جمال آفتاب و آفتاب هر نظر؛ شرحى بر ديوان حافظ - سعادت پرور، على - الصفحة ٢٢٥ - غزل ٣٢٨ اى دل غلام شاه جهان باش و شاه باش

در اين بيت هم اقرار به ولايت علىّ ٧ و امامت ائمه اثنى عشر : مى نمايد، و علىّ ٧ را شاهد بر اعتقاد خود مى گيرد، چنانكه در مطلع غزل به آن اشاره شد.

اى خواجه! و يااى سالك! براى رسيدن به كمال حقيقى، حال كه به علت بُعْد مكانى دستت از دامن رسول اللَّه ٦ و اوصياء او، علىّ و اولادش : كوتاه است، متوجّه مزار امام هشتم (على بن موسى ٨)- اين افتخار كشور ايران- شو و معتكف آن درگاه باش، تا فتح بابى برايت شود.

شايسته است در اينجا چند جمله از احاديث وارده در باره زيارت حضرتش ٧ ذكر شود: در حديثى از آن حضرت ٧ است كه:

٢٣٨٦

«مَنْ زارَنى فى تِلْكَ البُقْعَةِ، كانَ كَمَنْ زارَ رَسُولَ اللَّهِ- صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ-، وَكَتَبَ اللَّهُ- تَبارَكَ وَتَعالى‌- لَهُ بِذلِكَ ثَوابَ ألْفِ حَجَّةٍ وَألْفِ عُمْرَةٍ مَقْبُولَةٍ، وَكُنْتُ أنَا وَآبائى شُفاؤه يَوْمَ القِيامَةِ.»

[١]: (هركس مرا در آن مكان زيارت كند، مثل كسى است كه رسول خدا ٦ را زيارت نموده. و خداوند تبارك و تعالى در برابر اين عمل، ثواب هزار حج و هزار عمره پذيرفته را براى او مى نويسد، و من و پدرانم در روز قيامت او را شفاعت مى كنيم.)، و نيز در حديثى است كه:

٢٣٨٧

«مَنْ زارَهُ أوْ باتَ عِنْدَهُ لَيْلَةً، كانَ كَمَنْ زارَ اللَّهَ فى عَرْشِهِ.»

[٢]: (هركس او را زيارت كند و يا شبى را در حرمش بسر برد،.

[١] - بحار الانوار، ج ١٠٢، ص ٣١، روايت ٢.

[٢] - بحار الانوار، ج ١٠٢، ص ٣٥، روايت ١٦.