قانون مدنى و فتاواى امام خمينى(با تحقيق جديد) - كيائى، عبد الله - الصفحة ٦٦١ - مبحث اول در احكام شركت
كرده بودند و مكان ديگرى نداشتند و ديگر اينكه اگر در مورد گرانى اعتراض مىشد مسئولين مىگفتند جاى دورى نمىرود كمك به مسجد است جايز است بانك قرضالحسنه مسجد مبلغى را به عنوان سود طلب كند يا اين كار ربا محسوب مىشود؟ و آيا اين سود نبايستى تماماً خرج مسجد شود و آيا كسانى كه پول گذاشتهاند نيز بايستى سهمى ببرند؟ نكته قابل توجه اينكه در اول تأسيس، اصل تبليغ جهت مسجد بوده و از همان اول اعلام كردند كه بايستى در مسجد باشد تا مردم به مسجد بيشتر بيايند؟
ج- سود حاصله به نسبت سرمايه تعلق به صاحبان پول دارد اگر از صندوق قرضالحسنه به حساب مسجد وام گرفتند سود مقدار وام تعلق به مسجد دارد و گرنه متعلق به صندوق قرضالحسنه مىشود و سود كسب ربا نيست.
ج ٢ ف ص ٢٦١
(٦٤٨- ١٠٠٢)
س ٣٥- اينجانب كاسب بودم و برادر كوچكى داشتم كه به تقاضاى پدرم بنا شد نزد من زندگى كند و از كلاس چهار ابتدائى كليه مخارج او را پرداختهام تا اينكه ديپلم گرفته، در اين مدت كمكهاى زيادى در امور خانه و مغازه به من نموده است و از قبل هم قراردادى براى گرفتن و دادن اجرت در بين نبوده پس از مدتى بنا شد بيست هزار تومان به او بدهم و الآن از آن تاريخ چند سالى مىگذرد اما ايشان چون به اين مبلغ رضايت نداشت براى گرفتن آن به من مراجعه نكرد، با اينكه من بارها جريان پول را به ايشان متذكر شده بودم حالا با توجه به حرفهاى بالا به سؤالات ذيل پاسخ بفرماييد: ١- آيا بر اثر گذشت زمان به پول او چيزى اضافه شده يا نه؟
٢- اكنون او مدعى است كه چون با پول من كاسبى كردهاى به پول من هم اضافه شده آيا اين ادعاى او صحيح است يا نه؟
ج- اگر سرمايه از شما است و پول او را مجزّا نكردهايد منافع سرمايه از خود شما است و او فقط پول خود را حق دارد و اگر در سرمايه شريك است به نسبتى كه شركت دارد در سود هم شريك است. ج ٢ ف ص ٢٦٢
(١٩٧)