جمال آفتاب و آفتاب هر نظر؛ شرحى بر ديوان حافظ - سعادت پرور، على - الصفحة ٢٢٦ - غزل ٣٢٨ اى دل غلام شاه جهان باش و شاه باش

همانند آن است كه خداوند را در عرشش زيارت نموده.)، و در حديثى ديگر از آن سرور است كه:

٢٣٨٨

«فَمَنْ زارَنى عارِفاً بِحَقّى، غَفَرَ اللَّهُ ما تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ وَ ما تَأَخَّرَ.»

[١]: (هر كه با شناخت به حقّ من، مرا زيارت كند، خداوند گناهان گذشته و آينده او را مى آمرزد.)، باز از آن حضرت ٧ است كه:

٢٣٨٩

«ألا! فَمَنْ زارَنى فى غُرْبَتى بِطُوسٍ، كان معى فى دَرَجَتى يَوْمَ القِيامَةِ مَغْفُوراً لَهُ.»

[٢]: (آگاه باش هركس مرا در تنهايى و غربتم در طوس زيارت كند در قيامت آمرزيده شده با من در منزلتم مى باشد.).

و يا منظور خواجه از دو بيت فوق، خطاب به خود باشد و بخواهد بگويد: حال كه درك حضور معصومين : را نكردى، از توسّل و توجّه به مزار ايشان، كه يكى از آنها امام هشتم ٧ است، بى بهره مباش.

اى آن كه طالب حقيقتى! حضرت دوست از تو تقواى ظاهرى و باطنى مى‌خواهد؛ خواه جامه‌ات سپيد باشد، و خواه سياه؛ كه: «إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقاكُمْ»[٣]: (همانا گرامى‌ترين و بزرگوارترين شما نزد خدا، با تقواترين شماست.)، و نيز، پيامبر اكرم ٦ با اشاره به سينه خود به ابوذر فرمودند:

٢٣٩٠

«يا أباذَرٍّ! ألتَّقْوى‌ ههُنا، ألتَّقوى‌ ههُنا.»

[٤]: (اى اباذر! تقوى‌ اينجاست، تقوى‌ اينجاست.)

اى خواجه! بى محبّت علىّ ٧ كوشش و مجاهدات سودى نمى دهد؛ لذا اوّل طريق.

[١] - بحار الانوار، ج ١٠٢، ص ٣٨، روايت ٣٣.

[٢] - بحار الانوار، ج ١٠٢، ص ٣٩، روايت ٣٦.

[٣] - حجرات: ١٣.

[٤] - بحار الأنوار، ج ٧٧، ص ٩٠.