا و صيقل دلها، و آرامش قلبهاست.).
[١] - بقره: ٦٤.
[٢] - بقره: ١٠٥.
[٣] - يونس: ٥٨.
[٤] - رعد: ٢٨.
[٥] - غرر و درر موضوعى، باب ذكر اللَّه، ص ١٢٤.